Nadav û Avîhû yên kurên Harûn bixûrdankên xwe hildan, agir xistin hundirê wan û bixûr danîn ser. Wan li hizûra Xudan agirekî xerîb ku wî li wan emir nekiriye pêşkêş kir.
Mûsa ji Harûn re got: “Xudan gotibû: “‘Bi saya kesên ku nêzîkî min dikin, Ezê pîroziya xwe nîşan bidim. Li ber çavê tevahiya gel, Ezê birûmet bim.’” Harûn bêdeng ma.
Mûsa ji Harûn û ji kurên wî Êlezar û Îtamar re got: “Porên xwe neyînin xwarê, kincên xwe jî neçirînin. Yan na hûnê jî bimirin û wê Xudan li tevahiya civakê hêrs bibe. Lê bila mirovên we û tevahiya Mala Îsraêl, ji bo agirê Xudan bigirîn.
Mûsa ji Harûn û kurên wî yên saxmayî Êlezar û Îtamar re got: “Ji pêşkêşiyên şewitandinê yên ji bo Xudan, pêşkêşiya dexlê ya mayî hilînin û wî bêhevîrtirş li ber gorîgehê bixwin. Çimkî gelekî pîroz e.
Singê pêşkêşiya raberkirinê û hêta raberkirî, tu û kur û keçên xwe dikarin li dereke paqij bixwin. Çimkî ev, ji qurbanên aştiyê yên ku gelê Îsraêl pêşkêş dike para te û kurên te ye.
Singê hejandinê û hêta ku hat pêşkêşkirin bi bezê pêşkêşiyên şewitandinê re bînin û wekî pêşkêşiyên hejandinê li hizûra Xudan bihejînin. Çawa ku Xudan emir kiriye, wê ev her û her para te û kurên te bin.”
“We çima pêşkêşiya paqijiyê li dereke pîroz nexwar? Ew gelekî pîroz e. Ji bo ku hûn sûcên civakê rakin û li hizûra wî ji bo wan kefaretê bidin, Xudan ew dabû we.
Harûn ji Mûsa re got: “Va ye, wan îro pêşkêşiya xwe ya paqijiyê û qurbana şewitandinê pêşkêşî Xudan kirin û ev tişt jî hatin serê min. Heke min îro ji pêşkêşiya paqijiyê bixwara, gelo wê li çavê Xudan xweş bihata?”