Thuirt Ìosa cuideachd ri a dheisciobail, “Bha duine beairteach ann aig an robh stiùbhard, agus chaidh casaidean a thoirt na aghaidh gun robh e a' dèanamh ana‑caitheamh air a chuid.
Agus ghairm e e is thuirt e ris, ‘Dè tha seo a tha mi a' cluinntinn mud dheidhinn? Thoir cunntas air do stiùbhardachd, oir chan fhaod thu a bhith nad stiùbhard nas fhaide.’
“Thuirt an stiùbhard ris fhèin, ‘Dè a nì mi? Oir tha mo mhaighstir a' toirt na stiùbhardachd uam, chan eil mi làidir gu leòr airson cladhach agus tha nàire orm dèirc iarraidh.
“Agus ghairm e thuige gach aon dhiubhsan a bha ann am fiachan ri a mhaighstir. Ris a' chiad fhear thuirt e, ‘Dè na h‑uimhir 's a th' aig mo mhaighstir ortsa?’
“An uair sin thuirt e ri fear eile, ‘Agus dè na h‑uimhir 's a th' aige ortsa?’ “Agus thuirt esan, ‘Ceud tomhas cruithneachd.’ “Thuirt e ris, ‘Gabh do bhileag‑cunntais agus sgrìobh ochdad.’
“Mhol am maighstir an stiùbhard eucorach a chionn 's gun do rinn e gu glic. Oir tha clann an t‑saoghail seo nas glice a thaobh an ginealaich fhèin na clann an t‑solais.
Tha mise ag ràdh ribh, dèanaibh caraidean dhuib' fhèin le beairteas na h‑eucoir, airson 's, nuair a theirigeas e, gun tèid fàilte a chur oirbh a dh'àiteachan‑fuirich sìorraidh.
“An neach a tha dìleas anns an rud as lugha, tha e cuideachd dìleas ann am mòran, agus an neach a tha eucorach anns an rud as lugha, tha e cuideachd eucorach ann am mòran.
“Chan urrainn do sheirbheiseach seirbheis a dhèanamh do dhà mhaighstir. Oir an dara cuid fuathaichidh e aon dhiubh agus bheir e gràdh dhan fhear eile, no bidh e dìleas do dh'aon dhiubh agus nì e tàir air an fhear eile. Chan eil sibh comasach air seirbheis a dhèanamh do Dhia agus do bheairteas.”
Agus thuirt e riutha, “Is sibhse an fheadhainn a tha gur fìreanachadh fhèin mu choinneamh dhaoine; ach is aithne do Dhia ur cridheachan. Oir an rud a th' air àrdachadh gu mòr am measg dhaoine, tha e na ghràinealachd mu choinneamh Dhè.
“Bha an Lagh agus na Fàidhean ann gu àm Eòin. On àm sin tha Deagh Sgeul rìoghachd Dhè air a shearmonachadh agus tha gach neach a' dol a‑steach innte le dian‑strì.
“Gach neach a chuireas uaithe a bhean agus a phòsas bean eile, tha e a' dèanamh adhaltranas, agus ge b' e neach a phòsas a' bhean a chaidh a chur air falbh o a fear, tha e a' dèanamh adhaltranas.
Agus dh'èigh e, ‘Athair Abrahàim, dèan tròcair orm, agus cuir Làsaras airson 's gum bog e bàrr a chorraig ann an uisge agus gum fuaraich e mo theanga, oir tha mi air mo phianadh gu mòr anns an lasair seo.’
“Ach thuirt Abrahàm, ‘A mhic, cuimhnich gun d' fhuair thusa do rudan matha fhad 's a bha thu beò, agus Làsaras san aon dòigh droch rudan; ach a‑nis tha esan a' faighinn cofhurtachd an seo agus tha thusa air do phianadh.
Agus a bharrachd air a seo uile, tha mòr‑bheàrn air a suidheachadh eadar sinne agus thusa, airson 's nach biodh e an comas dhaibhsan lem bu toigh l’ a dhol à seo thugaibhse, agus nach motha a bhiodh e comasach tighinn às a sin thugainne.’