|
| 1 |
|
| “အစၥေရးငယ္စဥ္က သူ႔ကိုငါခ်စ္၏။ ငါ့သားကို အီဂ်စ္ျပည္မွ ငါေခၚခဲ့ၿပီ။ |
|
| 2 |
|
| သူတို႔သည္ ေခၚေလေလ ထြက္ေျပးေလေလ ျဖစ္၏။ ဗာလဘုရားကို ယဇ္ပူေဇာ္ၾက၏။ ႐ုပ္တုမ်ားအား နံ႔သာေပါင္းကိုမီးရႈိ႕ပူေဇာ္ၾက၏။ |
|
| 3 |
|
| ငါသည္ ဧဖရိမ္ကို လမ္းေလွ်ာက္သင္ေပးခဲ့၏။ ေပြ႕ခ်ီခဲ့၏။ သူတို႔အား ငါကုသေပးခဲ့သည္ကို သူတို႔ မသိၾက။ |
|
| 4 |
|
| ငါသည္ သူတို႔ကို က႐ုဏာ ႀကိဳး၊ ေမတၱာႀကိဳးျဖင့္ ဆြဲေခၚခဲ့၏။ သူတို႔ေမး႐ိုးမွ နဖားႀကိဳးကို ဖယ္ရွားေပးခဲ့၏။ ကိုယ္ကိုၫႊတ္၍ သူတို႔ကို အစာေကြၽးခဲ့၏။ |
|
| 5 |
|
| သူတို႔သည္ ငါ့ထံသို႔ ျပန္မလာလိုေသာေၾကာင့္ အီဂ်စ္ျပည္သို႔လည္း ျပန္မသြားရ။ အဆီးရီးယားသည္ သူတို႔ကိုအုပ္စိုးလိမ့္မည္။ |
|
| 6 |
|
| ဓားေဘးသည္ သူတို႔ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လာ၍ ၿမိဳ႕တံခါးမ်ားကို ဖ်က္ဆီးပစ္မည္။ သူတို႔၏အႀကံအစည္တို႔ကိုလည္း ဝါးမ်ိဳပစ္မည္။ |
|
| 7 |
|
| ငါ့လူမ်ိဳးေတာ္သည္ ငါ့ထံမွလမ္းလြဲေဖာက္ျပန္လိုစိတ္အားႀကီးၾကၿပီ။ သူတို႔သည္ ေကာင္းကင္ဘုံရွင္ကိုေခၚေသာ္လည္း သူတို႔တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် ကိုယ္ေတာ္ကို မခ်ီးေျမႇာက္ၾက။ |
|
| 8 |
|
| အို ဧဖရိမ္၊ သင့္ကို မည္သို႔စြန႔္ပစ္ႏိုင္မည္နည္း။ အို အစၥေရး၊ သင့္ကို မည္သို႔အပ္ႏွံႏိုင္မည္နည္း။ အာဒမာၿမိဳ႕ကဲ့သို႔ သင့္ကိုမည္သို႔ျဖစ္ေစႏိုင္မည္နည္း။ ေဇဘိုင္ၿမိဳ႕ကဲ့သို႔ သင့္ကိုမည္သို႔ျဖစ္ေစႏိုင္မည္နည္း။ ငါသည္ စိတ္ေျပာင္းၿပီး သနားၾကင္နာစိတ္ တစ္စတစ္စတိုးပြားလာၿပီ။ |
|
| 9 |
|
| ငါသည္ အမ်က္ထြက္သည့္အေလ်ာက္ မျပဳ။ ဧဖရိမ္ကို ေနာက္တစ္ဖန္ မဖ်က္ဆီး။ အေၾကာင္းမွာ ငါသည္ လူမဟုတ္၊ ဘုရားသခင္ျဖစ္၏။ သင္တို႔ႏွင့္အတူရွိသည့္သန႔္ရွင္းေသာအရွင္ ျဖစ္၏။ သင့္ထံ အမ်က္ျဖင့္လာမည္မဟုတ္။ |
|
| 10 |
|
| သူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ၾကလိမ့္မည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ျခေသၤ့ကဲ့သို႔ဟိန္းေတာ္မူမည္။ ဟိန္းေတာ္မူေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္၏သားသမီးတို႔သည္ အေနာက္အရပ္မွေၾကာက္႐ြံ႕တုန္လႈပ္လ်က္ ထြက္လာၾကမည္။ |
|
| 11 |
|
| သူတို႔သည္ ေၾကာက္႐ြံ႕တုန္လႈပ္လ်က္ငွက္ကဲ့သို႔ အီဂ်စ္ျပည္မွလည္းေကာင္း၊ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔ အဆီးရီးယားျပည္မွလည္းေကာင္း ထြက္လာၾကလိမ့္မည္။ ငါသည္ သူတို႔ကို ေနရင္းျပည္၌ ေနရာခ်ထားေပးမည္”ဟု ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 12 |
|
| “ဧဖရိမ္သည္ မုသားသုံး၍ ငါ့ကိုလွည့္စား၏။ အစၥေရးအမ်ိဳးအႏြယ္သည္ ငါ့ကိုလိမ္လည္လွည့္ျဖား၏။ ယုဒသည္ သန႔္ရွင္း၍ သစၥာေစာင့္ေသာဘုရားကို ဆန႔္က်င္ေလၿပီ။ |
|
|
|
|