Human niini, nagpili ang Ginoo ug laing 72 ka tawo. Gipadala niya sila sa tinagurha aron mag-una kaniya ngadto sa tagsatagsa ka lungsod ug dapit nga hapit na niyang adtoan.
Miingon siya kanila, “Ang anihon daghan apan diyutay ra ang mga mangangani. Busa pag-ampo kamo sa tag-iya sa anihon aron magpadala siyag dugang pang mamumuo nga moani niini.
Kon didto may nagpuyo nga mahigugmaon sa pakigdait, ibilin kaniya ang inyong panghinaot sa pakigdait. Kon wala, ang inyong panghinaot sa pakigdait mobalik ra kaninyo.
Pabilin kamo niadtong balaya; kaon ug inom sa ilang idalit kaninyo kay ang mamumuo angay gayod nga suholan. Ayaw pagbalhinbalhin gikan sa usa ka balay ngadto sa lain.
‘Bisan ang abog sa inyong lungsod nga mitapot sa among mga tiil among taktakon agig pasidaan batok kaninyo apan timan-i nga hapit na maghari ang Dios!’
“Alaot ikaw, Corasin! Ug alaot usab ikaw, Betsaida! Kay kon ang mga milagro nga nahimo diha kaninyo nangahimo pa unta didto sa Tiro ug sa Sidon, dugay na untang naghinulsol ang mga tawo didto ug nagpakita niini sa paglingkod nga nagsul-ob ug bisting sako ug nagbolibod ug abo sa ilang kaugalingon.
Unya miingon siya sa iyang mga tinun-an, “Ang mamati kaninyo, mamati kanako. Ug ang magsalikway kaninyo, magsalikway kanako ug ang magsalikway kanako, magsalikway kaniya nga nagsugo kanako.”
Niadtong higayona gilipay si Jesus sa Espiritu Santo ug miingon siya, “Amahan, Ginoo sa langit ug sa yuta, nagpasalamat ako kanimo tungod kay gipadayag mo man ngadto sa mga walay kahibalo ang imong gililong sa mga makinaadmanon ug sa mga may kahibalo. Oo, Amahan, natuman kini kay mao may imong kabubut-on.
“Gitugyan kanako sa akong Amahan ang tanang butang. Walay nakaila sa Anak gawas sa Amahan ug walay nakaila sa Amahan gawas sa Anak ug kanila nga gipili sa Anak aron pailhon kinsa ang Amahan.”
Kay sultihan ko kamo nga daghang mga propeta ug mga hari ang buot motan-aw sa inyong nakita apan wala makakita ug buot mamati sa inyong nadungog apan wala makabati.”
Unya miduol ang usa ka magtutudlo sa Balaod aron pagsulay kang Jesus. Nangutana siya, “Magtutudlo, unsay kinahanglan kong buhaton aron ako makadawat sa kinabuhing dayon?”
Ang magtutudlo sa Balaod mitubag, “ ‘Higugmaa ang Ginoo nga imong Dios sa tibuok mong kasingkasing ug sa tibuok mong kalag ug sa tibuok mong kusog ug sa tibuok mong hunahuna’ ug ‘Higugmaa ang imong isigkatawo ingon sa paghigugma mo sa imong kaugalingon.’”
Si Jesus mitubag, “May usa ka tawo nga milugsong gikan sa Jerusalem ngadto sa Jerico ug gibanhigan siya sa mga tulisan. Gihuboan nila siya, gibun-og ug gibiyaan nga himalatyon.
Miduol siya kaniya ug gibuboan niyag lana ug bino ang iyang mga samad ug gibugkosan. Unya gipasakay niya ang tawo sa iyang hayop ug gihatod ngadto sa usa ka balay abotanan ug didto iyang gialimahan siya.
Sa pagkaugma mihatag siyag duha ka denario ngadto sa tig-atiman sa abotanan ug mitugon, ‘Atimana siya ug inigbalik nako dinhi bayran ko ikaw sa imong magasto.’”
Samtang nagpadayon pagpanaw si Jesus ug ang iyang mga tinun-an, nahiabot sila sa usa ka balangay diin may usa ka babaye nga ginganlag Marta nga miabiabi kaniya didto sa iyang balay.
Si Marta nagkapuliki sa pagsilbi kanila busa miduol siya ug miingon, “Ginoo, dili ka ba manumbaling nga gipasagdan man lamang ako sa akong igsoon sa tanang buluhaton sa balay? Sultihi siya nga motabang kanako.”