|
| 1 |
|
| ေယရႈသည္ ဤတရားစကားအားလုံးတို႔ကို မိန႔္ေတာ္မူၿပီးေသာအခါ တပည့္ေတာ္တို႔အား |
|
| 2 |
|
| “ပသခါပြဲေတာ္က်ေရာက္ရန္ ႏွစ္ရက္သာလိုေတာ့သည္ကို သင္တို႔သိၾက၏။ ထိုအခါ လူ႔သားကို လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌တင္ရန္ အပ္ႏွံၾကလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 3 |
|
| ထိုအခ်ိန္တြင္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ား ႏွင့္ လူထုထဲမွသက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားသည္ ကယာဖဟုေခၚေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏ၿခံဝင္းထဲ၌ စုေဝးလ်က္ |
|
| 4 |
|
| ေယရႈကို ပရိယာယ္အားျဖင့္ဖမ္းဆီး၍ သတ္ျဖတ္ရန္ တိုင္ပင္ၾက၏။ |
|
| 5 |
|
| သို႔ေသာ္ သူတို႔က “လူထုၾကားထဲတြင္ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္မည္ကို စိုးရိမ္ရသည္ျဖစ္၍ ပြဲေတာ္အတြင္း မဖမ္းၾကႏွင့္”ဟု ေျပာဆိုၾက၏။ |
|
| 6 |
|
| ေဗသနိ႐ြာတြင္ အနာႀကီးေရာဂါသည္ရွိမုန္၏အိမ္၌ ေယရႈရွိေတာ္မူစဥ္ |
|
| 7 |
|
| အလြန္တန္ဖိုးႀကီးေသာဆီေမႊးထည့္ထားသည့္ ေက်ာက္ျဖဴဘူးပါေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးသည္ အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ စားပြဲ၌ထိုင္ ေနေသာ ကိုယ္ေတာ္၏ေခါင္းေပၚ၌ ထိုဆီေမႊးကို သြန္းေလာင္းေလ၏။ |
|
| 8 |
|
| တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထိုအျခင္းအရာကိုျမင္လွ်င္ စိတ္ဆိုးလ်က္ “အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ျဖဳန္းတီးရသနည္း။ |
|
| 9 |
|
| ဤဆီေမႊးကို အဖိုးမ်ားစြာႏွင့္ေရာင္း၍ ဆင္းရဲသားတို႔ကို ေပးကမ္းႏိုင္သည္”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 10 |
|
| ေယရႈသည္ သိေတာ္မူ၍ “ဤအမ်ိဳးသမီးကို အဘယ္ေၾကာင့္ ေႏွာင့္ယွက္ၾကသနည္း။ အမွန္စင္စစ္ သူသည္ ငါ့အတြက္ ေကာင္းေသာအမႈကိုျပဳေလၿပီ။ |
|
| 11 |
|
| အေၾကာင္းမူကား ဆင္းရဲသားတို႔သည္ သင္တို႔ႏွင့္အတူ အစဥ္ရွိၾက၏။ ငါမူကား သင္တို႔ႏွင့္အတူ အစဥ္ရွိသည္မဟုတ္။ |
|
| 12 |
|
| ဤအမ်ိဳးသမီးသည္ ဆီေမႊးကို ငါ့ကိုယ္ေပၚ၌ သြန္းေလာင္းခဲ့ျခင္းမွာ ငါ့ကိုသၿဂႋဳဟ္ရန္ ျပင္ဆင္ျခင္းျဖစ္၏။ |
|
| 13 |
|
| သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုမည္။ ကမာၻတစ္ဝန္းလုံးတြင္ ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းကို ေဟာေျပာသည့္ေနရာတိုင္း၌ ဤအမ်ိဳးသမီးျပဳခဲ့ေသာအမႈအရာကိုလည္း သူ၏အမွတ္တရအျဖစ္ ေျပာၾကားၾကလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 14 |
|
| ထို႔ေနာက္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔ထဲမွ တစ္ပါးျဖစ္ေသာယုဒဣရွကာ႐ုတ္သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားထံသို႔သြား၍ |
|
| 15 |
|
| “ေယရႈကို သင္တို႔လက္သို႔အပ္ႏွံလွ်င္ သင္တို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္အား ေငြမည္မွ်ေပးမည္နည္း”ဟု ဆိုေသာ္ သူတို႔သည္ ယုဒအား ေငြဒဂၤါးသုံးဆယ္ကို သတ္မွတ္ေပးၾက၏။ |
