|
| 1 |
|
| ဥပုသ္ေန႔လြန္ၿပီးေနာက္ မာဂဒလၿမိဳ႕သူမာရိ၊ ယာကုပ္၏မိခင္မာရိႏွင့္ ဆလိုေမတို႔သည္ အေလာင္းေတာ္ကို သြား၍လိမ္းရန္ အေမႊးနံ႔သာကို ဝယ္ယူၾက၏။ |
|
| 2 |
|
| ထို႔ေနာက္ ရက္သတၱပတ္၏ပထမေန႔၊ နံနက္ေစာေစာ ေနထြက္ခ်ိန္၌ သူတို႔သည္ သခ်ႋဳင္းေတာ္သို႔ေရာက္လာၾက၏။ |
|
| 3 |
|
| သူတို႔က “ငါတို႔အတြက္ သခ်ႋဳင္းဂူဝမွေက်ာက္တုံးကို မည္သူလွိမ့္ဖယ္ေပးမည္နည္း”ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။ |
|
| 4 |
|
| သို႔ေသာ္ သူတို႔ေမွ်ာ္ၾကည့္ၾကေသာအခါ ေက်ာက္တုံးအား လွိမ့္ဖယ္ထားၿပီးျဖစ္သည္ကိုေတြ႕ၾက၏။ ထိုေက်ာက္တုံးကား အလြန္ႀကီးမားလွ၏။ |
|
| 5 |
|
| ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ သခ်ႋဳင္းဂူထဲသို႔ဝင္ၾကရာ ဝတ္လုံျဖဴဝတ္ဆင္ေသာလူငယ္တစ္ဦးသည္ လက္ယာဘက္၌ထိုင္ေနသည္ကိုေတြ႕ျမင္သျဖင့္ ထိတ္လန႔္အံ့ဩၾက၏။ |
|
| 6 |
|
| သို႔ေသာ္ ထိုသူက “ထိတ္လန႔္အံ့ဩျခင္းမရွိၾကႏွင့္။ သင္တို႔သည္ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌တင္ျခင္းခံရေသာ နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရႈကိုရွာၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ထေျမာက္ေတာ္မူၿပီ။ ဤေနရာ၌မရွိ။ အေလာင္းေတာ္သြင္းထားသည့္ေနရာကိုၾကည့္ၾကေလာ့။ |
|
| 7 |
|
| သင္တို႔မူကား သြား၍ တပည့္ေတာ္မ်ားႏွင့္ ေပတ႐ုအား ‘ကိုယ္ေတာ္သည္ သင္တို႔ကိုမိန႔္မွာခဲ့သည့္အတိုင္း ဂါလိလဲနယ္သို႔ သင္တို႔ထက္အလ်င္ဦးစြာႂကြႏွင့္ေတာ္မူၿပီ။ သင္တို႔သည္ ထိုအရပ္၌ ကိုယ္ေတာ္ကိုေတြ႕ျမင္ရၾကလိမ့္မည္’ဟူ၍ ေျပာၾကားၾကေလာ့”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 8 |
|
| ထိုအခါ သူတို႔သည္တုန္လႈပ္လ်က္ မိန္းေမာေတြေဝသျဖင့္ သခ်ႋဳင္းဂူထဲမွထြက္လာၿပီးလွ်င္ ထြက္ေျပးၾက၏။ သူတို႔သည္ေၾကာက္႐ြံ႕ေသာေၾကာင့္ မည္သူ႔ကိုမွ် မည္သည့္အရာမွ်မေျပာၾကေခ်။ |
|
| 9 |
|
| [ေယရႈသည္ ရက္သတၱပတ္၏ပထမေန႔ နံနက္ေစာေစာအခ်ိန္တြင္ ထေျမာက္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ မာဂဒလၿမိဳ႕သူမာရိအား ပထမဦးစြာ ကိုယ္ထင္ရွားျပေတာ္မူ၏။ ထိုမာရိကား နတ္ဆိုးခုနစ္ေကာင္ကို သူ႔ထံမွ ကိုယ္ေတာ္ႏွင္ထုတ္ေပးခဲ့ေသာသူျဖစ္၏။ |
|
| 10 |
|
| မာရိသည္လည္း ဝမ္းနည္းေၾကကြဲလ်က္ငိုေႂကြးေနၾကေသာ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူရွိခဲ့သူမ်ားထံသို႔သြား၍ ထိုအေၾကာင္းကိုေျပာျပေလ၏။ |
|
| 11 |
|
| သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္အသက္ရွင္ေတာ္မူေၾကာင္းႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကို မာရိေတြ႕ျမင္ခဲ့ေၾကာင္း သူတို႔ၾကားၾကေသာအခါ သူတို႔သည္မယုံၾကေခ်။ |
|
| 12 |
|
| ထို႔ေနာက္ သူတို႔ထဲမွႏွစ္ဦးသည္ ေတာ႐ြာသို႔လမ္းေလွ်ာက္၍ ခရီးသြားၾကစဥ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ျခားနားေသာအသြင္သဏၭာန္ျဖင့္ ကိုယ္ထင္ရွားျပေတာ္မူ၏။ |
|
| 13 |
|
| ထိုသူႏွစ္ဦးတို႔သည္ က်န္ေသာသူတို႔အား သြား၍ေျပာျပၾက၏။ သို႔ေသာ္ ထိုသတင္းကိုလည္း သူတို႔မယုံၾကေခ်။ |
|
| 14 |
|
| ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ စားပြဲ၌ထိုင္ ေနေသာတပည့္ေတာ္တစ္ဆယ့္တစ္ပါးတို႔အား ကိုယ္ထင္ရွားျပေတာ္မူ၍ ထေျမာက္ေတာ္မူေသာကိုယ္ေတာ္အား ေတြ႕ျမင္ေသာသူတို႔၏စကားကို သူတို႔မယုံၾကေသာေၾကာင့္ သူတို႔၏မယုံၾကည္မႈႏွင့္ စိတ္ႏွလုံးမာေက်ာမႈတို႔ကို ျပစ္တင္ဆုံးမေတာ္မူ၏။ |
|
| 15 |
|
| ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္က “ကမာၻအႏွံ႔အျပားသို႔သြား၍ ဖန္ဆင္းခံေလာကတစ္ခုလုံးအား ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းကိုေဟာေျပာၾကေလာ့။ |
|
| 16 |
|
| ယုံၾကည္၍ ဗတၱိဇံခံေသာသူသည္ ကယ္တင္ျခင္းခံရလိမ့္မည္။ မယုံၾကည္ေသာသူမူကား ျပစ္ဒဏ္စီရင္ျခင္းကိုခံရလိမ့္မည္။ |
|
| 17 |
|
| ယုံၾကည္ေသာသူတို႔ႏွင့္အတူ ယွဥ္တြဲလ်က္ရွိၾကမည့္နိမိတ္လကၡဏာမ်ားဟူမူကား သူတို႔သည္ ငါ၏နာမျဖင့္ နတ္ဆိုးတို႔ကိုႏွင္ထုတ္ၾကလိမ့္မည္။ အသစ္ေသာဘာသာစကားမ်ားကိုေျပာၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 18 |
|
| သူတို႔လက္ျဖင့္ ေႁမြကိုဖမ္းကိုင္ၾကလိမ့္မည္။ ေသေစတတ္ေသာအဆိပ္တစ္စုံတစ္ခုကိုေသာက္မိေသာ္လည္း သူတို႔ကို လုံးဝအႏၲရာယ္ျဖစ္ေစမည္မဟုတ္။ မက်န္းမာေသာသူတို႔အေပၚလက္တင္ေသာအခါ ထိုသူတို႔သည္ က်န္းမာလာၾကလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 19 |
|
| သခင္ေယရႈသည္ သူတို႔အား ထိုသို႔မိန႔္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ ေကာင္းကင္သို႔ေဆာင္ယူျခင္းကိုခံေတာ္မူ၍ ဘုရားသခင္၏လက္ယာေတာ္ဘက္၌ ထိုင္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 20 |
|
| ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ထြက္သြား၍ ေနရာအႏွံ႔တရားေဟာၾက၏။ သခင္ဘုရားသည္လည္း သူတို႔ႏွင့္အတူလုပ္ေဆာင္ေတာ္မူ၍ နိမိတ္လကၡဏာမ်ားကိုပူးတြဲပါဝင္ေစျခင္းအားျဖင့္ ႏႈတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို တည္ၿမဲေစေတာ္မူ၏။] |
|
|
|
|