|
| 1 |
|
| ဒါရိမင္းႀကီးနန္းစံ ဒုတိယႏွစ္၊ အ႒မလတြင္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ဣေဒါ၏ေျမး၊ ေဗရခိ၏သား ပေရာဖက္ဇာခရိထံသို႔ေရာက္လာ၍ |
|
| 2 |
|
| “ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔၏ဘိုးေဘးတို႔အား ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 3 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက ‘ငါ့ထံ ျပန္လာၾကေလာ့။ ငါသည္လည္း သင္တို႔ထံသို႔ ျပန္လာမည္’ဟု ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူေၾကာင္းကို သူတို႔အား ေျပာေလာ့။ |
|
| 4 |
|
| သင္တို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားကဲ့သို႔ သင္တို႔မျပဳၾကႏွင့္။ ေရွးပေရာဖက္တို႔က သူတို႔အား ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက ‘သင္တို႔၏မေကာင္းေသာအျပဳအမူ၊ မေကာင္းေသာအက်င့္အႀကံတို႔ကို စြန႔္ပစ္ၿပီး ျပန္လွည့္လာၾကေလာ့ဟု မိန႔္ေတာ္မူေသာ္လည္း သူတို႔ နားမေထာင္ၾက၊ အာ႐ုံမစိုက္ၾက’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 5 |
|
| သင္တို႔၏ဘိုးေဘးတို႔ကား အဘယ္မွာနည္း။ ပေရာဖက္တို႔လည္း အစဥ္အၿမဲအသက္ရွင္ႏိုင္သေလာ။ |
|
| 6 |
|
| သို႔ေသာ္ ငါ့အေစအပါးပေရာဖက္တို႔အား ငါမိန႔္မွာထားေသာစကားမ်ားႏွင့္ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားသည္ သင္တို႔ဘိုးေဘးတို႔အေပၚက်ေရာက္လာခဲ့သည္မဟုတ္ေလာ။ ထို႔ေနာက္ သူတို႔ျပန္လွည့္လာ၍ ‘ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားသည္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားသည့္အတိုင္း ငါတို႔အျပဳအမူအက်င့္အႀကံတို႔ႏွင့္အညီ ငါတို႔ကို အျပစ္ေပးေတာ္မူၿပီ’ဟူ၍ ဆိုၾကသည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။ |
|
| 7 |
|
| တစ္ဖန္ ဒါရိမင္းႀကီးနန္းစံ ဒုတိယႏွစ္၊ ေရွဗတ္လဟုေခၚေသာ တစ္ဆယ့္တစ္လ၊ ႏွစ္ဆယ့္ေလးရက္ေန႔တြင္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ဣေဒါ၏ေျမး၊ ေဗရခိ၏သား ပေရာဖက္ဇာခရိထံသို႔ေရာက္လာ၏။ |
|
| 8 |
|
| ညဥ့္အခါ၌ ငါၾကည့္လိုက္ရာ လူတစ္ဦးသည္ အနီေရာင္ျမင္းကိုစီးလာၿပီး မုရတုပင္တို႔အလယ္ေတာနက္ထဲတြင္ ရပ္ေန၍ သူ႔ေနာက္တြင္ ျမင္းနီ၊ ျမင္းညိဳ၊ ျမင္းျဖဴတို႔လည္း ရပ္ေနသည္ကို ငါျမင္ရ၏။ |
|
| 9 |
|
| ငါကလည္း “သခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္ျမင္ရေသာဤအရာမ်ားကား မည္သို႔ ဆိုလိုသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္လွ်င္ ငါႏွင့္စကားေျပာေနေသာေကာင္းကင္တမန္က “ဤအရာမ်ား မည္သို႔ဆိုလိုသည္ကို သင့္အား ငါျပမည္”ဟု မိန႔္ဆိုၿပီးလွ်င္ |
|
| 10 |
|
| မုရတုပင္တို႔အလယ္၌ရပ္ေနေသာသူက “ဤအရာမ်ားကား ကမာၻေျမေပၚသို႔သြား၍ လွည့္လည္ၾကည့္ရႈရန္ ထာဝရဘုရားေစလႊတ္လိုက္ေသာသူမ်ားျဖစ္သည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 11 |
|
| ထိုသူတို႔က မုရတုပင္တို႔အလယ္၌ရပ္ေနေသာ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္အား “အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ကမာၻေျမေပၚသို႔သြား၍ လွည့္လည္ခဲ့ၿပီ။ ေျမတစ္ျပင္လုံး တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္တင္ၾက၏။ |
|
| 12 |
|
| ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္က “အို ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား၊ ႏွစ္ေပါင္းခုနစ္ဆယ္ပတ္လုံး ကိုယ္ေတာ္အမ်က္ေတာ္ရွခဲ့ေသာ ယုဒျပည္ရွိၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို က႐ုဏာေတာ္မျပဘဲ မည္မွ်ၾကာေအာင္ ေနေတာ္မူမည္နည္း”ဟု ေလွ်ာက္ဆိုေလ၏။ |
|
| 13 |
|
| ထာဝရဘုရားကလည္း ငါႏွင့္စကားေျပာေနေသာေကာင္းကင္တမန္အား ေကာင္းမြန္ေသာစကား၊ ႏွစ္သိမ့္ေသာစကားမိန႔္ၾကားေတာ္မူလွ်င္ |
|
| 14 |
|
| ငါႏွင့္စကားေျပာေနေသာေကာင္းကင္တမန္က ငါ့အား “ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူေသာစကားမ်ားကို သင္ျပန္လည္ဆင့္ဆိုရမည္။ ကိုယ္ေတာ္က ‘ငါသည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ဇိအုန္ေတာင္ကို အလြန္ၾကင္နာ၏။ |
|
| 15 |
|
| ငါအနည္းငယ္အမ်က္ထြက္၍ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို ေဘးျပဳဆုံးမေစေသာ္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေနရေသာလူမ်ိဳးျခားတို႔သည္ ပို၍ ျပဳၾကေသာေၾကာင့္ သူတို႔ကို ငါအလြန္အမ်က္ထြက္၏’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 16 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားက ‘ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို ငါျပန္လည္သနားစုံမက္မည္။ ထိုၿမိဳ႕၌ ငါ့အိမ္ေတာ္ကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္မည္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူၿပီ။ ‘ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကိုလည္း တိုင္းတာမည္’ဟု ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 17 |
|
| တစ္ဖန္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက ‘ငါ့ၿမိဳ႕တို႔ကိုေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ားႏွင့္ ျပန္လည္ျပည့္စုံေစမည္။ ထာဝရဘုရားသည္ ဇိအုန္ၿမိဳ႕ကို ျပန္လည္ႏွစ္သိမ့္ေပးမည္။ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို ျပန္လည္ေ႐ြးေကာက္မည္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူၿပီ”ဟု မိန႔္ဆို၏။ |
|
| 18 |
|
| ထို႔ေနာက္ ငါေမွ်ာ္ၾကည့္လွ်င္ ခ်ိဳေလးေခ်ာင္းကို ျမင္ရ၏။ |
|
| 19 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ငါႏွင့္စကားေျပာေနေသာေကာင္းကင္တမန္အား “ဤအရာမ်ားကား မည္သို႔ ဆိုလိုသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္လွ်င္ သူက “ဤခ်ိဳမ်ားကား ယုဒလူမ်ိဳး၊ အစၥေရးလူမ်ိဳးႏွင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တို႔ကို ကြဲလြင့္ေစေသာခ်ိဳမ်ားျဖစ္သည္”ဟု ငါ့အား ေျပာျပ၏။ |
|
| 20 |
|
| တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့အား လက္မႈပညာသည္ ေလးဦးကို ျပေတာ္မူ၏။ |
|
| 21 |
|
| ထိုအခါ ငါကလည္း “ဤသူတို႔သည္ မည္သည့္အတြက္ လာၾကသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္လွ်င္ ကိုယ္ေတာ္က “ဤခ်ိဳမ်ားသည္ ယုဒလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္မွ် ေခါင္းမေဖာ္ဝံ့ေအာင္ ကြဲလြင့္ေစေသာခ်ိဳမ်ား ျဖစ္၏။ ဤသူတို႔မူကား ခ်ိဳေထာင္၍ ယုဒလူမ်ိဳးကိုကြဲလြင့္ေစေသာလူမ်ိဳးျခားတို႔ ေၾကာက္႐ြံ႕တုန္လႈပ္သြားေအာင္ သူတို႔၏ခ်ိဳမ်ားကို ခ်ိဳးပစ္ရန္ ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္”ဟု ျပန္ေျဖ၏။ |
|
|
|
|