Raha ta hanasitrana ny Israely Aho dia miseho ny helok’i Efraima sy ny asa ratsin’i Samaria satria fatra-mpandainga izy; miditra ny mpangalatra, ary mandehandeha eny ivelany ny andian-jiolahy.
Samy mpaka vadin’olona avokoa izy rehetra ka toy ny fatana voafanan’ny mpanao mofo izay mitsahatra tsy misorona afo hatramin’ny ametafetany ny koba ka ambara-pitombony.
Fa entin’ireo ho ao amin’ny vela-pandrika ny fony toy ny ho ao amin’ny fatana; mandritra ny alina dia matory ihany ny mpanao mofo, ary nony maraina dia toy ny lelafo mirehitra ny fatana.
Ny avonavon’Israely dia vavolombelona manameloka azy nefa tsy miverina amin’NY TOMPO Andriamaniny ihany izy; na dia eo aza izany rehetra izany dia tsy mitady Azy izy.
Raha vao mandeha izy dia hovelariko aminy ny fandrika haratoko ka hazerako ao toy ny voromanidina izy; hofaiziko izy, araka izay efa nambara tamin’ny fiangonany.
Miverina ihany izy nefa tsy ho amin’ny Avo; tonga tahaka ny tsipìka mivaona fandeha izy; ho lavon-tsabatra ny mpanapaka azy noho ny firehitry ny lelany. Izany no ho fandatsana azy any amin’ny tany Ejipta.