|
| 1 |
|
| พระเยซูออกจากที่นั่นและไปยังบ้านเกิดของพระองค์ พวกสาวกก็ตามไปด้วย |
|
| 2 |
|
| เมื่อถึงวันสะบาโต พระองค์จึงเริ่มต้นสอนในธรรมศาลา หลายคนที่ได้ฟังพระองค์ก็ประหลาดใจ เขาถามกันว่า “คนนี้ได้สิ่งเหล่านี้มาจากไหน สติปัญญาที่เขาได้รับเป็นแบบไหน เขาทำการอัศจรรย์เช่นนั้นได้อย่างไร |
|
| 3 |
|
| เขาเป็นช่างไม้ไม่ใช่หรือ เป็นลูกของมารีย์ เป็นพี่ชายของยากอบ โยเซฟ ยูดาสและซีโมนไม่ใช่หรือ พวกน้องสาวของเขาก็อยู่ที่นี่กับพวกเราไม่ใช่หรือ” พวกเขาจึงขุ่นเคืองพระองค์ |
|
| 4 |
|
| พระเยซูพูดกับพวกเขาว่า “ผู้เผยพระวจนะไม่ได้รับเกียรติก็แต่เฉพาะในบ้านเกิด ในหมู่ญาติ และในครอบครัวของตน” |
|
| 5 |
|
| พระองค์ทำการอัศจรรย์ที่นั่นไม่ได้ เว้นแต่วางมือบนคนป่วยบางคน และรักษาพวกเขาให้หาย |
|
| 6 |
|
| พระองค์แปลกใจที่พวกเขาขาดความเชื่อ จากนั้นพระเยซูไปสั่งสอนตามหมู่บ้านโดยรอบ |
|
| 7 |
|
| พระองค์เรียกสาวกสิบสองคนมา แล้วส่งพวกเขาออกไปเป็นคู่ และมอบสิทธิอำนาจเหนือวิญญาณโสโครกแก่พวกเขา |
|
| 8 |
|
| พระองค์กำชับว่า “ไม่ต้องเอาอะไรติดตัวไปตอนเดินทางนอกจากไม้เท้า ไม่ต้องเอาอาหารและย่ามติดตัวไป ไม่ต้องพกเงินไว้ในเข็มขัด |
|
| 9 |
|
| สวมรองเท้าแต่ไม่ต้องเตรียมเสื้อสำรอง |
|
| 10 |
|
| เมื่อเข้าไปในบ้านใด จงพักที่บ้านนั้นจนกว่าจะไปจากเมืองนั้น |
|
| 11 |
|
| หากที่ไหนไม่ต้อนรับหรือไม่ฟังพวกเจ้า จงออกจากที่นั่น และสะบัดฝุ่นออกจากเท้า เพื่อเป็นการเตือนพวกเขา” |
|
| 12 |
|
| พวกสาวกจึงออกไป ประกาศให้คนกลับใจใหม่ |
|
| 13 |
|
| พวกเขาขับผีออกหลายตน เจิมคนป่วยมากมายด้วยน้ำมัน และรักษาพวกเขาให้หาย |
|
| 14 |
|
| กษัตริย์เฮโรดได้ยินเรื่องนี้ เพราะชื่อเสียงของพระเยซูเลื่องลือไปทั่ว บางคนพูดว่า นี่คือยอห์นผู้ให้บัพติศมาที่ได้ฟื้นขึ้นจากความตาย ดังนั้นเขาจึงมีฤทธิ์เดชทำการอัศจรรย์ต่าง ๆ ได้ |
|
| 15 |
|
| บางคนก็ว่า “เขาคือเอลียาห์” คนอื่นก็ว่า “เขาคือผู้เผยพระวจนะเหมือนหนึ่งในพวกผู้เผยพระวจนะสมัยโบราณ” |
|
| 16 |
|
| แต่เมื่อเฮโรดได้ยินก็พูดว่า “ยอห์นคนที่เราตัดศีรษะไปแล้ว ได้ฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว” |
|
| 17 |
|
| เฮโรดเองสั่งให้จับยอห์นล่ามโซ่ขังคุกไว้ ด้วยเรื่องเฮโรเดียส ภรรยาฟีลิปน้องชายของเขา ซึ่งเฮโรดได้เอาเธอมาเป็นภรรยา |
|
