|
| 1 |
|
| ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရားက ငါ့အား ဤသို႔ ျမင္ေစေတာ္မူ၏။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ေကာက္ေႏွာင္းေပၚစအခ်ိန္တြင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ႏွံေကာင္အုပ္ႀကီးကို လႊတ္လိုက္ေတာ္မူ၏။ ဤအခ်ိန္သည္ ရွင္ဘုရင္အဖို႔ ေကာက္ရိတ္ၿပီး ေကာက္ေႏွာင္းေပၚခ်ိန္ျဖစ္၏။ |
|
| 2 |
|
| ႏွံေကာင္တို႔သည္ ေျမေပၚရွိအပင္မ်ားကို စားၿပီးေနာက္ ငါက “အို ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရား၊ ယခု ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါ။ ယာကုပ္သည္ ႏုနယ္ေသးသည္ျဖစ္၍ မည္သို႔ ခံႏိုင္ပါမည္နည္း”ဟု ေလွ်ာက္ဆို၏။ |
|
| 3 |
|
| ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည္ ဤအမႈအတြက္ စိတ္ေတာ္ေျပာင္း၍ “ထိုသို႔ မျဖစ္ေစေတာ့”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 4 |
|
| တစ္ဖန္ ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရားက ငါ့အား ဤသို႔ ျမင္ေစေတာ္မူျပန္၏။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရားသည္ တရားစီရင္ရန္ မီးကိုဆင့္ေခၚရာ မီးသည္ က်ယ္ျပန႔္နက္ရႈိင္းေသာေရထုကို ဝါးမ်ိဳၿပီးလွ်င္ ေျမႀကီးကိုလည္း ဝါးမ်ိဳေလ၏။ |
|
| 5 |
|
| ထိုအခါ ငါက “အို ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရား၊ ထိုသို႔ မျပဳပါႏွင့္။ ယာကုပ္သည္ ႏုနယ္ေသးသည္ျဖစ္၍ မည္သို႔ခံႏိုင္ပါမည္နည္း”ဟု ေလွ်ာက္ဆို၏။ |
|
| 6 |
|
| ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည္ ဤအမႈအတြက္ စိတ္ေတာ္ေျပာင္း၍ “ထိုသို႔ မျဖစ္ေစေတာ့”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 7 |
|
| တစ္ဖန္ ငါ့အား ဤသို႔ ျမင္ေစေတာ္မူ၏။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဘုရားရွင္သည္ ခ်ိန္ႀကိဳးကိုကိုင္လ်က္ ခ်ိန္ႀကိဳးျဖင့္တိုင္းတာေဆာက္လုပ္ထားေသာ ၿမိဳ႕႐ိုးေပၚတြင္ရပ္ေန၏။ |
|
| 8 |
|
| ထာဝရဘုရားက ငါ့အား “အာမုတ္၊ သင္ မည္သည့္အရာကို ျမင္သနည္း”ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္ ငါက “ခ်ိန္ႀကိဳးကို ျမင္ပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္၏။ ထိုအခါ ဘုရားရွင္က “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ငါ့လူမ်ိဳးေတာ္အစၥေရးတို႔အလယ္တြင္ ခ်ိန္ႀကိဳးကို ငါခ်မည္။ သူတို႔ကို ေနာက္တစ္ဖန္ အလြတ္ေပးမည္ မဟုတ္။ |
|
| 9 |
|
| ဣဇက္အထြတ္အျမတ္ထားရာေနရာတို႔သည္ လူသူကင္းမဲ့လိမ့္မည္။ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏သန႔္ရွင္းရာဌာနတို႔သည္လည္း တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္လိမ့္မည္။ ငါသည္ ေယေရာေဗာင္အမ်ိဳးကို ဓားျဖင့္တိုက္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 10 |
|
| ထိုအခါ ေဗသလၿမိဳ႕ရွိ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အာမဇိက အစၥေရးဘုရင္ေယေရာေဗာင္မင္းႀကီးထံသို႔ လူလႊတ္၍ “အာမုတ္သည္ အစၥေရးအမ်ိဳးတို႔အလယ္တြင္ အရွင္မင္းႀကီးကို လွ်ိဳ႕ဝွက္ႀကံစည္ေနပါၿပီ။ ျပည္ေတာ္သည္ သူ႔စကားအလုံးစုံတို႔ကို ခံႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ။ |
|
| 11 |
|
| အေၾကာင္းမူကား အာမုတ္က ‘ေယေရာေဗာင္မင္းႀကီးသည္ ဓားျဖင့္ေသရလိမ့္မည္။ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ေနရင္းျပည္မွ အမွန္ပင္ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရလိမ့္မည္’ဟူ၍ ေဟာေျပာပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ဆိုေစ၏။ |
|
| 12 |
|
| ထို႔ျပင္ အာမဇိက အာမုတ္အား “အို ဗ်ာဒိတ္ရသူ၊ ယုဒျပည္သို႔ ျပန္ေျပးေလာ့။ ထိုျပည္တြင္ ပေရာဖက္ျပဳ၍ အသက္ေမြးေလာ့။ |
|
| 13 |
|
| ေဗသလၿမိဳ႕တြင္ ပေရာဖက္မျပဳေတာ့ႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား ဤၿမိဳ႕သည္ ရွင္ဘုရင္၏သန႔္ရွင္းရာၿမိဳ႕၊ မင္းေနျပည္ေတာ္ၿမိဳ႕ျဖစ္၏”ဟု ဆို၏။ |
|
| 14 |
|
| အာမုတ္ကလည္း အာမဇိအား “ငါသည္ ပေရာဖက္မဟုတ္၊ ပေရာဖက္၏သားလည္းမဟုတ္။ ငါသည္ သိုးမ်ားကို ထိန္းေက်ာင္းသူ၊ သေဘၤာသဖန္းပင္မ်ားကို စိုက္ပ်ိဳးျပဳစုသူျဖစ္၏။ |
|
| 15 |
|
| သို႔ေသာ္ ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့ကို သိုးေက်ာင္းရာမွ ေခၚထုတ္ၿပီးလွ်င္ ထာဝရဘုရားက ‘ငါ့လူမ်ိဳးေတာ္အစၥေရးတို႔အား သြား၍ပေရာဖက္ျပဳေဟာေျပာေလာ့’ဟု မိန႔္ဆို၏။ |
|
| 16 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ယခု ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို နားေထာင္ေလာ့။ သင္က ‘အစၥေရးလူမ်ိဳးကို ဆန႔္က်င္၍ ပေရာဖက္မျပဳႏွင့္၊ ဣဇက္အမ်ိဳးအႏြယ္ကို ဆန႔္က်င္၍ မေဟာေျပာႏွင့္’ဟု ဆို၏။ |
|
| 17 |
|
| သို႔ေသာ္ ထာဝရဘုရားက ‘သင့္မယားသည္ ၿမိဳ႕ထဲတြင္ ျပည့္တန္ဆာမ ျဖစ္မည္။ သင့္သားသမီးတို႔သည္ ဓားျဖင့္လဲက်ေသဆုံးရလိမ့္မည္။ သင္၏ေျမကိုလည္း ႀကိဳးျဖင့္တိုင္းတာခြဲေဝယူၾကလိမ့္မည္။ သင္သည္လည္း မစင္ၾကယ္ေသာျပည္တြင္ ေသရလိမ့္မည္။ အစၥေရးလူမ်ိဳးသည္လည္း ေနရင္းျပည္မွ သုံ႔ပန္းအျဖစ္ မုခ်ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရလိမ့္မည္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူသည္”ဟု ျပန္ေျပာေလ၏။ |
|
|
|
|