|
| 16 |
|
| ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ယုဒသည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံရန္ အခြင့္ေကာင္းကိုရွာႀကံလ်က္ေန၏။ |
|
| 17 |
|
| တေဆးမဲ့မုန႔္ပြဲေတာ္၏ပထမေန႔တြင္ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ေယရႈထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ “ပသခါပြဲေတာ္ညစာကို ကိုယ္ေတာ္သုံးေဆာင္ရန္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား မည္သည့္ေနရာ၌ ျပင္ဆင္ေစလိုပါသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္ၾက၏။ |
|
| 18 |
|
| ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “ၿမိဳ႕ထဲသို႔သြား၍ တစ္ေယာက္ေသာသူအား ‘ငါ၏အခ်ိန္နီးၿပီ။ ပသခါပြဲေတာ္ကို သင့္ထံ၌ ငါ၏တပည့္မ်ားႏွင့္အတူက်င္းပမည္’ဟူ၍ ဆရာကမွာလိုက္သည္ဟု ထိုသူအား ေျပာၾကေလာ့” ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 19 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ မိမိတို႔အား ေယရႈမိန႔္မွာေတာ္မူသည့္အတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ၾကၿပီး ပသခါပြဲေတာ္ကိုျပင္ဆင္ၾက၏။ |
|
| 20 |
|
| ညေနခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ စားပြဲ၌ထိုင္ ေတာ္မူ၏။ |
|
| 21 |
|
| သူတို႔သည္စားလ်က္ေနၾကစဥ္ ကိုယ္ေတာ္က “သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုသည္ကား သင္တို႔အထဲမွတစ္ေယာက္သည္ ငါ့ကိုအပ္ႏွံလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 22 |
|
| ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ အလြန္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကလ်က္ “သခင္ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္ေလာ”ဟု ကိုယ္ေတာ္အား တစ္ဦးၿပီးတစ္ဦးေမးေလွ်ာက္ၾက၏။ |
|
| 23 |
|
| ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “ငါႏွင့္အတူတစ္ပန္းကန္ထဲတြင္ လက္ႏႈိက္ေသာသူသည္ ငါ့ကိုအပ္ႏွံလိမ့္မည္။ |
|
| 24 |
|
| လူ႔သားသည္ မိမိႏွင့္ပတ္သက္၍ ေရးထားသည့္အတိုင္း သြားရမည္မွန္၏။ သို႔ေသာ္ လူ႔သားကိုအပ္ႏွံေသာသူသည္ အမဂၤလာရွိ၏။ ထိုသူသည္ မေမြးဖြားလာခဲ့လွ်င္ သူ႔အတြက္ သာ၍ေကာင္းေပလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 25 |
|
| ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံေတာ့မည့္ယုဒက “ရဗၺိ ၊ အကြၽႏ္ုပ္ေလာ”ဟု ေမးေလွ်ာက္ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္က “သင္ေျပာသည့္အတိုင္းေပတည္း” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 26 |
|
| ထို႔ေနာက္ သူတို႔စားလ်က္ေနၾကစဥ္ ေယရႈသည္ မုန႔္ကိုယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းၿပီးလွ်င္ မုန႔္ကိုဖဲ့၍ တပည့္ေတာ္တို႔အားေပးလ်က္ “ယူ၍စားၾကေလာ့။ ဤမုန႔္ကား ငါ၏ကိုယ္ခႏၶာျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 27 |
|
