Busa nag-ingon ang Ginoo, “May gilaraw akong daotan batok kaninyo nga dili gayod ninyo kalikayan, aron dili na kamo magpagarbo kay magkalisodlisod man kamo.
Niadtong adlawa awitan kamo sa mga tawo ug awit sa pagbugalbugal; moingon sila, ‘Wala na kami nahot, kay gikuha man sa Ginoo ang among yuta ug gibahinbahin ngadto sa nagbihag kanamo.’”
kay ang Dios dili magpakaulaw kanamo. Tinunglo ba diay ang katawhan sa Israel? Dili ba mapailubon man ang Ginoo? Buhaton ba diay niya kini? Dili ba maluluy-on man siya sa mga matarong?”
Apan ang Ginoo miingon, “Gisulong ninyo ang akong katawhan daw kaaway. Ang mga tawo malinawon nga gikan sa panggubatan, ug nagtuo nga layo na sila sa kadaot, apan giilog ninyo ang ilang mga bisti.
Gipapahawa ninyo ang kababayen-an sa akong katawhan gikan sa ilang malinawong panimalay; gihikawan ninyo sa dayon ang ilang kabataan sa akong panalangin.
“Gusto kamo ug usa ka propeta nga magsuroysuroy aron pagsulti ug bakak ngadto sa katawhan, ug moingon, ‘Sultihan ko kamo nga mobaha ang daghan kaayong bino ug isog nga ilimnon.’
Apan tigumon ko gayod kamong tanan, O katawhan sa Israel! Tigumon ko ang nahibilin kaninyo sama nga tigumon sa magbalantay ang mga karnero diha sa toril, ug sama sa pagtigom sa panon sa mga kahayopan diha sa sibsibanan. Malukop ang inyong yuta sa kasaba sa mga tawo.”
Ang Dios maoy mag-abli sa agianan ug mag-una kanila. Unya manggula sila sa ganghaan sa siyudad ug maluwas sila. Ang ilang hari nga mao ang Ginoo maoy mag-una kanila.