“Heke kesek bi vî awayî guneh û nedilsoziyê li dijî Xudan bike; di tiştekî ku lê hatiye emanetkirin, tiştekî ku danîne ba wî, yan di tiştekî ku hatiye dizîn de cîranê xwe bixapîne yan jî neheqiyê bike
“Li Harûn û kurên wî emir bike û bêje: ‘Rê û rêbaza qurbana şewitandinê ev e: Wê qurbana şewitandinê tevahiya şevê, heta serê sibê li ser agirê gorîgehê bimîne. Wê agirê li ser gorîgehê netefe.
Wê agirê ser gorîgehê pêketî bimîne û netefe. Wê kahin her sibe êzingan bavêje ser êgir, qurbana şewitandinê bavêje ser hev û li ser wê jî bezê perçeyên pêşkêşiyên aştiyê bişewitîne.
Wê kahin ji pêşkêşiya dexlê kulmeke arvanê hûr û zeytê, tevî guniya li ser wê hilîne û bi awayê bêhna ku bi Xudan xweş tê vê para diyarkirî li ser gorîgehê bişewitîne.
Divê ew bi hevîrtirş neyê pehtin. Min ev ji pêşkêşiyên min ên şewitandinê wekî para kahinan da. Wekî pêşkêşiya paqijiyê û pêşkêşiya berdêlê ev jî gelekî pîroz e.
Wê her zilamê ziriyeta Harûn jê bixwe. Ev di nav nifşên we de, wê ji pêşkêşiyên şewitandinê bibe para wan a herheyî. Her kesê li pêşkêşiyan bikeve, divê pîroz bibe.’”
“Pêşkêşiya ku wê di roja ku kahin bê kifşkirin de Harûn û kurên wî pêşkêş bikin ev e: Dehyeka efaya arvanê hûr, nîvî serê sibê, nîvî jî êvarê bê pêşkêşkirin.
“Ji Harûn û kurên wî re bêje: ‘Rê û rêbaza pêşkêşiya paqijiyê ev e: Wê pêşkêşiya paqijiyê li dera ku qurbanên şewitandinê tên serjêkirin, li hizûra Xudan bê serjêkirin. Ew gelekî pîroz e.