| 18 |
|
| เพราะยอห์นเคยพูดกับเฮโรดว่า “ท่านทำผิดกฎบัญญัติที่เอาน้องสะใภ้มาเป็นภรรยา” |
|
| 19 |
|
| ดังนั้นนางเฮโรเดียสจึงอาฆาตยอห์นและอยากฆ่าเขา แต่ก็ทำไม่ได้ |
|
| 20 |
|
| เพราะเฮโรดเกรงกลัวยอห์นและปกป้องเขา เพราะรู้ว่าเขาเป็นคนชอบธรรมและบริสุทธิ์ เมื่อเฮโรดได้ฟังยอห์นพูดก็งุนงง มากแต่ก็ยังอยากฟัง |
|
| 21 |
|
| ในที่สุดโอกาสก็มาถึง ในงานฉลองวันเกิด เฮโรดจัดงานเลี้ยงขุนนาง นายทหารชั้นผู้ใหญ่และคนสำคัญในแคว้นกาลิลี |
|
| 22 |
|
| เมื่อลูกสาวของ เฮโรเดียสเข้ามาเต้นรำก็ถูกใจเฮโรดกับแขกเหรื่อ เฮโรดจึงพูดกับเธอว่า “จงขอสิ่งที่อยากได้แล้วเราจะให้” |
|
| 23 |
|
| และให้คำมั่นสัญญาว่า “ไม่ว่าขออะไร เราก็จะให้ได้จนถึงครึ่งหนึ่งของอาณาจักร” |
|
| 24 |
|
| เธอจึงออกไปถามแม่ว่า “ลูกจะขออะไรดี” แม่บอกว่า “ขอศีรษะยอห์นผู้ให้บัพติศมาสิ” |
|
| 25 |
|
| เธอรีบมาขอกษัตริย์ทันทีว่า “ขอศีรษะของยอห์นผู้ให้บัพติศมา ใส่ถาดมาให้ดิฉันที่นี่เดี๋ยวนี้เถิด” |
|
| 26 |
|
| กษัตริย์ทุกข์ใจอย่างยิ่ง แต่เพราะได้ให้คำมั่นไว้และเห็นแก่หน้าแขกในงาน จึงขัดไม่ได้ |
|
| 27 |
|
| ดังนั้นเขาสั่งให้เพชฌฆาตไปตัดศีรษะของยอห์นทันที เพชฌฆาตก็ไปตัดศีรษะของยอห์นในคุก |
|
| 28 |
|
| แล้วนำศีรษะใส่ถาดมาให้หญิงสาวนั้น และเธอก็เอาไปให้แม่ |
|
| 29 |
|
| เมื่อศิษย์ของยอห์นรู้ข่าวก็มารับศพเขาไปวางไว้ในอุโมงค์วางศพ |
|
| 30 |
|
| พวกอัครทูตมาหาพระเยซู และรายงานทุกสิ่งที่พวกเขาได้ทำและสั่งสอน |
|
| 31 |
|
| เนื่องจากมีผู้คนเข้าออกมากมายจนพวกเขาไม่มีโอกาสแม้จะได้กินอาหาร พระองค์จึงบอกพวกเขาว่า “พวกเจ้าตามเราไปหาที่สงบกัน และพักสักหน่อยเถอะ” |
|
| 32 |
|
| พวกเขาจึงลงเรือไปที่สงบเงียบ |
|
| 33 |
|
| แต่หลายคนเห็นพวกเขาก็จำได้และพากันวิ่งจากเมืองต่างๆ ไปถึงที่นั่นก่อน |
|
| 34 |
|
| เมื่อพระเยซูขึ้นจากเรือ พระองค์เห็นคนกลุ่มใหญ่ก็สงสาร เพราะพวกเขาเหมือนแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง พระองค์จึงเริ่มสั่งสอนเขาหลายเรื่อง |
|
| 35 |
|
| พอตกเย็นพวกสาวกจึงมาพูดกับพระองค์ว่า “ที่นี่ห่างไกลและเวลาเย็นมากแล้ว |
|
| 36 |
|
| ขอให้คนเหล่านี้ไปหาซื้ออาหารกินกันเองตามชนบท และหมู่บ้านรอบๆ เถิด” |
|
| 37 |
|
