Mga anak, hangyoa ang inyong inahan bisag dili na siya akong asawa ug ako dili na iyang bana. Hangyoa siya nga isalikway niya ang iyang pagbaligya sa iyang dungog ingon man ang iyang pagkamananapaw,
kay kon dili, tingali unyag himoon ko siyang hubo sama sa iyang pagkahimugso, ug himoon siyang sama sa kamingawan, ug sama sa nauga nga yuta, aron mamatay siya sa kauhaw.
Puta ang ilang inahan. Siya nga nanamkon kanila nagkinabuhi sa kaulawan. Miingon siya, “Moadto ako sa akong mga hinigugma nga maoy naghatag kanakog panginabuhi, sa akong bisti, sa lana ug sa ilimnon.”
Gukdon niya ang iyang mga hinigugma apan dili siya makaapas kanila; mangita siya kanila, apan dili niya sila makit-an. Unya moingon siya, “Mobalik ako sa una kong bana, kay mas maayo ang kahimtang ko kaniadto kay sa karon.”
Ug wala siya moila nga ako diay ang naghatag kaniya sa pagkaon, sa bino ug sa lana, ug nagsangkap kaniya sa plata ug bulawan nga iyang gigamit aron pagsimba kang Baal.
Ug hunongon ko ang tanan niyang kalipay, ang iyang mga kasaulogan, mga bag-ong subang sa bulan, mga Adlawng Igpapahulay, ug ang tanan niyang gitakda nga mga kasaulogan.
Ug gun-obon ko ang iyang kaparasan ug ang iyang tanaman sa igera, nga mahitungod niini siya miingon, “Mao kini ang gisuhol kanako sa akong mga hinigugma.” Himoon ko kini nga usa ka lasang, ug pangan-on kini sa ihalas nga mga mananap.
Silotan ko siya tungod sa iyang pagsaulog sa mga adlaw alang sa mga Baal, sa diha nga nagsunog siyag insenso ngadto kanila, ug gidayandayanan niya ang iyang kaugalingon sa iyang singsing ug alahas, ug migukod siya sa iyang mga hinigugma ug nalimot kanako. Ang Ginoo maoy nagsulti niini.
Ug didto ihatag ko kaniya pag-usab ang iyang parasan, ug himoon ko ang Walog sa Acor nga usa ka pultahan sa paglaom. Ug didto motubag siya sama sa panahon sa iyang pagkabatan-on, ug sa paggawas niya sa Ehipto.
Ug niadto unyang adlawa, maghimo ako alang kanila ug kasabotan uban sa mga mananap ug sa mga kalanggaman ug sa mga mananap nga nagkamang sa yuta ug wagtangon ko ang pana, ang espada ug ang gubat ug magkinabuhi na sila nga layo sa kakuyaw.
Israel, himoon ko ikawng akong asawa hangtod sa kahangtoran ug pangasaw-on ko ikaw diha sa katarong ug sa hustisya, sa gugmang walay paglubad ug sa kaluoy.
Niadto unyang adlawa, tubagon ko ang mga pag-ampo sa Israel nga akong katawhan. Pabunokon ko ang ulan sa yuta, ug ang yuta mohatag ug abot nga pagkaon, mga ubas ug mga olibo.
Lig-onon ko ang akong katawhan diha sa yuta ug himoon ko sila nga mauswagon. Higugmaon ko kadtong gitawag nga “Wala Higugmaa,” ug kadtong gitawag nga “Dili Akong Katawhan,” moingon ako, “Kamo akong katawhan,” ug sila motubag, “Ikaw among Dios.”