|
| 1 |
|
| ပေရာဖက္ဟဗကၠဳတ္၏ ပတၳနာစကားတည္းဟူေသာ ရွိေဂ်ာႏုတ္သီခ်င္း၊ |
|
| 2 |
|
| အို ထာဝရဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ဗ်ာဒိတ္ေတာ္သံကို ၾကား၍ ေၾကာက္ရြံ့ပါၿပီ။ အို ထာဝရဘုရား၊ ယခုႏွစ္မ်ားအတြင္းတြင္ အမွုေတာ္ကို ျပဳျပင္ေတာ္မူပါ။ ယခုႏွစ္မ်ားအတြင္းတြင္ ထင္ရွားေစေတာ္မူပါ။ အမ်က္ထြက္ေတာ္မူေသာ္လည္း က႐ုဏာတရားကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ |
|
| 3 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ ေတမန္ၿမိဳ႕မွလည္းေကာင္း၊ သန္႔ရွင္းေသာဘုရားသည္ ပါရန္ေတာင္မွလည္းေကာင္း ႂကြေတာ္မူ၏။ ဘုန္းေတာ္သည္ မိုးေကာင္းကင္ကို ဖုံးအုပ္လ်က္၊ ေျမႀကီးသည္ ဂုဏ္အသေရေတာ္ႏွင့္ ျပည့္စုံလ်က္ရွိ၏။ |
|
| 4 |
|
| အဆင္းအေရာင္ေတာ္သည္ ေနေရာင္ကဲ့သို႔ ျဖစ္၏။ လက္ေတာ္မွ ေရာင္ျခည္သည္ ထြက္၍၊ ဘုန္းအာႏုေဘာ္ေတာ္ကို ကြယ္ကာေလ၏။ |
|
| 5 |
|
| ေရွ႕ေတာ္၌ ကာလနာေဘးသည္သြား၍၊ ပူေလာင္ျခင္းေဘးသည္ ေျခေတာ္ကို ၿခံရံလ်က္ရွိ၏။ |
|
| 6 |
|
| ရပ္၍ ေျမႀကီးကိုတိုင္းေတာ္မူ၏။ ၾကည့္ရွု၍ လူမ်ိဳးတို႔ကို တုန္လွုပ္ေစေတာ္မူ၏။ အစဥ္အျမဲတည္ေသာ ေတာင္တို႔သည္ က်ိဳးပဲ့၍၊ ထာဝရကုန္းရိုးတို႔သည္ ညြတ္ၾက၏။ ထာဝရလမ္းတို႔ကို ႂကြေတာ္မူ၏။ |
|
| 7 |
|
| ကုရွန္ျပည္၌ တဲတို႔သည္ ဆင္းရဲခံျခင္း၊ မိဒ်န္ျပည္၌ ကုလားကာတို႔သည္ လွုပ္ရွားျခင္းကို ငါျမင္၏။ |
|
| 8 |
|
| အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကယ္တင္ရာျမင္းရထားေတာ္ကို စီးေတာ္မူမည္အေၾကာင္း၊ ျမစ္တို႔ကို အမ်က္ထြက္ေတာ္မူသေလာ။ ျမစ္မ်ားတစ္ဖက္၌ စိတ္ထေတာ္မူသေလာ။ ပင္လယ္ကို ရန္ၿငိဳးဖြဲ႕ေတာ္မူသေလာ။ |
|
| 9 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ အမ်ိဳးအႏြယ္ေတာ္တို႔၌ ထားေတာ္မူေသာ သစၥာကတိရွိသည္အတိုင္း၊ ေလးလက္နက္ေတာ္ကို ထုတ္ျပေတာ္မူ၏။ ေျမႀကီး၌ ျမစ္တို႔ကို ေပါက္ေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 10 |
|
| ေတာင္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ျမင္၍ တုန္လွုပ္ၾကပါ၏။ လၽွံေသာေရသည္ လႊမ္းမိုးပါ၏။ ပင္လယ္သည္ ေအာ္ဟစ္၍ လက္ကို ခ်ီပါ၏။ |
|
| 11 |
|
