û ji pêz an dewêr pêşkêşiya şewitandinê bikin ku bêhna wê bi Xudan xweş tê –dixwazî qurbana şewitandinê, dixwazî qurbaneke din a ku ji bo sozekê pêk bîne, wekî pêşkêşiya dilxwaziyê, yan jî, ji bo cejneke kifşkirî–
wê kesê ku wê pêşkêşiyê tîne ji bo Xudan wekî pêşkêşiya dexlê, dehyeka efaya arvanê hûr ê ku bi rûnê bi qasî çarîka hîn e hatiye hevîrkirin jî pêşkêş bike.
“‘Di pêşkêşkirina beranekî de, wekî pêşkêşiya dexlê, tê ji arvanê hûr ê ku ji dehan duduyê efayekê ye û ji sisêyan yekê hîneke zeytê hatiye hevîrkirin pêşkêş bikî.
Gava xerîbekî mêvan an xerîbekî ku di nav we de dimîne dixwaze pêşkêşiya şewitandinê pêşkêş bike, wê çawa ku hûn bikin, wisa jî bike ku bêhna wê bi Xudan xweş be.
Wê ev yek ji bo tevahiya civakê, ji bo we û xerîbên di nav we de, di nav nifşên we de qanûneke herheyî be. Li hizûra Xudan hûn çawa bin, wê xerîbên di nav we de jî wisa bin.
heke bi şaşî, bêyî ku civak pê bizane gunehek hebe, wê tevahiya civakê, wekî qurbana şewitandina ku bêhna wê bi Xudan xweş tê, conegayek, li gorî rê û rêbazan bi pêşkêşiya dexlê û pêşkêşiya rijandinê re, wekî pêşkêşiya paqijiyê nêriyek bê pêşkêşkirin.
Wê kahin ji bo tevahiya civaka Îsraêl kefaretê bide û wê bên bexişandin. Çimkî wan bi şaşî guneh kiribû. Ji ber gunehê wan, wan pêşkêşiyên paqijî û şewitandinê pêşkêşî Xudan kirin.
“Bi gelê Îsraêl re bipeyive û ji wan re bêje: ‘Bila di dema hemû nifşên xwe de, rîşiyan bi kujên cilên xwe ve berdin. Bila şehbenekî şînê tarî deynin ser rîşiya her kujê.
Bi vî awayî hûnê wan bibînin û hemû emrên Xudan bi bîr bînin. Hûnê wan bigirin ku nedin pey dil û çavên xwe yên ku zinayê dikin. Wê ev rîşî ji bo vê yekê hebin.