Erain duçue hainitz, eta guti bildu; jan duçue, eta etzarete ase; edan duçue, eta egarria ez kendu; estali çarete, eta ez berotu; eta diru bildu duenac molsa cilhatuan eçarri du.
Gauça hainitzen irritsa içatu duçue, eta deus-gutitara itzuli dire; çuec etcherat ekarri, eta nic hura hats batez haiçatu: cer ariaz? dio armadetaco Jaunac. Ceren ene etchea mortu dagoen, eta çuec bakotcha bere etchearençat çareten lehiatu.
Eta deithu dut agortea lurraren gainera, eta mendien gainera, eta oguiaren gainera, eta mahastiaren gainera, eta olibadiaren gainera, eta lurrac ekarcen dituen gucien gainera, eta guiçonen gainera, eta acienden gainera, eta escuetaco lanen gainera.
Eta Jaunac berotu cioten gogoa Çorobabeli, Salathielen seme Judaco buruçaguiari, eta Jesusi, Josedequen seme aphez-handiari, eta gaineraco populu guciari; eta sarthu ciren temploan, eta armadetaco beren Jainco Jaunaren etcheco lanean hari ciren.