| ေနႏွင့္ လသည္ မိမိတို႔ေနရာ၌ ရပ္၍ ေနပါ၏။ သူတို႔ အလင္း၌ ျမားေတာ္တို႔သည္ သြား၍၊ သူတို႔ေရာင္ျခည္၌ လွံေတာ္သည္လည္း လၽွပ္စစ္ျပက္ပါ၏။ |
|
| 12 |
|
| အမ်က္ေတာ္ထြက္လ်က္ တစ္ျပည္လုံး ခ်ီသြား၍၊ ေဒါသစိတ္ႏွင့္ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို နင္းနယ္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 13 |
|
| ကိုယ္ေတာ္၏လူတို႔ကို ကယ္တင္ျခင္း၊ ကိုယ္ေတာ္ေပးေတာ္မူ၍ ဘိသိက္ခံေသာသူတို႔ကို ကယ္တင္ျခင္းအလိုငွာ ထြက္ႂကြေတာ္မူ၏။ အဓမၼလူ၏အိမ္၌ ဦးေခါင္းကို ႏွိပ္စက္၍၊ မူလအျမစ္ကို လည္ပင္းတိုင္ေအာင္ ပယ္ရွင္းေတာ္မူ၏။ |
|
| 14 |
|
| ဗိုလ္မင္းတို႔၏ ဦးေခါင္းကို ျမားေတာ္တို႔ႏွင့္ ထုတ္ခ်င္းခပ္ ထိုးေတာ္မူ၏။ ထိုသူတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို လြင့္ေစျခင္းငွာ ေလျပင္းမုန္တိုင္းကဲ့သို႔ တိုက္ၾကပါ၏။ ဆင္းရဲသားတို႔ကို အမွတ္တမဲ့ ကိုက္စားမည့္အႀကံရွိသကဲ့သို႔ ဝမ္းေျမာက္ၾကပါ၏။ |
|
| 15 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ ျမင္းေတာ္မ်ားကို စီး၍၊ ေရဟုန္းဟုန္းျမည္ေသာ ပင္လယ္အလယ္သို႔ ခ်ီသြားေတာ္မူ၏။ |
|
| 16 |
|
| ဗ်ာဒိတ္ေတာ္သံကို ငါၾကားေသာအခါ ရင္၌ လွုပ္ရွားျခင္း၊ ေမးခိုင္ျခင္း၊ အရိုးေဆြးေျမ့ျခင္း၊ တစ္ကိုယ္လုံး တုန္လွုပ္ျခင္းရွိ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ အမွုေရာက္ေသာေန႔၊ လုပ္ႀကံေသာသူသည္ ငါ၏လူမ်ိဳးကို တိုက္လာေသာ ေန႔တိုင္ေအာင္ ငါသည္ ေနရစ္ရမည္။ |
|
| 17 |
|
| သေဘၤာသဖန္းပင္ မပြင့္ရ၊ စပ်စ္ပင္ မသီးရ၊ သံလြင္ပင္၏ေက်းဇူးကို ေမၽွာ္လင့္၍မခံရ၊ လယ္တို႔သည္ အသီးအႏွံကို မေပးရ၊ သိုးၿခံ၌ သိုးကုန္၍ တင္းကုပ္၌ ႏြားမရွိရ။ |
|
| 18 |
|
| သို႔ေသာ္လည္း၊ ထာဝရဘုရား၌ ငါဝမ္းေျမာက္၍၊ ငါ့ကို ကယ္တင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကို အမွီျပဳလ်က္ ရႊင္လန္းမည္။ |
|
| 19 |
|
| အရွင္ထာဝရဘုရားသည္ ငါ၏အစြမ္းသတၱိ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ငါ့ေျခကို သမင္ေျခကဲ့သို႔ျဖစ္ေစ၍၊ ငါ၏ျမင့္ရာ အရပ္ေပၚမွာ ငါ့ကိုေနရာခ်ေတာ္မူမည္။ ပေရာဖက္ဟဗကၠဳတ္ စီရင္ေရးထားေသာ အနာဂတၱိက်မ္းၿပီး၏။ |
|
|
|
|