त्यसरी पिइरहेका बेला बेलसजरले आफ्ना बुबा नबूकदनेसरले यरूशलेमको मन्दिरबाट ल्याएका सुन र चाँदीका कचौराहरू र बटुकाहरू ल्याउने आज्ञा गरे। आफू र शासकहरू अनि आफ्ना स्वास्नीहरू र रखौटीहरूले मद्य पिउनको निम्ति उनले ती कचौराहरू र बटुकाहरू ल्याउने आज्ञा गरेका थिए।
अचानक एउटा मानिसको हात देखा पर्यो र महलको भित्तामा केही लेख्न थाल्यो। बलिरहेको पानसको उज्यालो ज्योति भित्ताको त्यस भागमा चम्किरहेको थियो। हातका औँलाले लेखेको राजाले देखे।
जादूगर, मन्त्र-तन्त्र गर्ने र ज्योतिषीहरूलाई बोलाऊ भन्दै तिनी चिच्च्याए। ती मानिसहरू महलमा आएपछि उनले भने, “जसले यो लेखोट पढेर त्यसको अर्थ मलाई बताउन सक्छ, त्यसलाई बैजनी राज-पोशाक पहिराइनेछ, त्यसका गलामा सम्मानको सुनको सिक्री लगाइनेछ र यस राज्यमा त्यो दर्जा र शक्तिमा तेस्रो गनिनेछ।”
राजा र उनका भारदारहरूले होहल्ला गरेका उनकी मुमा महारानीले सुनिन् र भोज खाने कोठामा आइन्। उनले भनिन्, “महाराज दीर्घायु होऊन्! तपाईं व्याकुल नहुनुहोस्, नडराउनुहोस्।
तपाईंको राज्यमा एउटा मानिस छन्, जोसित पवित्र परमेश्वरका आत्मा छन्। तपाईंको बुबा राजा छँदा यी मानिसले असल विचार-शक्ति, ज्ञान र ईश्वरको जस्तै बुद्धि देखाएका थिए। तपाईंको बुबा राजा नबूकदनेसरले उनलाई ज्योतिषी, जादूगर र तन्त्र-मन्त्र गर्नेहरूका प्रधान बनाएका थिए।
तिनीसित असाधारण सामर्थ्य र बुद्धि छ। उनी सपनाको अर्थ लाउन, समस्याहरू हल गर्न र अड्कोहरू फुकाउन सिपालु छन्। ती दानिएल हुन्, जसलाई राजाले बेलतसजर नाम दिएका थिए। उनलाई बोलाउन पठाउनुहोस्। उनले यी सबै कुराको अर्थ फुकाइदिनेछन्।”
तुरुन्तै दानिएल राजाको सामुन्ने हाजिर गराइए र राजाले उनलाई भने, “देश निकालाबास भएको यहूदी दानिएल, जसलाई मेरो बुबा राजाले, यहूदाबाट ल्याएका थिए, के त्यो तिमी नै हौ?
मैले अहिले सुनें कि तिमी गुप्त अर्थ खोल्न र रहस्यको भेद छुट्ट्याउन सक्दछौ। तिमीले यो लेखोट पढेर त्यसको अर्थ मलाई बताउन सक्यौ भने तिमीलाई बैजनी राज-पोशाक पहिराइनेछ, तिम्रो गलामा सम्मानको सुनको सिक्री लगाइनेछौ र देशभरि तिमी दर्जामा तेस्रो गनिनेछौ।”
दानिएलले उत्तर दिए, “हजुरका उपहारहरू हजुरसितै रहोस् अथवा अरू कसैलाई दिनुहोला। हजुरको निम्ति म भित्तामा के लेखिएको छ, सो पढिदिनेछु र त्यसको अर्थ हजुरलाई बताइदिनेछु।
उनी यति महान् थिए कि जाति-जाति र कुल-कुलका अनि विभिन्न भाषा बोल्ने मानिसहरू उनको डर मान्दथे र थरथरी हुन्थे। उनले जसलाई मार्न चाहन्थे, त्यसलाई मार्थे र जसलाई जिउँदो राख्न चाहन्थे, त्यसलाई जिउँदै राख्थे। कसैलाई मान गर्नु वा नगर्नु, उहाँको हातमा थियो।
उनी मानव-समाजबाट धपाइए र उनको मन पशुको जस्तो भयो। उनको बास जङ्गली गधासित भयो र उनी गोरुले झैँ घाँस खाने भए। उनी खुल्ला मैदानमा सुत्थे र आकाशका शीतले उनको शरीर भिज्दथ्यो। अन्त्यमा सर्वोच्च परमेश्वरले सबै मानिसका राज्यहरू आफ्ना अधिकारमा राख्नुहुन्छ र ती राज्य उहाँले जसलाई चुन्नुहुन्छ, त्यसलाई दिनुहुन्छ भनी उनले स्वीकार गरे।
तपाईंले स्वर्गका परमप्रभुको विरुद्धमा काम गर्नुभयो र उहाँको मन्दिरबाट ल्याएका कचौराहरू र बटुकाहरू यहाँ ल्याउनुभयो। तपाईंका भारदारहरू, स्वास्नीहरू र रखौटीहरूले अनि तपाईं आफैंले पनि तीबाट दाखमद्य पिउनुभयो र सुन, चाँदी, काँसा, फलाम, काठ र ढुङ्गाले बनेका देवताहरूको प्रशंसा गर्नुभयो। ती देवताहरूले न त सुन्न सक्छन् न देख्न सक्छन् न त केही जान्दछन्। तर परमेश्वर जसले तपाईंको जीवन र मरण खटाउनुहुन्छ तथा जसले तपाईंका सारा थोकमाथि अधिकार गर्नुहुन्छ, उहाँलाई तपाईंले सम्मान दिनुभएन।
तब झट्ट बेलसजरले दानिएललाई बैजनी राज-पोशाक लाइदिन र गलामा सम्मानको सुनको सिक्री पहिराइदिन आफ्ना चाकरहरूलाई आज्ञा दिए। अनि उनले दानिएललाई राज्यमा तेस्रो दर्जा दिए।