[1-2] परमप्रभुले यी तलका आज्ञाहरू इस्राएलका मानिसहरूलाई दिनू भनी मोशालाई भन्नुभयो, पवित्र पालका पानसहरूको निम्ति सबैभन्दा असल र चोखो जैतुनको तेल ल्याओ र निरन्तर बत्ती बलिरहोस्।
हरेक बेलुका हारूनले ती जलाउनेछ र बिहानसम्म बालिराख्नेछ। हारूनले ती पानस करारको सन्दुकको सामुन्ने पर्दाको बाहिरपट्टि, जो महा-पवित्र स्थान हो, परमप्रभुको उपस्थितिमा बाल्नेछ। यो नियम सदाकालको निम्ति मान्नुपर्छ।
रोटीहरू हारून र त्यसका सन्तानका हुन्, ती तिनीहरूले कुनै पवित्रस्थानमा खानेछन् किनभने त्यो परमप्रभुकहाँ पूजाहारीहरूको निम्ति चढाइएका भोजनको अति पवित्र हिस्सा हो।
[10-11] एक जना मानिस थियो। त्यसका बुबा मिश्री र आमा इस्राएली थिए। आमाको नाम शलोमीत थियो अनि त्यो दान कुलका दिब्रीकी छोरी थिई। त्यस मानिसको एक जना इस्राएलीसित छाउनीमा झगडा भयो। झगडा भएको बेलामा त्यस मानिसले परमेश्वरलाई सराप्यो र त्यसलाई तिनीहरूले मोशाकहाँ लगे
“त्यस मानिसलाई छाउनीदेखि बाहिर लैजा। त्यसले सराप दिएको ज-जसले सुने, तिनीहरूले त्यो दोषी हो भनी साक्षी दिँदै त्यसको टाउकोमा आ-आफ्ना हात राखून्। त्यसपछि सारा समूहले त्यसलाई ढुङ्गाले हिर्काएर मारून्।
त्यसले हड्डी भाँचिदिएको छ भने त्यसको पनि एउटा हड्डी भाँचिदिनू, त्यसले कसैको एउटा आँखा फुटाइदिएको छ भने त्यसको पनि एउटा आँखा फुटाइदिनू, कसैको दाँत झारिदिएको छ भने त्यसको पनि एउटा दाँत झारिदिनू। त्यसले अर्कालाई जस्तो चोट लाएको छ, त्यस्तै चोट त्यसलाई पनि लाइदिनू।
जब मोशाले यी कुरा इस्राएलका मानिसहरूलाई भनिसके, तिनीहरूले त्यस मानिसलाई छाउनीको बाहिर लगेर मरून्जेल ढुङ्गाले हाने। यसरी इस्राएलका प्रजाले परमप्रभुले मोशालाई आज्ञा गर्नुभएअनुसार काम गरे।