| ခြက္ကိုလည္းယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းၿပီးလွ်င္ သူတို႔အားေပးလ်က္ “သင္တို႔အားလုံး ဤခြက္ကိုေသာက္ၾကေလာ့။ |
|
| 28 |
|
| ဤသည္ကား အျပစ္မ်ားခြင့္လႊတ္ျခင္းေက်းဇူးအတြက္ လူမ်ားစြာအဖို႔သြန္းေလာင္းသည့္ ပဋိညာဥ္ ႏွင့္ဆိုင္ေသာ ငါ၏ေသြးျဖစ္၏။ |
|
| 29 |
|
| သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ငါ့ခမည္းေတာ္၏ႏိုင္ငံေတာ္၌ သင္တို႔ႏွင့္အတူအသစ္ျပန္ေသာက္မည့္ ထိုေန႔ရက္တိုင္ေအာင္ ယခုမွစ၍ စပ်စ္သီးမွျဖစ္ေသာဤအရည္ကို ငါလုံးဝေသာက္မည္မဟုတ္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 30 |
|
| ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ခ်ီးမြမ္းသီခ်င္းသီဆိုၿပီးမွ သံလြင္ေတာင္သို႔ထြက္သြားၾက၏။ |
|
| 31 |
|
| ထိုအခါ ေယရႈက “ ‘ငါသည္ သိုးထိန္းကိုခုတ္သတ္သျဖင့္ သိုးအုပ္သည္ ကြဲလြင့္သြားရလိမ့္မည္’ ဟု က်မ္းစာ၌ေရးထားသည္ျဖစ္၍ ဤည၌ သင္တို႔အားလုံးသည္ ငါ့ေၾကာင့္စိတ္ပ်က္ၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 32 |
|
| သို႔ေသာ္ ငါသည္ ထေျမာက္ၿပီးေနာက္ ဂါလိလဲနယ္သို႔ သင္တို႔ထက္ အလ်င္ဦးစြာသြားႏွင့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 33 |
|
| ထိုအခါ ေပတ႐ုက “ကိုယ္ေတာ္ေၾကာင့္ အားလုံးစိတ္ပ်က္ၾကလွ်င္လည္း အကြၽႏ္ုပ္သည္ မည္သည့္အခါမွ် စိတ္ပ်က္မည္မဟုတ္ပါ”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္ေလ၏။ |
|
| 34 |
|
| ေယရႈကလည္း “သင့္အား ငါအမွန္ဆိုသည္ကား ဤညတြင္ပင္ ၾကက္မတြန္မီ သင္သည္ ငါ့ကို သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ျငင္းပယ္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 35 |
|
| ေပတ႐ုက “အကြၽႏ္ုပ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူေသရလွ်င္ပင္ ကိုယ္ေတာ္ကို လုံးဝမျငင္းပယ္ပါ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။ တပည့္ေတာ္အားလုံးတို႔သည္လည္း ထိုနည္းတူေလွ်ာက္ၾက၏။ |
|
| 36 |
|
| ထို႔ေနာက္ ေယရႈသည္ သူတို႔ႏွင့္အတူ ေဂသေရွမန္ဟုေခၚေသာအရပ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ တပည့္ေတာ္တို႔အား “ငါသည္ ထိုေနရာသို႔သြား၍ ဆုေတာင္းစဥ္တြင္ ဤေနရာ၌ ထိုင္ေနၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ |
|
| 37 |
|
| ေပတ႐ုႏွင့္ ေဇေဗဒဲ၏သားႏွစ္ေယာက္တို႔ကို ေခၚသြားေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဝမ္းနည္းျခင္းႏွင့္စိတ္ပူပန္ျခင္းရွိသျဖင့္ |
|
| 38 |
|
| “ငါ၏စိတ္ဝိညာဥ္သည္ ေသလုမတတ္ အလြန္ဝမ္းနည္းျခင္းရွိ၏။ ဤေနရာ၌ေန၍ ငါႏွင့္အတူ သတိႏွင့္ေစာင့္ေနၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 39 |
|
| ထို႔ေနာက္ ေရွ႕သို႔အနည္းငယ္ႂကြေတာ္မူၿပီး ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ “အကြၽႏ္ုပ္၏အဖ၊ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ဤခြက္ကို အကြၽႏ္ုပ္ထံမွ လြန္သြားေစေတာ္မူပါ။ သို႔ေသာ္ အကြၽႏ္ုပ္၏အလိုအတိုင္းမဟုတ္ဘဲ ကိုယ္ေတာ္၏အလိုေတာ္အတိုင္း ျဖစ္ေစေတာ္မူပါ” ဟု ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။ |