| แต่พระองค์ตอบว่า “พวกเจ้าจงเอาอาหารให้พวกเขากิน” พวกสาวกถามว่า “ต้องใช้เงินค่าแรง มากกว่าครึ่งปี! เราจะใช้เงินมากขนาดนั้นไปซื้อขนมปังมาให้เขากินหรือ” |
|
| 38 |
|
| พระองค์ถามว่า “มีขนมปังกี่ก้อน ไปดูซิ” เมื่อพวกเขารู้จึงกลับมาบอกว่า “มีขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว” |
|
| 39 |
|
| แล้วพระเยซูสั่งสาวกให้ไปบอกทุกคน ให้นั่งลงเป็นกลุ่มบนพื้นหญ้าเขียวขจี |
|
| 40 |
|
| พวกเขาก็นั่งเป็นกลุ่ม กลุ่มละร้อยคนบ้าง ห้าสิบคนบ้าง |
|
| 41 |
|
| พระเยซูรับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัวนั้นมา เงยหน้าขึ้นมองฟ้า ขอบคุณพระเจ้า แล้วหักขนมปังส่งให้พวกสาวกไปแจกจ่ายให้ทุกคน พระองค์ยังแบ่งปลาสองตัวให้คนทั้งหมดโดยทั่วกันด้วย |
|
| 42 |
|
| ทุกคนได้กินจนอิ่ม |
|
| 43 |
|
| พวกสาวกเก็บเศษขนมปังและปลาที่เหลือได้สิบสองตะกร้าเต็ม |
|
| 44 |
|
| จำนวนผู้ชายที่กินอาหารมีห้าพันคน |
|
| 45 |
|
| พระเยซูให้พวกสาวกลงเรือล่วงหน้าไปยังเมืองเบธไซดาทันที ขณะที่พระองค์รอส่งฝูงชน |
|
| 46 |
|
| หลังจากแยกจากพวกเขาแล้ว พระองค์ขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐาน |
|
| 47 |
|
| เมื่อค่ำลง เรือของพวกสาวกอยู่กลางทะเลสาบ และพระองค์อยู่ริมฝั่งแต่ผู้เดียว |
|
| 48 |
|
| พระองค์เห็นพวกเขาตีกรรเชียงทวนลมเพราะลมพัดแรง ช่วงใกล้รุ่งพระเยซูเดินบนทะเลสาบไปหาพวกเขา พระองค์กำลังจะเดินเลยพวกเขาไป |
|
| 49 |
|
| แต่เมื่อพวกเขาเห็นพระองค์เดินบนทะเลสาบ ก็คิดว่าเป็นผีจึงร้องลั่น |
|
| 50 |
|
| เพราะทุกคนเห็นพระองค์และตกใจกลัว พระเยซูพูดกับพวกเขาทันทีว่า “เข้มแข็งไว้! นี่เราเอง อย่ากลัวเลย” |
|
| 51 |
|
| แล้วขึ้นเรือของพวกเขา ลมก็สงบ พวกเขาประหลาดใจมาก |
|
| 52 |
|
| “แม้ว่าได้เห็นการอัศจรรย์เรื่องขนมปัง พวกเขาก็ยังไม่เข้าใจอะไรเลย เพราะจิตใจนั้นแข็งกระด้าง” |
|
| 53 |
|
| เมื่อพวกเขาข้ามฟากแล้ว ก็มาถึงเมืองเยนเนซาเรทและจอดเรือที่นั่น |
|
| 54 |
|
| ทันทีพวกเขาที่ขึ้นจากเรือ ฝูงชนก็จำพระเยซูได้ |
|
| 55 |
|
| จึงวิ่งไปทั่วแคว้นนำบรรดาคนเจ็บป่วยวางบนเสื่อ และหามไปทุกที่ที่ได้ยินว่าพระองค์ไป |
|
| 56 |
|
| ไม่ว่าพระองค์ไปที่ไหน ทั้งในหมู่บ้าน ในเมือง หรือในชนบท พวกเขาจะหามคนป่วยมาที่ย่านตลาด แล้วขอให้คนป่วยได้แตะแม้เพียงชายเสื้อคลุมของพระองค์ ทุกคนที่ได้แตะชายเสื้อคลุมก็หายป่วย |
|
|
|
|