”جڏهن ڪو ماڻهو خداوند آڏو ڪا باس باسي يا ڪو خاص فرض ادا ڪرڻ لاءِ پاڻ کي ٻڌل رکڻ جو قسم تي عهد ڪري، تہ پوءِ هو پنهنجو قول نہ ڀڃي، بلڪ جيڪي زبان مان نڪتو هجيس سو پورو ڪري.
پر جيڪڏهن سندس مڙس اهو ٻڌي کيس منع ڪري، تہ پوءِ هوءَ پنهنجي باس يا خاص فرض جيڪو سندس زبان مان نڪتو سو پورو نہ ڪري، ڇو تہ مڙسس انهيءَ کي رد ڪري ڇڏيو. خداوند کيس ڇڏي ڏيندو.
پر جيڪڏهن هن جو مڙس جنهن ڏينهن اهو ٻڌي تنهن جي ٻئي ڏينهن تائين کيس ڪجھہ بہ نہ چوي تہ سمجھبو تہ هن کي پنهنجيءَ زال جي باس يا خاص فرض تي ڪوبہ اعتراض ڪونہ آهي. اهڙيءَ طرح هن انهيءَ ڳالهہ کي بحال رکيو آهي، ڇو تہ تنهن ڏينهن هن کيس ڪجھہ بہ نہ چيو.
مڙس ۽ زال جي وچ ۾ ۽ پيءُ ۽ ڌيءَ، جيڪا ڪنوارپ دوران پنهنجي پيءُ جي گھر ۾ رهندي هجي، تنهن جي وچ ۾ باس باسڻ بابت اهي ئي قانون آهن، جيڪي خداوند موسيٰ کي ڏنا.