|
| 1 |
|
| «آسِمونی پادشاهی صاب باغی رِه مونِّه گه صِبِ دَم خِنِه ای جا دیرگا بوردِه تا شی اَنگور باغی سِه کارگَر بَیرِه. |
|
| 2 |
|
| وی کارگَرِنی هَمرا طِی هاکِردِه هر کِدیمِ یَتِه دینار گه یَتِه روزی دَسمِز وِه، هادِه. اَزما وِشونِه کار هاکِردَنی سِه اَنگور باغی سَر بَرِسانیِه. |
|
| 3 |
|
| صِب ساعتِ نِه اَی هَم دیرگا بوردِه و بَئیِه چَن نَفَر شَهری مِیدونی سَر بیکار اِسّانِه. |
|
| 4 |
|
| وِشونِه بُتِه: ”شِما هَم می اَنگور باغی سَر بورین، هر چی شِمِه حَقِ شِمارِ دِمِه.“ |
|
| 5 |
|
| پس وِشون هَم بوردِنِه. اَی هَم ظِهری موقِه حِدودِ ساعتِ سِه بعد از ظِهر دیرگا بوردِه و اَتی هاکِردِه. |
|
| 6 |
|
| وی اَی هَم ساعت پَنجِ بعد از ظِهر دیرگا بوردِه و چَن نَفَرِ بَئیِه بیکارِنِه، بُتِه: ”چه دِشتِه روز هیجِه بیکار اِسّانی؟“ |
|
| 7 |
|
| وِشون جِواب هادانِه: ”هیچکی اَمارِه كار نَدا.“ صاب باغ وِشونِه بُتِه: ”شِما هَم می اَنگور باغی سَر بورین.“ |
|
| 8 |
|
| «غِروب دَم، صاب باغ شی سَرکارگَرِ بُتِه: ”کارگَرِنِه داد هاکِن وِشونی دَسمِزِ وِشونِه هادِه، از آخَر شِرو هاکِن بِرِو اَوَّل.“ |
|
| 9 |
|
| اونانیگه ساعتِ پَنج بعد از ظِهر شی کارِ شِرو هاکِرد وِنِه هر کِدیم یَتِه دینار بَیتِنِه. |
|
| 10 |
|
| اون کارگَرِنی گه اَوَّل بیمو وِنِه خیال هاکِردِنِه ویشتَر مِز گیرِنِه، ولی وِشون هَم هر کِدیم یَتِه دینار بَیتِنِه. |
|
| 11 |
|
| وختی شی دَسمِزِ بَیتِنِه غِرغِر هاکِردِنِه و صاب باغِ بُتِنِه: |
|
| 12 |
|
| ”هَینِن گه سَرآخَر بیمونِه و یَه ساعَت کار هاکِردِنِه، وِشونِه اَمِه هَمرا گه دِشتِه روز آفتابی بِن جان بَکِّنیمی ای اَنّا دَسمِز هادایی!“ |
|
| 13 |
|
| ولی صاب باغ یَتِه از وِشونِه جِواب هادا و بُتِه: ”اِی رَفِق، مِن گُو تِرِه بَدی نَکِردِمِه. مَگِه قَبول نَکِردی یَتِه دیناری سِه کار هاکِنی؟ |
|
| 14 |
|
| پَس شی حَقِ بَئیر و بور! می دِل خواینِه هَین آخرین کارگَرِ هَم تی اَنّا دَسمِز هادِم. |
|
| 15 |
|
| مَگِه مِن حَق نارمِه اونجور می دِل خواینِه شی مالی هَمرا هاکِنِم؟ چِش نارنی می دَسِ دِل بازی رِه بَوینی؟“ |
|
| 16 |
|
| «اَرِه، هَینجورِ گه اونانیگه آخَرِنِه، اَوَّل وونِنِه و اونانیگه اَوَّلِنِه، آخَر.» |
|
| 17 |
|
| اورشَلیمی راهی دِلِه عیسی شی دِوازِه شاگِردِ کِنار بَکِشیِه و وِشونِه بُتِه: |
|
| 18 |
|
| «اَما دِ اورشلیمی سِه شومی، اورشَلیمی دِلِه اِنسونی ریکا رِه هَماسِنِنِه و مَعبَدی گَت گَتِه کاهنِن و توراتی مَلِّمِنی دَس دِنِنِه و وِشون اِنسونی ریکارِه مرگی مَحکوم کِنِنِه |
