यीशुयैं जवाब दित्ता, “पवित्रशास्त्रे च लिख्या ऐ, ‘माणु सिर्फ रोटिया ई ते नीं, अपर हर इक्क वचने ते जेह्ड़ा परमात्मे दे मुँऐ ते निकल़दा ऐ, तिस पर चलगा तां जिन्दा रैंह्गा।’”
कने तिस नैं ग्लाणा लग्गा, “जे तू परमात्मे दा पुत्तर ऐ, तां अप्पु जो ऐत्थु ते थल्लैं सट्टी दे। क्जोकि पवित्रशास्त्रे च लिख्या ऐ: ‘परमात्मा तेरे बारे च अपणे सुअर्गदूतां जो हुक्म दिंगा, कने तिन्हां तिज्जो हत्थां पर चुक्की लैणां। कने इआं होणा कि तेरे पैरां च पत्थरे नैं ठोकर भी नीं लगणी।’ ”
जाह़लू यीशुयैं एह़ सुणेया कि यूहन्ने जो पकड़ी करी जेला च बंद करी दित्या, तां सैह़ यहूदिया प्रदेसे जो छड्डी करी गलील प्रदेसे दे नासरत सैहरे च बापस आई गेआ।
जेह्ड़े लोक परमात्मे जो नीं जाणदे थे सैह़ नेहरे च जीआ दे थे, तिन्हां बड़ी जोत्ती दिक्खी, कने जेह्ड़े मौत्ती दे डरे च जीआ दे थे, तिन्हां पर जोत्ती चमकी।”
तित्थु ते थोड़ी गांह जाई नैं, यीशुयैं होर दूँ भाऊआं जो मतलब जबदिये दे दूँ जागतां जो याकूबे कने तिसदे लोक्के भाऊये यूहन्ने जो दिख्या। सैह़ अपणे बुढ़े जबदिये सौगी किस्तिया पर अपणे जाल़ां जो ठीक करा दे थे; तिन्हीं तिन्हां जो भी सद्देया।
यीशु सारे गलील प्रदेसे च घूमदा होएया तिन्हां दे आराधनालयां च सिक्षा दिंदा, कने परमात्मे दे राज्जे दा सुसमाचार प्रचार करदा, कने लोकां दी हर किस्मां दियां बमारियां कने कमजोरियां जो दूर करदा रेह्आ।