“अपर जेह्ड़ा कोई इन्हां लोक्केयां च जेह्ड़े मिन्जो पर बसुआस करदे हन, कुसी इक्की ते पाप करवां, तिसियो परमात्मा सज़ा दिंगा, अपर परमात्मे दिया खतरनाक सज़ा ते एह़ खरा कि बड्डे घराटे दा पुड़ तिसदे गल़े च लटकाई करी सैह़ समुंदरे च सट्टी दित्ता जां।
“जे तेरा हत्थ या पैर हुंदे भी पाप करवांदा ऐ, तां तिसियो बड्डी नैं सट्टी दे, डुंडा या लंगड़ा होई नैं सदा दिया ज़िन्दगिया च प्रवेश करणा तिज्जो तांई इसते बधिया ऐ कि दूँ हत्थां या दूँ पैरां हुंदेया तू नरके दिया अग्गी च सट्टेया जां।
जे तेरी अख हुंदे भी तिज्जो ते पाप करवांदी ऐ, तां तिसायो कड्डी नैं सट्टी दे; काणा होई नैं सदा दी ज़िन्दगिया च प्रवेश करणा तिज्जो तांई इसते बधिया ऐ कि दूँ अखीं हुंदेया भी तू नरके दिया अग्गी च सट्टेया जां।
“दिक्खा, तुहां इन्हां लोक्केयां च कुसी जो घटिया मत समझा; क्जोकि मैं तुहां नैं ग्लांदा ऐ, कि सुअर्गे च तिन्हां दे सुअर्गदूत सदा मेरे सुअर्गीय पिता दे सौगी रैंह्दे हन।
जे तेरी सैह़ ना सुणे, तां इक्क या दो जणे होर अपणे सौगी लेई जा, कि हर इक्क गल्ल मूसा दिया व्यबस्था दे मताबक दूँ या त्रीं गवाहां दे मुँऐ ते पक्की होई जां।
जे सैह़ तिन्हां दी भी नीं मन्नैं, तां कलीसिया नैं ग्लाई दे, अपर जे सैह़ कलीसिया दी ना मन्नैं, तां तू तिसियो दूईआं जातिआं कने चुंगी लैणे आल़ेआं साइआं समझ।
भिरी मैं तुहां नैं ग्लांदा, जे तुहां च दो जणे धरतिया पर कुसी गल्लां तांई इक्क मन होई नैं प्रार्थना करी नैं मंगगे, तां सैह़ मेरे पिता दे पास्से ते जेह्ड़ा सुअर्ग च ऐ, तिन्हां तांई होई जांगा।
कने तिसदे मालकैं गुस्से च आई नैं तिसियो सज़ा दैणे आल़ेआं दे हुआलैं करी दित्ता, कि जाह़लू तिकर सैह़ सारा कर्ज भरी नीं दैं, ताह़लू तिकर तिन्हां दे हुआलैं रैंह्।