W drugim roku panowania króla Dariusza, w szóstym miesiącu, pierwszego dnia tego miesiąca, PAN, za pośrednictwem proroka Aggeusza, skierował do Zorobabela, syna Szealtiela, namiestnika Judei, i do arcykapłana Jozuego, syna Jehosadaka, Słowo tej treści:
Siejecie wiele — zbieracie mało. Jecie, ale nie do syta. Pijecie, lecz nie gasicie pragnienia. Odziewacie się, lecz nie jest wam ciepło. Kto zarabia, gromadzi do dziurawego worka.
[Bo zauważcie:] Liczyliście na wiele, a jest niewiele. Przynieśliście to do domu — i zdmuchnąłem to. Z jakiego powodu? — oświadcza PAN Zastępów. Z powodu mojego domu! Bo leży w gruzach, a każdy z was zabiega o własny dom!
Zorobabel, syn Szealtiela, arcykapłan Jozue, syn Jehosadaka, i cała reszta ludu wysłuchali głosu PANA, ich Boga. Wysłuchali też słów proroka Aggeusza, jako tego, którego posłał PAN, ich Bóg. I lud przeląkł się PANA.
Wówczas PAN pobudził ducha Zorobabela, syna Szealtiela, namiestnika Judei, i ducha arcykapłana Jozuego, syna Jehosadaka, i ducha całej reszty ludu, tak że przyszli i podjęli pracę przy domu swojego Boga, PANA Zastępów.