|
| 40 |
|
| ထို႔ေနာက္ တပည့္ေတာ္တို႔ထံသို႔ ျပန္လာ၍ သူတို႔အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသည္ကိုေတြ႕ေတာ္မူလွ်င္ ေပတ႐ုအား “သင္တို႔သည္ တစ္နာရီမွ် ငါႏွင့္အတူ သတိႏွင့္မေစာင့္ႏိုင္ၾကသေလာ။ |
|
| 41 |
|
| ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ရာထဲသို႔ မက်ေရာက္ေစရန္ သတိႏွင့္ေစာင့္ေနလ်က္ ဆုေတာင္းၾကေလာ့။ စိတ္ဝိညာဥ္သည္ ထက္သန္ေသာ္လည္း ကိုယ္ကာယမူကား အားနည္း၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 42 |
|
| တစ္ဖန္ ဒုတိယအႀကိမ္ထြက္သြား၍ “အကြၽႏ္ုပ္၏အဖ၊ ဤခြက္ကို အကြၽႏ္ုပ္မေသာက္ဘဲ လြန္သြားရန္ မျဖစ္ႏိုင္ပါက ကိုယ္ေတာ္၏အလိုေတာ္အတိုင္း ျဖစ္ေစေတာ္မူပါ” ဟု ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။ |
|
| 43 |
|
| ထို႔ေနာက္ တစ္ဖန္ျပန္လာ၍ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ မ်က္စိေလးလံသျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕လွ်င္ |
|
| 44 |
|
| သူတို႔ကိုထားခဲ့၍ တစ္ဖန္ႂကြသြားလ်က္ အထက္က ေတာင္းေလွ်ာက္ခဲ့သည့္အတိုင္း တတိယအႀကိမ္ ထပ္၍ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။ |
|
| 45 |
|
| ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ တပည့္ေတာ္တို႔ထံသို႔ ျပန္လာ၍ “ယခုတိုင္ေအာင္အိပ္ေပ်ာ္လ်က္ အနားယူေနၾကသေလာ။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ အခ်ိန္ေရာက္လာၿပီ။ လူ႔သားသည္ အျပစ္သားတို႔၏လက္သို႔ အပ္ႏွံျခင္းခံရေတာ့မည္။ |
|
| 46 |
|
| ထၾက။ သြားၾကစို႔။ ငါ့ကိုအပ္ႏွံမည့္သူေရာက္လာၿပီ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 47 |
|
| ထိုသို႔ ကိုယ္ေတာ္မိန႔္ေတာ္မူစဥ္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔ထဲမွ တစ္ပါးျဖစ္ေသာယုဒသည္ ေရာက္လာ၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ လူထုထဲမွသက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားက ေစလႊတ္လိုက္သည့္ မ်ားစြာေသာလူအစုအေဝးတို႔သည္လည္း တုတ္၊ ဓားမ်ားကိုင္ေဆာင္လ်က္ သူႏွင့္အတူပါလာ၏။ |
|
| 48 |
|
| ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံေသာသူက “ငါနမ္းေသာသူသည္ ထိုသူပင္ျဖစ္၏။ သူ႔ကိုဖမ္းဆီးၾကေလာ့”ဟု ဆိုလ်က္ အခ်က္ျပအမွတ္အသားကို သူတို႔အားေပးထား၏။ |
|
| 49 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ ေယရႈထံသို႔ ခ်က္ခ်င္းခ်ဥ္းကပ္၍ “မဂၤလာပါ၊ ရဗၺိ ”ဟု ဆိုလ်က္ ကိုယ္ေတာ္ကိုနမ္းေလ၏။ |
|
| 50 |
|
| ေယရႈကလည္း “အေဆြ၊ သင္လာသည့္အေၾကာင္းကိစၥကိုေဆာင္႐ြက္ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ လူတို႔သည္ ခ်ဥ္းကပ္၍ ေယရႈကိုဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ကိုင္ထားၾက၏။ |
|
| 51 |
|
| ထိုစဥ္ ေယရႈႏွင့္အတူရွိေသာသူတို႔ထဲမွ တစ္ဦးသည္ လက္ကိုဆန႔္၍ မိမိ၏ဓားကိုဆြဲထုတ္ကာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏အေစအပါးတစ္ဦးကိုခုတ္သျဖင့္ ထိုသူ၏နား႐ြက္ျပတ္သြားေလ၏။ |
