Dia nentin’izy ireo, ho eo anoloan’ny trano lay fihaonana izay rehetra nandidian’i Môizy azy, ary nanatona avokoa ny fiangonana rehetra ka nijanona teo anatrehan’i Iaveh.
Dia hoy i Môizy tamin’i Aarôna: «Manatòna ny ôtely ka atolory ny sorona noho ny ota sy ny sorona dorana, ka manaova ny fanonerana ho an’ny tenanao sy ho an’ny vahoaka; atolory koa ny fanatitry ny vahoaka, ary manaova ny fanonerana ho azy araka ny nandidian’i Iaveh.»
Ary natolotr’ireo zanak’i Aarôna azy ny ra, ka natsobony tao ny rantsan-tanany, notentenany ny tandroky ny ôtely, ary naidiny teo an-tongotry ny ôtely ny ra.
Nanolotra ny fanatitry ny vahoaka izy. Nalainy ny osilahy hatao sorona noho ny ota atolotra ho an’ny vahoaka, dia novonoiny ary natolony ho fanonerana torak’ilay sorona voalohany.
Novonoiny ny ombalahy aman’ondralahy hatao sorom-pihavanana ho an’ny vahoaka. Natolotr’ireo zanak’i Aarôna azy ny ra, ka dia naidiny manodidina amin’ny ôtely.
Dia nasandratr’i Aarôna manandrify ny vahoaka ny tanany, ka nitso-drano azy izy; ary nidina izy, nony avy nanolotra ny sorona noho ny ota sy ny sorona dorana ary ny sorom-pihavanana.
Niditra tao an-trano lay fihaonana i Môizy sy i Aarôna; nony nivoaka avy ao izy ireo, dia nitso-drano ny vahoaka. Ary niseho tamin’ny vahoaka rehetra ny voninahitr’i Iaveh.