Lostß, ös Priester! D Achtung ietz, ös Isryheeler! Lustertß, ös von n Künigshaus! Ös wärtß ja die, wo s Recht hüettn müessetnd. Ös aber seitß yn n Volk ayn Gläss wordn in Mispn, ayn Schweiber über n Täber,
Daa kemmend s naacherd non dyrher mit ienerne Schaaf- und Rinderopfer, däß s önn Trechtein suechend; aber dös ist allss umysünst, weil yr ien ainfach ausweicht.
Wie Effreim gagspannt, däß s krank ist, und Judau, däß s ayn Gschwer haat, gieng Effreim gan Surn, und Judau gapröblt s +aau bei n Surner Künig, dönn gschertn Hämml. Der hailt enk aber ganz gwiß nit von enkern Schwern.