|
| 1 |
|
| เมื่อพวกเขาข้ามฟากมาถึงดินแดนเกราซา |
|
| 2 |
|
| พอพระเยซูขึ้นจากเรือ ชายคนหนึ่งซึ่งมีวิญญาณโสโครกเข้าสิง ได้ออกจากอุโมงค์วางศพเพื่อมาหาพระองค์ |
|
| 3 |
|
| เขาอาศัยอยู่ตามอุโมงค์วางศพ และไม่มีใครจับเขามัดไว้ได้อีกต่อไป แม้จะใช้โซ่ตรวนก็ตาม |
|
| 4 |
|
| เพราะเขาเคยถูกล่ามโซ่ตรวนมือและเท้าหลายครั้งแล้ว แต่เขาก็กระชากจนโซ่ตรวนเท้าขาด ไม่มีใครแข็งแรงพอจะปราบเขาได้ |
|
| 5 |
|
| ทั้งกลางวันกลางคืนตามอุโมงค์วางศพและบนเนินเขา เขาจะร้องเสียงดังและเอาหินกรีดเนื้อตัวเอง |
|
| 6 |
|
| เมื่อเขาเห็นพระเยซูแต่ไกล ก็วิ่งมาคุกเข่าต่อหน้าพระองค์ |
|
| 7 |
|
| และตะโกนสุดเสียงว่า “พระเยซู พระบุตรของพระเจ้าสูงสุด พระองค์ต้องการอะไรจากข้า ในนามของพระเจ้า อย่าทรมานข้าเลย!” |
|
| 8 |
|
| เพราะพระเยซูพูดกับมันว่า “เจ้าวิญญาณโสโครก จงออกมาจากชายคนนี้!” |
|
| 9 |
|
| แล้วพระเยซูถามว่า “เจ้าชื่ออะไร” มันตอบว่า “ข้าชื่อกอง เพราะเรามีกันหลายตน” |
|
| 10 |
|
| และมันอ้อนวอนพระเยซูไม่ให้ส่งพวกมันออกไปจากถิ่นนั้น |
|
| 11 |
|
| มีหมูฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่บนเนินเขาใกล้ๆ |
|
| 12 |
|
| พวกผีจึงอ้อนวอนพระเยซูว่า “ขอส่งเราเข้าไปในฝูงหมูนั้นเถิด” |
|
| 13 |
|
| เมื่อพระองค์อนุญาต พวกวิญญาณโสโครกจึงออกมาและเข้าไปในฝูงหมู แล้วฝูงหมูราวสองพันตัว ก็วิ่งกระโจนจากหน้าผา ลงทะเลสาบและจมน้ำตาย |
|
| 14 |
|
| พวกคนเลี้ยงหมูก็วิ่งไปเล่าเรื่องนี้ในเมืองและชนบท ผู้คนก็ออกมาดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น |
|
| 15 |
|
| เมื่อคนเหล่านี้มาหาพระเยซู เห็นชายที่เคยถูกผีทั้งกองเข้าสิง นั่งอยู่ที่นั่น สวมเสื้อผ้าและมีสติดี พวกเขาก็กลัว |
|
| 16 |
|
| คนที่เห็นเหตุการณ์จึงเล่าเรื่องที่เกิดกับชายที่ถูกผีสิงและก็เรื่องฝูงหมูให้ฟัง |
|
| 17 |
|
| ผู้คนจึงขอร้องพระเยซูให้ออกไปจากดินแดนของพวกเขา |
|
| 18 |
|
| ขณะที่พระเยซูกำลังลงเรือ ชายคนที่เคยถูกผีสิงอ้อนวอนขอไปกับพระองค์ |
|
| 19 |
|
| พระเยซูไม่อนุญาตแต่บอกเขาว่า “จงกลับบ้านไปหาครอบครัวของเจ้า และบอกพวกเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าทำเพื่อเจ้ามากแค่ไหนและเมตตาเจ้าอย่างไร” |
|
| 20 |
|
| ชายคนนั้นจึงลาไปป่าวประกาศในแคว้นเดคาโปลิส ว่า พระเยซูทำเพื่อเขามากแค่ไหน คนทั้งหมดก็ประหลาดใจ |
|
| 21 |
|
| เมื่อพระเยซูนั่งเรือข้ามไปอีกฟากหนึ่งของทะเลสาบ ฝูงชนกลุ่มใหญ่มาห้อมล้อมพระองค์ขณะที่อยู่ริมทะเลสาบ |
|
| 22 |
|
