|
| 1 |
|
| ထိုကာလအခါ ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္သည္ ေပၚထြန္းလၽွင္၊ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ တည္လုနီးၿပီ။- |
|
| 2 |
|
| ထိုေၾကာင့္ ေနာင္တရၾကေလာ့ဟု ယုဒေတာ၌ ေဟာေလ၏။ |
|
| 3 |
|
| ပေရာဖက္ေဟရွာယ ေဟာဖူးသည္ကား၊ ေတာ၌ဟစ္ေက်ာ္ေသာသူ၏ အသံမွာ၊ ထာဝရဘုရား ႂကြေတာ္မူရာလမ္းကို ျပင္ၾကေလာ့။ လမ္းခရီးေတာ္ကို ေျဖာင့္ေစၾကေလာ့ ဟူေသာအခ်က္၌ ထိုေယာဟန္ကို ဆိုလိုသတည္း။ |
|
| 4 |
|
| ေယာဟန္သည္ ကုလားအုတ္အေမြးႏွင့္ရက္ေသာ အဝတ္ကိုဝတ္လ်က္၊ ခါး၌သားေရခါးပန္းကို စည္းလ်က္၊ က်ိဳင္းေကာင္ႏွင့္ ေတာ၌ျဖစ္ေသာ ပ်ားရည္ကို စားလ်က္ေန၏။ |
|
| 5 |
|
| ထိုအခါ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွစ၍ ယုဒျပည္သူျပည္သား၊ ေယာ္ဒန္ျမစ္နားမွာ ေနေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ေယာဟန္ထံသို႔ ထြက္သြား၍၊ |
|
| 6 |
|
| မိမိတို႔အျပစ္မ်ားကို ေဖာ္ျပလ်က္ ေယာ္ဒန္ျမစ္၌ ဗတၱိဇံကို ခံၾက၏။ |
|
| 7 |
|
| ဖာရိရွဲႏွင့္ ဇဒၵဳကဲအမ်ားတို႔သည္ ဗတၱိဇံကို ခံအံ့ေသာငွာ လာၾကသည္ကို ေယာဟန္သည္ျမင္လၽွင္၊ အခ်င္းေႁမြဆိုးအမ်ိဳးတို႔၊ ေရာက္လုေသာေဘးဒဏ္မွ ေျပးသြားစိမ့္ေသာငွာ၊ အဘယ္သူသည္ သင္တို႔ကို သတိေပးဘိသနည္း။ |
|
| 8 |
|
| ေနာင္တရျခင္းႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာအက်င့္ကို က်င့္ၾကေလာ့။ |
|
| 9 |
|
| အာျဗဟံသည္ ငါတို႔အဘျဖစ္သည္ဟူ၍ စိတ္ထဲ၌ မေအာက္ေမ့ၾကႏွင့္။ ဘုရားသခင္သည္ ဤေက်ာက္ခဲတို႔မွ အာျဗဟံသားတို႔ကို ထုတ္ေဖာ္ဖန္ဆင္းနိုင္ေတာ္မူသည္ဟု ငါအမွန္ဆို၏။ |
|
| 10 |
|
| သစ္ပင္အျမစ္နားမွာ ပုဆိန္ထားလ်က္ရွိသည္ျဖစ္၍၊ ေကာင္းေသာအသီး မသီးေသာအပင္ ရွိသမၽွတို႔ကို ခုတ္လွဲ၍ မီးထဲသို႔ ခ်လိုက္ရ၏။ |
|
| 11 |
|
| ငါသည္ ေနာင္တအဖို႔အလိုငွာ သင္တို႔ကို ေရႏွင့္ဗတၱိဇံေပး၏။ ငါ့ေနာက္ ႂကြလာေသာသူသည္ ငါ့ထက္ တတ္စြမ္းနိုင္၏။ ထိုသူ၏ေျခနင္းေတာ္ကိုမၽွ ေဆာင္ျခင္းငွာ ငါမထိုက္။ ထိုသူသည္ သန္႔ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ မီးႏွင့္လည္းေကာင္း၊ သင္တို႔ကို ဗတၱိဇံေပးမည္။ |
|
| 12 |
|
| လက္ေတာ္တြင္ ဆန္ေကာပါလ်က္၊ မိမိေကာက္နယ္တလင္းကို ရွင္းလင္းေစသျဖင့္၊ မိမိဂ်ဳံစပါးကို က်ီ၌ စုသိမ္းသြင္းထား၍၊ အဖ်င္းကိုကား မၿငိမ္းနိုင္ေသာမီးႏွင့္ ရွို႔ေတာ္မူလတၱံ့ဟု ေယာဟန္ေဟာေျပာ၏။ |
|
| 13 |
|
| ထိုအခါ ေယရွုသည္ ဗတၱိဇံကို ခံအံ့ေသာငွာ ဂါလိလဲျပည္မွ ေယာ္ဒန္ျမစ္နား ေယာဟန္ထံသို႔ ႂကြေတာ္မူ၏။ |
|
| 14 |
|
| ေယာဟန္ကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ထံ၌ ဗတၱိဇံကိုခံရမည္ အေၾကာင္းရွိပါသည္ျဖစ္၍၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္ထံသို႔ ႂကြလာေတာ္မူသေလာဟု ေယရွုကိုဆီးတားေလ၏။ |
|
| 15 |
|
| ေယရွုကလည္း အလုံးစုံေသာတရားတို႔ကို အကုန္အစင္ က်င့္သင့္သည္ျဖစ္၍ ယခုအခြင့္ေပးပါဟု ျပန္ေျပာေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ေယာဟန္သည္ ဝန္ခံေလ၏။ |
|
| 16 |
|
| ေယရွုသည္ ဗတၱိဇံကိုခံေတာ္မူၿပီးလၽွင္ ေရမွေပၚထစဥ္တြင္၊ ေကာင္းကင္ဖြင့္လွစ္သျဖင့္၊ ဘုရားသခင္၏ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔ ဆင္းသက္၍ ကိုယ္ေတာ္အေပၚ၌ နားေတာ္မူသည္ကို ျမင္ရ၍၊ |
|
| 17 |
|
| ဤသူကား ငါႏွစ္သက္ျမတ္နိုးရာ၊ ငါ၏ခ်စ္သားေပတည္းဟု ေကာင္းကင္က အသံေတာ္ျဖစ္ေလ၏။ |
|
|
|
|