Pero sa baylo, si Jonas nagpadulong sa lain nga lugar sa pagpalagyo gikan sa Ginoo. Nagkadto sia sa Jope sa diin may nakita sia nga sakayan nga manugtulak sa España. Nagbayad sia sang iya plete kag nagsakay sia upod sa mga sakayanon padulong sa España, sa diin makapahilayo sia sa Ginoo.
Hinadlukan gid ang mga sakayanon kag ang tagsatagsa nagpangayo sing tabang sa iya kaugalingon nga dios. Dayon agod mahaganhagan ang katalagman, gintagbong nila ang kargamento sang sakayan sa dagat. Pero si Jonas nakapanaog na sa naidalom nga bahin sang sakayan kag naghigda, kag nagtulog sing mahamuok.
Nakit-an sia didto sang kapitan sang sakayan kag nagsiling sa iya, “Hoy, ngaa nagatulog ka pa? Magbangon ka kag magpangayo sing tabang sa imo dios. Ayhan makatalupangod sia sa aton kag luwason niya kita.”
Dayon nagsinilingay ang mga sakayanon, “Maggabutgabot kita agod nga mahibaluan naton kon sin-o ang kabangdanan nga naabtan kita sining katalagman.” Ginhimo nila ini, kag nagabutan ang ngalan ni Jonas.
Gani nagsiling sila sa iya, “Karon sugiri kami! Sin-o bala ang kabangdanan sini? Ano ang ginahimo mo diri? Taga-diin ka? Sa diin ka nga pungsod naghalin?”
Nagsabat si Jonas, “Itagbong ninyo ako sa dagat, kag magauntat ang bagyo. Nahibaluan ko nga ako ang kabangdanan nga nag-abot ining mabaskog nga bagyo sa inyo.”
Sa baylo nga tumanon nila ang ginsiling ni Jonas gintudohan sang mga sakayanon ang paggaod agod nga magpahigad ang sakayan, pero ang bagyo nagbaskog pa gid kag indi sila makahalin.
Gani nagpanawag sila sa Ginoo, “Nagapangamuyo kami, O Ginoo, indi kami pagsiluti tungod sang amon pagpatay sini nga tawo! Ikaw, O Ginoo, ang may salabton sini tanan, kag ikaw ang nagahimo sini.”