1
У першы-ж дзень тыдня, вельмі рана, нясучыv прыгатаваныя пахі, прыйшлі яны да магілы і разам з імі некаторыя другія;
2
але знайшлі камень адвалены ад магілы.
3
I ўвайшоўшы не знайшлі Цела Госпада Ісуса.
4
I сталася, як зьняла іх ад гэтага трывога, зьявіліся перад імі два чалавекі ў бліскучым адзеньні.
5
Калі-ж ад страху скланілі яны абліччы свае да зямлі,— тыя сказалі ім: што вы шукаеце жывога між памершымі?
6
Яго няма тут: Ён ускрос; прыпомніце, як Ён казаў вам, калі быў яшчэ ў Галілеі,
7
мовячы, што Сын Чалавечы мусіць быць выvданы ў рукі людзей грэшных і будзе расьпяты, а на трэці дзень уваскрэсьне.
8
I ўспомнілі яны словы Яго,
9
і, вярнуўшыся ад магілы, апавясьцілі адзінаццацёх і ўсіх другіх аб гэтым.
10
Былі-ж гэта Марыя Магдаліна і Іоанна і Марыя, маці Якава, і другія з імі, што сказалі аб гэтым Апосталам.
11
І здаліся ім словы іх пустымі, і не паверылі ім.
12
Але Пётр, устаўшы, пабег да гробу і, нахіліўшыся, убачыў толькі ляжаўшую тканіну і пайшоў назад, дзіўлючыся сам у сабе з стаўшагася.
13
У той жа дзень двое з іх ішлі ў сяло, што ў шэсьцьдзесяцёх стадыях ад Ерузаліму, званае Эмаус,
14
і гутарылі між сабою аб усіх гэтых здарэньнях.
15
І сталася, як гутарылі яны ды разважалі між сабою, вось Сам Ісус, падыйшоўшы, пайшоў з імі;
16
але вочы іх былі стрыманы, дык не пазналі Яго.
17
Ён жа сказаў ім: аб чым гэта вы разважаеце між сабою, і чаго вы засмучоны?
18
Адзін з іх, на імя Кляопа, сказаў Яму ў адказ: ці-ж ты адзін з прыйшоўшых у Ерузалім ня ведаеш, што сталася ў ім у гэтыя дні?
19
I сказаў ім: аб чым? Яны сказалі Яму: што было з Ісусам Назаранінам, Каторы быў прарок, моцны ў дзеле і слове перад Богам і ўсім народам;
20
як выдалі Яго архірэі ды начальнікі нашыя на прысуд сьмяротны і раскрыжавалі Яго?
21
А мы спадзяваліся, што Ён ёсьць Той, што павінен збавіць Ізраіля; а да ўсяго гэтага вось ужо трэці дзень сяньня, як тое сталася,
22
але некаторыя жанчыны з нашых абаламуцілі нас: яны былі раніцай ля магілы
23
і не знайшлі цела Яго і, прыйшоўшы, сказалі, што яны бачылі, як зьявіліся Ангелы, якія кажуць, што Ён жывыv;
24
і пайшлі некаторыя з нашых да магілы і знайшлі так, як і жанчыны казалі, але Яго ня бачылі.
25
Тады Ён сказаў ім: О, бязмысныя і ляныя сэрцам паверыць усяму, што прарочылі прарокі!
26
Ці-ж ня гэтак і трэба было цярпець Хрысту і ўвайсьці ў славу Сваю?
27
I, пачаўшы ад Майсея, з усіх прарокаў выясьняў ім усё напісанае аб Ім.
28
I падыйшлі яны да таго сяла, куды йшлі; і Ён паказаў ім від, што хоча йсьці далей;
29
але яны затрымлівалі Яго, кажучы: застанься з намі, бо дзень ужо схіліўся да вечара. I Ён увайшоў і застаўся з імі.
30
I, калі Ён сядзеў за сталом з імі, то, узяўшы хлеб, багаславіў, паламаў і падаў ім.
31
I тады адчыніліся ў іх вочы, і яны пазналі Яго; але Ён стаўся нявідным для іх.
32
I яны сказалі адзін аднаму: ці-ж не гарэла ў нас сэрца нашае, калі Ён гаварыў да нас у дарозе і калі выясьняў Пісаньне?
33
I, устаўшы ў той жа час, вярнуліся ў Ерузалім і знайшлі разам адзінаццаць Апосталаў і быўшых з імі,
34
якія гаварылі, што Госпад запраўды ўваскрос і зьявіўся Сымону.
35
I яны расказвалі, што здарылася ў дарозе, і як пазналі Яго ў ламаньні хлеба.
36
Калі-ж яны гэтак гаварылі, Сам Ісус стануў сярод іх і сказаў ім: мір вам!
37
Яны, здумеўшыся і спалохаўшыся, падумалі, што відзяць духа
38
але Ён сказаў ім: чаго здумеліся? і чаму такія думкі ўваходзяць у сэрцы вашыя?
39
Паглядзеце на рукі Мае і на ногі Мае: гэта Я Сам; ашчупайце Мяне й разгледзьце, бо дух цела і касьцей ня мае, што, як бачыце, Я маю.
40
I, сказаўшы гэтае, паказаў ім рукі і ногі.
41
Калі-ж яны ад радасьці яшчэ ня верылі і дзівіліся, Ён сказаў ім: ці ёсьць у вас тут якая ежа?
42
Яны падалі Яму частку печанай рыбы й сотавага мёду.
43
I, узяўшы, еў перад імі.
44
I сказаў ім: вось тое, аб чым Я вам гаварыў, яшчэ як быў з вамі: што павінна выпаўніцца ўсё, напісанае аба Мне ў законе Майсеявым і ў прароках ды псальмах.
45
Тады расчыніў ім розум дзеля зразуменьня Пісаньня.
46
I сказаў ім: так напісана і так належала цярпець Хрысту і ўваскрэснуць з умершых на трэці дзень,
47
і прапаведывацца ў імя Яго пакаяvньню ды адпушчэньню грахоў ува ўсіх народах, пачынаючы ад Ерузаліму;
48
вы-ж сьведкі гэтага;
49
і вось Я пасылаю абяцанае Айцом Маім на вас; вы-ж аставайцеся ў месьце Ерузаліме, дакуль не адзенецеся сілаю звыш.
50
I вывеў іх з места да Віфаніі і, падняўшы рукі Свае, багаславіў іх.
51
I сталася, як багаславіў іх, стаў аддаляцца ад іх і ўзнасіцца на неба.
52
I яны пакланіліся Яму і вярнуліся ў Ерузалім з вялікаю радасьцяй,
53
і былі ўсьцяж у царкве, славячы і хвалючы Бога. Амін.
Belarusian Bible (NTJS) 1959 - Малей
Public Domain: Лукаш Дзекуць-Малей, Антон Луцкевіч