|
| 52 |
|
| ေယရႈကလည္း ထိုသူအား “သင္၏ဓားကို သူ႔ေနရာ၌ျပန္ထားေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ဓားကိုင္ေသာသူအားလုံးတို႔သည္ ဓားျဖင့္ပ်က္စီးရလိမ့္မည္။ |
|
| 53 |
|
| ယခုပင္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္တပ္ ထက္မ်ားျပားေသာ ေကာင္းကင္တမန္ကို ငါ့ထံသို႔ေစလႊတ္ေတာ္မူမည့္အေၾကာင္း ခမည္းေတာ္ထံသို႔ ငါမေတာင္းႏိုင္ဟု သင္ထင္သေလာ။ |
|
| 54 |
|
| သို႔ျဖစ္လွ်င္ ဤသို႔ျဖစ္ရမည္ဟုဆိုထားေသာ က်မ္းခ်က္မ်ားသည္ မည္သို႔ျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္ႏိုင္မည္နည္း ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 55 |
|
| ထိုအခ်ိန္တြင္ ေယရႈသည္ လူအစုအေဝးတို႔အား “သင္တို႔သည္ ဓားျပကိုဖမ္းသကဲ့သို႔ တုတ္၊ ဓားမ်ားကိုင္ေဆာင္လ်က္ ငါ့ကိုဖမ္းဆီးရန္လာၾကသေလာ။ ငါသည္ ေန႔တိုင္း ဗိမာန္ေတာ္၌ထိုင္လ်က္ သြန္သင္ေနခဲ့ေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုမဖမ္းဆီးၾက။ |
|
| 56 |
|
| သို႔ေသာ္ ဤအမႈအရာအားလုံးျဖစ္ပ်က္ရျခင္းမွာ ပေရာဖက္က်မ္းမ်ားျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္မည့္အေၾကာင္းတည္း” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ တပည့္ေတာ္အားလုံးတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုစြန႔္ခြာ၍ ထြက္ေျပးၾက၏။ |
|
| 57 |
|
| ေယရႈကိုဖမ္းဆီးေသာသူတို႔သည္ က်မ္းျပဳဆရာမ်ားႏွင့္သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားစုေဝးရာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းကယာဖထံသို႔ ကိုယ္ေတာ္ကိုေခၚေဆာင္သြားၾက၏။ |
|
| 58 |
|
| ေပတ႐ုသည္လည္း ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏ၿခံဝင္းအထိ ကိုယ္ေတာ္၏ေနာက္သို႔ မလွမ္းမကမ္းမွလိုက္သြားကာ ေနာက္ဆုံးမည္သို႔ျဖစ္မည္ကိုသိျမင္ရန္ အထဲသို႔ဝင္၍ အေစာင့္တပ္သားမ်ားႏွင့္အတူထိုင္ေန၏။ |
|
| 59 |
|
| ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ တရားလႊတ္ေတာ္အဖြဲ႕ဝင္အားလုံးသည္ ေယရႈကို ေသဒဏ္ခ်မွတ္ႏိုင္ရန္ ကိုယ္ေတာ္ကိုဆန႔္က်င္ထြက္ဆိုမည့္ မမွန္ေသာသက္ေသကို ရွာၾက၏။ |
|
| 60 |
|
| မမွန္ေသာသက္ေသထြက္ဆိုေသာသူ မ်ားစြာလာၾကေသာ္လည္း မည္သည့္အေထာက္အထားမွ်မေတြ႕ရၾက။ ေနာက္ဆုံးတြင္ လူႏွစ္ဦး သည္ လာ၍ |
|
| 61 |
|
| “ဤသူက ‘ငါသည္ ဘုရားသခင္၏ဗိမာန္ေတာ္ကိုၿဖိဳဖ်က္၍ သုံးရက္အတြင္း ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏိုင္သည္’ဟု ေျပာပါသည္”ဟူ၍ ထြက္ဆိုၾက၏။ |
|
| 62 |
|
| ထိုအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းသည္ထ၍ “သင္သည္ တစ္ခြန္းမွ်မေျဖဘဲေနသေလာ။ ဤသူတို႔သည္ သင့္တစ္ဖက္၌ သက္ေသခံၾကသည္မွာ မည္သို႔နည္း”ဟု ကိုယ္ေတာ္အားေမးေလ၏။ |
|
| 63 |
|
