Raha fanalam-boady na fanatitra an-tsitrapo kosa no atolony dia amin’ny andro itondrany ny fanatiny no hihinanana azy ary hohanina ny ampitson’iny izay ambiny.
Raha toa ka ihinanana amin’ny andro fahatelo ny henan’ny fanati-pihavanana, na dia sombiny kely aza, dia tsy horaisina na hisaina ho an’izay manolotra azy izany fa maloto; ary ny olona izay mihinana amin’izany dia ho meloka.
Ny olona izay mikasika zava-maloto, na fahalotoan’olona na biby maloto na izay zava-betaveta maloto, ka mihinana amin’ny henan’ny fanati-pihavanana izay an’NY TOMPO, dia hesorina tsy ho amin’ny fireneny.
Mitenena amin’ny Zanak’Israely hoe: Izay manolotra ny fanati-pihavanany ho an’NY TOMPO dia hitondra ny fanatiny ho an’NY TOMPO avy amin’ny fanati-pihavanany.
Ny tanany ihany no hitondra ny fanatitra levonina amin’ny afo ho an’NY TOMPO; ny jaborany mbamin’ny tratrany no hoentiny ka ny tratrany dia hataony fanatitra asandratra eo anatrehan’NY TOMPO.
Fa ny tratran’ny fanatitra asandratra sy ny feny nalaina avy tamin’ny fanatitra dia efa nalaiko tamin’ny Zanak’Israely avy amin’ny fanati-pihavanany ary nomeko ho an’i Arona mpisorona sy ireo zanany, ho anjarany maharitra avy amin’ny Zanak’Israely.
Ireo no anjaran’i Arona sy anjaran’ireo zanany avy amin’ny fanatitra levonina amin’ny afo ho an’NY TOMPO, nanomboka tamin’ilay andro nanolorana azy ireo ho mpisorona ho an’NY TOMPO,
Izany no lalàna momba ny fanatitra dorana manontolo sy ny fanatitra avy amin’ny zavamaniry, ny fanatitra fanadiovana sy ny fanati-panonerana, ny fanati-panokanana ary ny fanati-pihavanana,