| มีนายธรรมศาลาคนหนึ่งชื่อไยรัสมาที่นั่น เมื่อเขาเห็นพระเยซูก็หมอบลงแทบเท้า |
|
| 23 |
|
| แล้วอ้อนวอนพระองค์อย่างร้อนใจว่า “ลูกสาวเล็กๆ ของข้าพเจ้ากำลังจะตาย โปรดมาวางมือให้ด้วย เธอจะได้หายและมีชีวิตอยู่ต่อไป” |
|
| 24 |
|
| พระเยซูจึงไปกับเขา ฝูงชนกลุ่มใหญ่ตามมาและเบียดเสียดกันอยู่รอบพระองค์ |
|
| 25 |
|
| ที่นั่นมีหญิงคนหนึ่งตกเลือดเรื้อรังมาสิบสองปีแล้ว |
|
| 26 |
|
| เธอทุกข์ทรมานมากจากการรักษาของหมอหลายคน เสียเงินจนหมดตัว แต่แทนที่จะดีขึ้นอาการกลับทรุดลง |
|
| 27 |
|
| เมื่อเธอได้ยินเรื่องพระเยซูจึงเดินปะปนกับฝูงชน มาทางด้านหลังพระองค์และแตะเสื้อคลุม |
|
| 28 |
|
| เพราะคิดว่า “ถ้าฉันได้แตะเสื้อพระองค์ ฉันก็จะหายโรค” |
|
| 29 |
|
| ทันใดนั้นเลือดก็หยุดไหล และเธอรู้สึกว่าหายโรคแล้ว |
|
| 30 |
|
| พระเยซูรู้ทันทีว่าฤทธิ์เดชได้แผ่ซ่านออกจากพระองค์ จึงหันกลับมาทางฝูงชนและถามว่า “ใครแตะเสื้อของเรา” |
|
| 31 |
|
| พวกสาวกตอบว่า “พระองค์เห็นอยู่แล้วว่าผู้คนเบียดเสียดพระองค์ แล้วพระองค์ยังถามอีกว่า ‘ใครแตะตัวเรา’ ” |
|
| 32 |
|
| แต่พระเยซูยังมองไปรอบๆ ดูว่าใครเป็นคนทำ |
|
| 33 |
|
| หญิงนั้นซึ่งรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ก็เข้ามาหมอบแทบเท้าพระองค์ กลัวจนตัวสั่น แล้วบอกความจริงทั้งหมด |
|
| 34 |
|
| พระองค์พูดกับเธอว่า “ลูกสาว ความเชื่อของเจ้าได้รักษาเจ้าแล้ว จงกลับไปด้วยสันติสุขและพ้นจากความทุกข์ทรมานเถิด” |
|
| 35 |
|
| ขณะที่พระเยซูยังพูดไม่จบ ก็มีคนจากบ้านของไยรัสนายธรรมศาลามาบอกเขาว่า “ลูกสาวของท่านตายแล้ว เหตุใดต้องรบกวนอาจารย์อีกเล่า” |
|
| 36 |
|
| พระเยซูได้ยิน จึงบอกนายธรรมศาลาว่า “อย่ากลัวเลย จงเชื่อเท่านั้น” |
|
| 37 |
|
| พระองค์ไม่อนุญาตให้ใครตามไป ยกเว้นเปโตร ยากอบ และยอห์นน้องชายของยากอบ |
|
| 38 |
|
| เมื่อมาถึงบ้านของนายธรรมศาลา พระเยซูเห็นความวุ่นวาย ผู้คนร้องไห้สะอึกสะอื้นเสียงดัง |
|
| 39 |
|
| พระองค์เข้าไปข้างใน และพูดกับพวกเขาว่า “ร้องไห้วุ่นวายกันไปทำไม เด็กน้อยยังไม่ตายแค่หลับอยู่” |
|
| 40 |
|
| แต่พวกเขาพากันหัวเราะเยาะพระองค์ หลังจากพระองค์ให้ผู้คนออกไปแล้ว ก็พาพ่อแม่ของเด็กกับสาวกที่อยู่กับพระองค์เข้าไปหาเด็ก |
|
| 41 |
|
| พระองค์จับมือเด็กน้อยพูดว่า “ทาลิธา คูม” (ซึ่งแปลว่า “เด็กน้อย เราบอกเจ้าให้ลุกขึ้น!”) |
|
| 42 |
|
| ทันใดนั้น เด็กหญิงก็ลุกขึ้นเดินไปรอบๆ (เธออายุสิบสองปี) พวกเขาต่างตกตะลึง |
|
| 43 |
|
| พระองค์สั่งว่าอย่าให้ใครรู้เรื่องนี้ และบอกให้เอาอาหารมาให้เด็กกิน |
|
|
|
|