Kag sa mga ikanapulog isa nga takna naglakat sia kag nakita niya ang iban pa nga nagatindug; kag nagsiling sia sa ila, ‘Ngaa bala nagatindug kamo diri sa bug-os nga adlaw nga wala sing ginahimo?’
Kag sang kahaponon na, nagsiling ang agalon sang ulubasan sa iya tulugyanan, ‘Tawga ang mga mamumugon kag bayari sila sang ila mga sohol, sumugud sa mga naolihi, tubtub sa mga nahauna.’
nga nagasiling, ‘Ini nga mga naolihi nagpangabudlay sing isa ka takna lamang, kag ginhimo mo sila nga kaangay sa amon nga nagbatas sang kabug-atan sang adlaw kag sang tagiti nga init.’
“Yari karon, nagataklad kita sa Jerusalem; kag ang Anak sang tawo itugyan sa mga puno nga sacerdote kag mga escriba, kag sila magatagudili sa iya sa kamatayon,
Niyan nagpalapit sa iya ang iloy sang mga lalaking anak ni Zebedeo, upud ang iya mga anak, kag sang nagayaub sia sa iya nagpangayo sia sing isa ka butang sa iya.
Kag nagpamangkot sia sa iya, “Ano bala ang buut mo?” Ang babayi nagsabat sa iya, “Isogo nga ining duha ko ka anak maglingkod, ang isa sa imo too kag isa sa wala, sa imo ginharian.”
Apang si Jesus nagsabat, “Wala ninyo mahibaloi ang inyo ginapangayo. Sarang bala kamo makainum sa tagayan nga akon imnan?” Nagsabat sila sa iya, “Sarang kami.”
Nagsiling sia sa ila, “Ang akon tagayan maimnan ninyo, apang ang paglingkod sa akon too kag sa akon wala indi akon ang paghatag, kondi ila ini sang gin-amanan sang akon Amay.”
Apang gintawag ni Jesus sila sa iya kag nagsiling, “Nahibaloan ninyo nga ang mga punoan sang mga Gentil nagapakaginoo sa ila, kag ang ila mga kadalagkuan nagagamit sing pagbulut-an sa ila.
Kag yari karon, may duha ka bulag nga nagalingkod sa higad sang dalan, sang nakabati sila nga si Jesus nagaligad, nagsinggit, “Ginoo, kalooyi kami, Anak ni David!”