Daut es nutzlijch bäta fe am, wann een Mälsteen ommjehenjt wea omm sienen Hauls en hee em Mäa jeschmäte wort, aus daut hee eenen eensjen von dise Tjliene vefeat.
En wann säwen mol aum Dach hee jäajen die sindijcht en säwen mol no die tridj tjeemt en sajcht: Etj dentj omm mie deit daut leet, dan saust dü am vezeihe.
Oba de Harr säd: Wann jie Gloowe ha aus een Sampkorn, dan wudd jie too disem Mülbäaboom saje: Woa met Wartle ütjeräte en veplaunt die em Mäa! En dee wudd jünt jehorjche.
Oba wäa von jünt, dee een Tjnajcht haft, de doa pläjt oda heede deit, woat too am, wann hee vonne Stap enenn tjeemt, saje: Kohm en laj sat die fuats aum Desch?
Woat hee nijch välmeeha too am saje: Moak reed, waut etj äte woa, en binj die daut Schaldüak omm en deen mie, bott etj jejäte en jedrunke ha; en dan woascht dü äte en drintje?
Aulsoo uck jie, wann jie aules jedohne ha, waut jünt befohle es, soo sajcht: Wie send onnette Tjnajchts; wie ha jedohne, waut wie too doone schuldijch weare.
En aus hee von de Farisäa jefroagt word, wanea tjeemt daut Ritj Gottes, auntwuad hee ahn en säd: Daut Ritj Gottes tjeemt nijch soo, daut maun daut beobachte kaun;
See aute, see drunke, see befriede sich, see leete sich friee, bott däm Dach, aun däm Nooha nennjintj enne Arche, en de Sindflut Wota Stroom tjeem en aule ommbrocht.
Aun janem Dach, wea oppem Dack senne woat en siene Habe Sache em Hüs haft, goh nijch rauf, dee too hole; en dee oppe Stap es, goh kratjt soo nijch tridj.