|
| 19 |
|
| وِشون اِنسونی ریکارِه بِت پَرَسِ قومی دَس تَحویل دِنِنِه. وِشون اونِه مِزاق چینِنِه، شَلّاق زَنِنِه و صَلیب کَشِنِنِه. و وی سِوّمین روز زینِّه وونِه.» |
|
| 20 |
|
| زِبِدی ای ریک ریکایی مار، شی دِتا ریکایی هَمرا عیسایی وَر بیمو، وی پِش زِنی بَزو و ویجا بَخوایسِه ویسِه یَکاری هاکِنِه. |
|
| 21 |
|
| عیسی وِرِه بُتِه: «چی خواینی؟» وِشونی مار بُتِه: «بُو شی پادشاهی ای دِلِه اِجازِه دِنی می یَتِه ریکا تی راسِ دَس و اون یَتّا تی چَپِ دَس هِنیشِن.» |
|
| 22 |
|
| عیسی بُتِه: «شِما نَئونِنی چی خواینِنی، شما بَتِنِّنی جامی رِه گه مِن بِزودی نوشِمِه رِه بَنوشین؟» وِشون جِواب هادانِه: «اَرِه، بَتِمّی.» |
|
| 23 |
|
| عیسی وِشونِه بُتِه: «دِرِسِ شِما می جامی جا نوشِنِنی، ولی مِن هَین اِختیارِ نارمِه گه بُئِم کی می راسِ دَس و چَپِ دَسی وَر نیشِنِه، هَین جاها اونانیسِئِه گه می آسِمونی پیر وِشونی سِه حاضِر هاکِردِه.» |
|
| 24 |
|
| وختی دَه شاگردِ دییَر هَینِه بِشنُسِنِه، هون دِتا بِراری سِه داغ هاکِردِنِه. |
|
| 25 |
|
| ولی عیسی دِشتِه شاگِردِنِه شی کفا بَخونِسِه و بُتِه: «شِما دِنِنی دییَر قومی حِکمرونِن مَردنی سِه حِکمرونی کِنِنِه و رَئیسِن اونانیگه شی دَسِ بِن دارِنِه رِه زور گِنِنِه. |
|
| 26 |
|
| ولی شِمِه میِن هَینجور نَووئِه. هر کی خواینِه شِمِه میِن گَت تَر ووئِه، وِنِه شِمِه نوکَر ووئِه. |
|
| 27 |
|
| و هر کی خواینِه شِمِه میِن اَوَّل ووئِه، وِنِه شِمِه نوکَر ووئِه. |
|
| 28 |
|
| حتّی اِنسونی ریکا هَم نیمو تا وِرِه خِدمَت هاکِنِن، بَلگی بیمو خِدمَت هاکِنِه و شی جانِ خِیلیایی نِجاتی سِه فِدا هاکِنِه. |
|
| 29 |
|
| وختی عیسی و وی شاگِردِن اَریحایی شهری جا شیوِنِه، یَتِخِیلی اِزدِحام وی دِمال راه دَکِتِنِه. |
|
| 30 |
|
| راهی دِلِه دِتا کورِ مَردی نیشت وِنِه. وختی بِشنُسِنِه عیسی اوجِه رِه گِذَر کِنِّه، داد بَزونِه: «اِی آقا، داوودی ریکا، اَمارِه رَحم هاکِن!» |
|
| 31 |
|
| مَردِن وِشونِه تَشَر بَزونِه و بُتِنِه ساکِت ووئین. ولی وِشون شی اَوازِ بِلَن و بِلَن تَر کِردِنِه گِتِنِه: «اِی آقا، داوودی ریکا، اَمارِه رَحم هاکِن!» |
|
| 32 |
|
| عیسی هِرِسا و هون دِتا مَردی رِه شی کفا بَخونِسِه و بُتِه: «چی خواینِنی شِمِنِه هاکِنِم؟» |
|
| 33 |
|
| وِشون بُتِنِه: «اِی آقا، خوایمی اَمِه چِش سو دَکِفِه.» |
|
| 34 |
|
| عیسایی دِل وِشونی سِه بَسوتِه و شی دَسِ وِشونی چِشی سَر بِشتِه. دَرجا وِشونی چِش شَفا بَیتِه و بَتِنِّسِنِه بَوینِن. اَزما عیسایی دِمال سَر بوردِنِه. |
|
|
|
|