Giingnan sa mga taga-Moab ang mga pangulo sa Midian, “Lamyon niining mga tawhana ang tanan nga naglibot kanato sama sa torong baka nga nagsabsab sa mga sagbot sa kaumahan.” Busa si Balak, ang anak ni Sipor, nga hari sa Moab niadtong panahona,
nagpadalag mga sulugoon ngadto kang Balaam. Si Balaam anak ni Beor nga didto magpuyo sa Petor nga duol sa Suba sa Eufrates sa yuta sa mga kaliwat ni Amaw. Si Balak miingon kang Balaam pinaagi sa mga sulugoon, “May usa ka katawhan gikan sa Ehipto nga milukop sa yuta ug nagpuyo sila atbang kanako.
Dali ngari ug tungloha sila kay gamhanan ra sila alang kanako basin pag mabuntog ko sila ug kahinginlan ko sila gikan sa akong yuta. Nasayod ako nga ang imong panalanginan mapanalanginan gayod ug ang imong tunglohon mahimong tinunglo.”
Busa ang mga pangulo sa Moab ug sa Midian milakaw nga nagdala sa ilang ibayad sa manalagna. Miadto sila kang Balaam ug kini gisultihan nila sa mensahe ni Balak.
Ug giingnan niya sila, “Pahulay kamo dinhi ning gabhiona ug sultihan ko ra unya kamo sa isulti kanako sa Ginoo.” Busa ang mga kadagkoan sa Moab mipahulay uban kang Balaam.
aron pagpahibalo kanako nga usa ka katawhan gikan sa Ehipto ang milukop sa yuta. Ug gihangyo niya ako sa pagtunglo kanila basin pag mabuntog ug maabog niya sila.”
Apan si Balaam mitubag sa mga sinugo ni Balak, “Bisag ihatag pa ni Balak kanako ang iyang balay nga puno sa plata ug bulawan, dili ako makalapas sa sugo sa Ginoo nga akong Dios. Tumanon ko gayod kini.
Apan nasuko ang Ginoo kay miuban man si Balaam. Busa gialihan sa anghel sa Ginoo ang dalan aron pagpugong kang Balaam nga nagsakay sa asno uban sa iyang duha ka sulugoon.
Ug nakita sa asno ang anghel sa Ginoo nga nagbarog taliwala sa dalan nga naggunit ug espada. Busa ang asno mitipas sa dalan ug mipaingon sa uma. Ug gilatos ni Balaam ang asno aron mobalik sa dalan.
Ug miingon ang asno kang Balaam, “Dili ba ako ang imong asno nga maoy imong gisigihan pagkabayo hangtod karon? Nag-iningon ba ako niini kanimo kaniadto?” Ug si Balaam miingon, “Wala.”
Unya gipabuka sa Ginoo ang mata ni Balaam ug nakita niya ang anghel sa Ginoo nga nagbarog didto sa taliwala sa dalan nga naggunit ug espada busa mihapa siya sa yuta.
Ug miingon ang anghel sa Ginoo ngadto kaniya, “Nganong gibunalan mo man ug katulo ang imong asno? Ania ako aron pagsanta kanimo kay dili ka angay mohimo niining maong panaw.
Unya miingon si Balaam sa anghel sa Ginoo, “Nakasala ako. Wala intawon ako masayod nga nagtindog ka diay taliwala sa dalan. Apan karon kon sa imong hunahuna sayop nga mopadayon ako sa akong panaw, mopauli na lamang ako sa amo.”
Ug ang anghel sa Ginoo miingon kang Balaam, “Kuyog sa mga tawo apan mao lay isulti ang ipasulti ko kanimo.” Busa si Balaam mikuyog sa mga sinugo ni Balak.
Sa pagkabalita ni Balak nga miabot na si Balaam, misugat siya kaniya didto sa siyudad sa Moab daplin sa Suba sa Arnon nga maoy kinatumyan nga utlanan sa nasod sa Moab.