|
| 1 |
|
| พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า |
|
| 2 |
|
| “จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘ถ้าคนใดได้ปฏิญาณไว้ว่าจะอุทิศถวายผู้หนึ่งผู้ใดแด่พระยาห์เวห์ โดยการถวายสิ่งมีค่าจำนวนต่อไปนี้แทนคือ |
|
| 3 |
|
| ผู้ชายอายุยี่สิบปีถึงหกสิบปีให้ตั้งค่าตัวเป็นเงินหนัก 50 เชเขล ตามเชเขลของสถานนมัสการ |
|
| 4 |
|
| ถ้าเป็นผู้หญิง ให้ตั้งราคาค่าตัวเป็นเงินหนัก 30 เชเขล |
|
| 5 |
|
| ผู้ที่อายุห้าถึงยี่สิบปี ถ้าเป็นผู้ชายให้ตั้งราคาค่าตัวเป็นเงินหนัก 20 เชเขล ถ้าเป็นผู้หญิงให้ตั้งราคาค่าตัวเป็นเงินหนัก 10 เชเขล |
|
| 6 |
|
| ผู้ที่อายุหนึ่งเดือนถึงห้าขวบ ถ้าเป็นผู้ชายให้ตั้งราคาค่าตัวเป็นเงินหนัก 5 เชเขล ถ้าเป็นผู้หญิงให้ตั้งราคาค่าตัวเป็นเงินหนัก 3 เชเขล |
|
| 7 |
|
| ผู้ที่อายุหกสิบปีขึ้นไป ถ้าเป็นผู้ชายให้ตั้งราคาค่าตัวเป็นเงินหนัก 15 เชเขล ถ้าเป็นผู้หญิงให้ตั้งราคาค่าตัวเป็นเงินหนัก 10 เชเขล |
|
| 8 |
|
| ถ้าผู้ที่ถวายคำปฏิญาณยากจนเกินกว่าที่จะถวายเงินตามที่ระบุไว้ ให้พาบุคคลที่เขาประสงค์จะถวายตัวมาพบปุโรหิต ซึ่งจะกำหนดมูลค่าที่ผู้ปฏิญาณจะสามารถถวายได้ |
|
| 9 |
|
| ถ้าสิ่งที่เขาปฏิญาณว่าจะถวายนั้นเป็นสัตว์ที่ยอมรับเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ สัตว์ตัวนั้นที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ต้องถือว่าเป็นของพระองค์ |
|
| 10 |
|
| เขาจะเอาตัวอื่นมาเปลี่ยนไม่ได้ เอาดีมาแทนไม่ดี หรือเอาไม่ดีมาแทนดีก็ไม่ได้ ถ้าเขาเปลี่ยนตัว ทั้งตัวแรกและตัวที่มาเปลี่ยนจะเป็นของพระองค์ |
|
| 11 |
|
| ถ้าสิ่งที่เขาปฏิญาณจะถวายเป็นสัตว์ที่เป็นมลทินตามระเบียบพิธี ซึ่งไม่ยอมรับเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์จะต้องนำสัตว์นั้นมามอบให้ปุโรหิต |
|
| 12 |
|
| ผู้ที่จะประเมินคุณภาพว่าดีหรือไม่ดี ปุโรหิตกำหนดราคาเท่าใด ก็ให้เป็นไปตามนั้น |
|
| 13 |
|
| ถ้าเจ้าของต้องการจะไถ่สัตว์ตัวนั้น ก็ให้จ่ายเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของราคาที่ตั้งไว้ |
|
| 14 |
|
| ผู้ใดถวายบ้านให้เป็นของพระยาห์เวห์ ปุโรหิตจะประเมินคุณภาพว่าดีหรือไม่ดี ปุโรหิตกำหนดราคาเท่าใด ก็ให้ถือตามนั้น |
|
| 15 |
|
| ถ้าผู้ถวายบ้านจะไถ่คืน เขาต้องจ่ายเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของราคา แล้วบ้านจะกลับคืนเป็นของเขา |
|
| 16 |
|
| ผู้ใดถวายที่ดินส่วนหนึ่งของตระกูลแด่พระยาห์เวห์จะตีราคาตามปริมาณเมล็ดพืชซึ่งจะใช้หว่านในที่นั่นคือ เงินหนัก 50 เชเขลต่อเมล็ดข้าวบาร์เลย์ประมาณ 1 โฮเมอร์ |
|
| 17 |
|
| ถ้าผู้ใดถวายที่ดินในปีกึ่งศตวรรษให้ตีราคาเต็มตามอัตรา |
