“Ayaw ihatag ang mga butang nga balaan ngadto sa mga iro kay tingalig mosumbalik sila ug mopaak kaninyo. Ug ayaw iitsa ang mga perlas ngadto sa mga baboy kay kini tamaktamakan lamang nila.
Kon kamo nga mga daotan mahibalong mohatag ug maayong butang ngadto sa inyong mga anak, unsa pa kaha ang inyong Amahan nga atua sa langit? Mohatag gayod siya sa mga maayong butang niadtong mangayo kaniya!
“Sa inyong pagpangita sa dalan sa kinabuhi, sulod kamo sa sigpit nga ganghaan kay ang lapad nga ganghaan ug ang sayon nga dalan paingon man sa kalaglagan. Mao kini ang gisubay sa kadaghanan.
“Dili ang tanan nga magtawag kanakog ‘Ginoo, Ginoo,’ makasulod sa Gingharian sa langit kondili kadto lamang nagtuman sa kabubut-on sa akong Amahan nga atua sa langit.
Niadtong adlawa daghan unya ang moingon kanako, ‘Ginoo, dili ba nagsangyaw man kami sa mensahe sa Dios, naghingilin sa mga yawa ug naghimog daghang mga milagro pinaagi sa imong ngalan?’
Sa dihang mibundak ang ulan ug mibaha ang mga suba ug ang hangin mihapak ug mikusokuso niadtong balaya, wala kini matumba kay natukod man diha sa bato.