परत येशु नि गर्दी आणि तेना शिष्यस्ले सांगणा, “मी तुमले खरज सांगस, कि तुमना मधून काही लोक ज्या आठे उभा शेतस, त्या देखतीन कि तेस्ना मराणा पयले परमेश्वर ना राज्य एक नवीन आणि सामर्थ्य कण ईजायेल शे.”
साहा दिन नंतर येशु नि पेत्र आणि याकोब आणि योहान ले संगे लीना, आणि एकांत मा उच्चा डोंगर वर चळी ग्यात, जव तेस्नी तेना कळे देखात, त येशु ना रूप बदली ग्या.
जव येशु आणि तेना तीन शिष्य डोंगर वरून उतरतांना तेनी तेस्ले आदन्या दिधी, “कोले बी हई नका सांगज्यात कि तुमनी काय देखेल शे, जठलोंग कि मी, माणुस ना पोऱ्या, मोत मधून जीवन मा परत नई इजाऊ.”
येशु नि शिष्यस्ले उत्तर दिधा, “हई खर शे कि परमेश्वर एलीया ले धाळानि शेप्पत लीयेल होती, कि तो सर्व काही चांगल करासाठे पयले जाईन. पण एलीया पयलेच ईजायेल शे, आणि आमना पुढारीस्नी नि तेना संगे गैरा वाईट व्यवहार करणात, जसा करानी तेस्नी ईच्छा होती, जसा कि भविष्यवक्तास्नी गैरा पयलेच सांगेल होतात कि त्या करतीन. पण माणुस ना पोऱ्या, मना बारामा पवित्र शास्त्रस मा गैर काही लिखेल शे. वचन सांगस कि मी गैरा दुख सहन करसू आणि लोक मले अस्वीकार करतीन.”
जव येशु आणि तेना तीन शिष्य दुसरा शिष्यस्ना जोळे परत उनात, देखना कि तेस्ना चारीस कळे गैरी गर्दी जमा शे, आणि शास्त्री ज्या मोशे ना नियमले शिकाळनारा शिक्षक होतात, शिष्यस संगे संवाद करी ऱ्हायनात.
जव बी हई दुष्ट आत्मा तेनावर हमला करस, त तो हिंसक रूप मा हालावाले, खाले पाळाना कारण बनस. तेना तोंड मधून फेस निघस, आणि तो दात चावस आणि ताट हुई जास आणि हालत नई. मनी तुना शिष्यस्ले दुष्ट आत्मा ले बाहेर काळाना साठे सांग, “पण त्या असा करामा कमजोर होतात.”
एनासाठे त्या पोऱ्या ले येशु ना जोळे लई उनात, आणि जव दुष्ट आत्मा नि येशु ले देख, त ती दुष्ट आत्मा नि लगेच तेले हिंसक रूप मा हालावाले, जमीन वर पाळाना कारण बनस. तेना तोंड मधून फेस लयीसन लोयाले लागणा.
जव येशु नि देख, “आजून बी जास्त गर्दी तेस्ले देखाले एकत्र होत होती, तेनी दुष्ट आत्मा ले हय सांगीसन धमकावा,” कि “ओ दुष्ट आत्मा, ज्या ह्या पोऱ्या ले बयरा बनायी ऱ्हायनी आणि बोलाले असमर्थ करी ऱ्हायनी! मी तुले आदन्या देस, तेना पासून दूर चालनी जाय, आणि तेनामा परत कदीच घुसजो नको.”
तव तो आराया मारत, आणि तेले गैरा पियीसन गंधी फिट मा फेकीसन बाहेर निघी गई, पोऱ्या नई हालना, तो मरेल सारखा दिखना. आठ लगून कि गैरा लोक सांगाले लागनात कि तो मरी ग्या.
कारण कि तेनी आपला शिष्यस्ना संगे जास्त टाईम राव्हानि आणि तेस्ले शिकाळानि ईच्छा होती, कि “लवकर कोणी, मले, माणुस ना पोऱ्या ले, मना शत्रू अधिकारी ले, सोपी दिन, त्या लोक मले मारी टाकतीन पण तिसरा दिन जव मना मारा नंतर, मी परत जित्ता हुई जासू.”
नंतर येशु आणि तेना शिष्य कफर्णहूम नगर मा येशु ना घर उनात, जव त्या घर ना मधमा होतात, येशु नि तेस्ले विचार, रस्ता वर तुमी कोणती गोष्ट वर आपस मा बोली ऱ्हायंतात?
येशु बठी ग्या आणि बारा शिष्यस्ले आपला जोळे एकत्र होवाले बलावना. आणि तेस्ले सांग, “जर कोणी सर्वास तून मोठा बणानी ईच्छा ठेवस, त स्वता ले सर्वास तून धाकला बनावाले पायजे, आणि सर्वास्ना दास बनाले पाहिजे.”
जव कोणी व्यक्ती असा पोरस मधून कोणा एक ना बी स्वीकार करस आणि मदत करस, कारण कि तो व्यक्ती मले प्रेम करस तो मले स्वीकार करस; आणि मले नई पण मना धाळनारले स्वीकारस.
तव योहान नि तेले सांग, “गुरुजी, आमी एक माणुस ले तुना नाव ना अधिकार ना उपयोग करीसन, दुष्ट आत्मा ले काळतांना देख आणि आमी तेले मना कराले लागनुत, कारण कि तो आपला शिष्यस मधला एक नई होता.”
कदी कोणी त्या व्यक्ती ले जो मनावर विश्वास करस, तेना मनावर विश्वास करान बंद कराना कारण बनस, भले तो ह्या पोऱ्या सारखा का नई हो, त हय तेना साठे चांगल हुईन कि तेना गयामा एक मोठा दघळ बांधा मा येवो, आणि तेले बुळा साठे समुद्र मा फेकामा येवो.
जर तुमी पाप करासाठे आपला हात ले उपयोग कराना विचार मा शेतस, त तेले कापी टाक. एक हात ना बिगर स्वर्ग मा प्रवेश करान कठीण लागू सकस, पण दोनी हात ले ठीसन, नरक मा प्रवेश करान गैर वाईट शे.
जर तुमी पाप करासाठे आपला पाय ले उपयोग कराना विचार मा शेतस, त तेले कापी टाक. एक पाय ना बिगर स्वर्ग मा प्रवेश कराले कठीण लागू सकस, पण दोन पाय ठीसन नरक मा प्रवेश करान गैरा वाईट शे.
या प्रकारे, जर तुमी पाप करासाठे आपला डोया ना उपयोग कराना विचार मा शेतस, त तेले काळीसन फेकी टाक. एक डोया ना बिगर परमेश्वर ना राज्य मा प्रवेश कराले कठीण लागू सकस, पण दोन डोया ठीसन आणि नरक मा प्रवेश करान गैरा वाईट शे.
मीठ एक आवश्यक वस्तू शे, पण कदी मीठ ना स्वाद चालना ग्यात तेले कसा पासून तुमी चवदार बनावशात? आपला मा मीठ ना गुण होवाले पायजे आणि एकमेकना बरोबर शांती मा राहाले पायजे.