|
| 18 |
|
| ถ้าถวายหลังปีกึ่งศตวรรษ ปุโรหิตจะพิจารณาราคาตามจำนวนปีที่เหลืออยู่ก่อนถึงปีกึ่งศตวรรษรอบต่อไปและราคาที่ตั้งไว้จะลดลง |
|
| 19 |
|
| ถ้าคนนั้นตกลงจะไถ่ที่ดินคืน เขาจะจ่ายเงินเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของราคาประเมิน และรับที่ดินคืนเป็นของเขาอีก |
|
| 20 |
|
| แต่ถ้าเขาไม่ไถ่คืน หรือถ้าขายที่ดินนั้นแก่คนอื่น ที่ดินนั้นจะไถ่คืนอีกไม่ได้เลย |
|
| 21 |
|
| เมื่อที่ดินคืนสู่เจ้าของเดิมในปีกึ่งศตวรรษ ที่ดินผืนนี้จะถือเป็นของบริสุทธิ์เหมือนที่ดินซึ่งถวายแด่พระยาห์เวห์ที่ดินนี้จะกลายเป็นกรรมสิทธิ์ของบรรดาปุโรหิต |
|
| 22 |
|
| ถ้าผู้ใดถวายที่ดินซึ่งเขาซื้อมาแด่พระยาห์เวห์ แต่ไม่ใช่ที่ดินส่วนมรดกของครอบครัว |
|
| 23 |
|
| ปุโรหิตจะประเมินราคานับถึงปีกึ่งศตวรรษ และเขาจะถวายเงินจำนวนดังกล่าวแด่พระยาห์เวห์ในวันนั้น เป็นสิ่งที่บริสุทธิ์แด่พระยาห์เวห์ |
|
| 24 |
|
| ในปีกึ่งศตวรรษ ที่ดินนั้นจะคืนให้เจ้าของเดิมซึ่งขายที่ดินให้ |
|
| 25 |
|
| ราคาประเมินทั้งหมดระบุตามเชเขลของสถานนมัสการ ซึ่ง 20 เกราห์เท่ากับ 1 เชเขล |
|
| 26 |
|
| เจ้าไม่ควรคิดว่าจะถวายลูกวัว หรือลูกแกะหัวปีแด่พระยาห์เวห์ เพราะลูกหัวปีเป็นของพระยาห์เวห์อยู่แล้ว |
|
| 27 |
|
| ถ้าเป็นลูกหัวปีของสัตว์ที่เป็นมลทิน เจ้าของจะซื้อคืนตามราคาที่ปุโรหิตประเมิน และจ่ายเพิ่มอีกหนึ่งในห้า ถ้าเจ้าของไม่ไถ่คืน ปุโรหิตก็จะขายให้แก่ผู้อื่นตามราคาที่ตั้งไว้ |
|
| 28 |
|
| อย่างไรก็ตามสิ่งที่ถวายเป็นสิทธิ์ขาด แด่พระยาห์เวห์ ไม่ว่าจะเป็นตัวบุคคล สัตว์ หรือที่ดินมรดกย่อมเป็นสิทธิ์ขาด ไม่มีการซื้อขายหรือไถ่คืน เพราะเป็นของบริสุทธิ์ที่สุดแด่พระยาห์เวห์ |
|
| 29 |
|
| ผู้ใดถูกถวายเป็นสิทธิ์ขาดเพื่อให้ทำลายล้าง จะไถ่คืนไม่ได้ เขาจะต้องถูกประหารชีวิต |
|
| 30 |
|
| หนึ่งในสิบของผลผลิตจากแผ่นดิน ไม่ว่าเมล็ดข้าวจากผืนดินหรือผลไม้จากต้นเป็นของพระยาห์เวห์ และต้องแยกไว้เพื่อพระยาห์เวห์ |
|
| 31 |
|
| ถ้าผู้ใดต้องการไถ่คืนสิบลดของเขา จะต้องจ่ายเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของราคา |
|
| 32 |
|
| หนึ่งในสิบของฝูงสัตว์ทั้งหมดคือ ทุกตัวที่สิบที่ผ่านไปใต้ไม้เท้าของผู้เลี้ยง จะเป็นส่วนที่แยกไว้แด่พระยาห์เวห์ |
|
| 33 |
|
| จะไม่มีการเลือกว่าตัวนั้นดีตัวนี้ไม่ดี หรือเอาตัวหนึ่งมาแทนอีกตัวหนึ่ง เพราะถ้ามีการเปลี่ยนตัว ทั้งตัวที่ถูกเปลี่ยนกับตัวที่เอามาเปลี่ยนย่อมเป็นของที่แยกไว้สำหรับพระเจ้า ไถ่คืนไม่ได้’ ” |
|
| 34 |
|
| ทั้งหมดนี้คือคำสั่งซึ่งพระยาห์เวห์ให้แก่โมเสสที่ภูเขาซีนายสำหรับชาวอิสราเอล |
|
|
|
|