| သို႔ေသာ္ ေယရႈသည္ တိတ္ဆိတ္စြာေနေတာ္မူ၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းကလည္း “သင္သည္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ ခရစ္ေတာ္ဟုတ္၊ မဟုတ္ ငါတို႔အားေျပာရန္ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာဘုရားသခင္၏နာမေတာ္ကိုတိုင္တည္၍ သင့္အား ငါအမိန႔္ေပး၏”ဟု ဆို၏။ |
|
| 64 |
|
| ေယရႈက “သင္ေျပာသည့္အတိုင္းေပတည္း။ ထို႔ျပင္ သင္တို႔အား ငါဆိုမည္။ ေနာင္တြင္ လူ႔သားသည္ တန္ခိုးႏွင့္ျပည့္စုံေတာ္မူေသာအရွင္၏လက္ယာဘက္၌ထိုင္၍ ေကာင္းကင္မိုးတိမ္မ်ားစီးလ်က္ႂကြလာသည္ကို သင္တို႔ျမင္ရၾကလိမ့္မည္” ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 65 |
|
| ထိုအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းသည္ မိမိ၏ဝတ္႐ုံကိုဆုတ္ၿဖဲလ်က္ “သူသည္ ဘုရားသခင္ကို ေစာ္ကားေျပာဆိုေလၿပီ။ ေနာက္ထပ္ မည္သည့္သက္ေသမ်ားလိုေသးသနည္း။ ဘုရားသခင္အားေစာ္ကားေျပာဆိုေသာစကားကို ယခုပင္ သင္တို႔ၾကားရၾကၿပီ။ |
|
| 66 |
|
| သင္တို႔မည္သို႔ထင္ျမင္ၾကသနည္း”ဟု ဆိုေသာ္ သူတို႔က “သူသည္ ေသဒဏ္ခံထိုက္၏”ဟု ျပန္ေျပာၾက၏။ |
|
| 67 |
|
| ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏မ်က္ႏွာေတာ္ကို တံေတြးႏွင့္ေထြးလ်က္ ကိုယ္ေတာ္ကိုထိုးႏွက္ၾက၏။ အခ်ိဳ႕တို႔သည္လည္း ကိုယ္ေတာ္ကို႐ိုက္ပုတ္လ်က္ |
|
| 68 |
|
| “အခ်င္းခရစ္ေတာ္၊ သင့္ကို႐ိုက္ေသာသူသည္ မည္သူျဖစ္သည္ကို ေဟာၾကည့္ပါ”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 69 |
|
| ေပတ႐ုမူကား အိမ္အျပင္ ၿခံဝင္းအတြင္း၌ ထိုင္ေန၏။ ထိုအခါ အေစခံမိန္းမတစ္ေယာက္သည္ သူ႔ထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္လာ၍ “သင္သည္လည္း ဂါလိလဲနယ္သားေယရႈႏွင့္အတူရွိခဲ့သည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 70 |
|
| သို႔ေသာ္ ေပတ႐ုက “သင္ေျပာေနသည့္အရာကို ငါမသိ”ဟု အားလုံးေရွ႕တြင္ ျငင္းဆိုေလ၏။ |
|
| 71 |
|
| ထို႔ေနာက္ ဝင္းတံခါးဘက္သို႔ထြက္သြားရာ အျခားအေစခံမိန္းမတစ္ေယာက္သည္ သူ႔ကိုေတြ႕သျဖင့္ ထိုေနရာ၌ရွိေသာသူတို႔အား “ဤသူသည္ နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရႈႏွင့္အတူရွိခဲ့သည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 72 |
|
| ေပတ႐ုကလည္း “ထိုလူကိုငါမသိ”ဟု တစ္ဖန္က်ိန္တြယ္လ်က္ ျငင္းဆိုေလ၏။ |
|
| 73 |
|
| ထို႔ေနာက္ ခဏၾကာလွ်င္ အနီးတြင္ရပ္ေနေသာသူတို႔သည္ ေပတ႐ုထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လာ၍ “အမွန္စင္စစ္ သင္သည္လည္း ထိုသူတို႔အထဲမွတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမူကား သင္၏ေျပာဆိုပုံသည္ သင့္ကို သိသာထင္ရွားေစသည္”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 74 |
|
| ေပတ႐ုကလည္း “ထိုသူကိုငါမသိ”ဟု တိုင္တည္၍ က်ိန္ဆိုသည္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ၾကက္တြန္ေလ၏။ |
|
| 75 |
|
| ထိုအခါ ေပတ႐ုသည္ “ၾကက္မတြန္မီ သင္သည္ ငါ့ကို သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ျငင္းပယ္လိမ့္မည္” ဟု ေယရႈမိန႔္ေတာ္မူခဲ့သည့္စကားကို သတိရသျဖင့္ အျပင္သို႔ထြက္၍ သည္းထန္စြာငိုေႂကြးေလ၏။ |
|
|
|
|