Pabilin kamo kanako ug ako magpabilin kaninyo. Dili kamo makabunga gawas kon magpabilin kamo kanako, sama nga ang usa ka sanga dili makabunga gawas kon magpabilin kini sa punoan.
Dili ko na kamo tawgon nga mga sulugoon kay ang sulugoon wala mahibalo sa gibuhat sa iyang agalon. Hinuon, tawgon ko kamo nga akong mga higala kay gisultihan ko man kamo sa tanan nga nadungog ko gikan sa akong Amahan.
Dili kamo ang nagpili kanako. Ako ang nagpili ug nagtudlo kaninyo aron kamo manglakaw ug mamunga ug bunga nga molungtad. Busa ihatag kaninyo sa Amahan bisag unsay inyong pangayoon kaniya pinaagi sa akong ngalan.
Kon kamo iya pa sa kalibotan, higugmaon unta kamo sa kalibotan ingon nga iya sa kalibotan. Apan gipili ko kamo gikan niining kalibotana ug kamo dili na iya sa kalibotan. Busa nasilag kaninyo ang kalibotan.
Hinumdomi ang akong giingon kaninyo: ‘Walay ulipon nga labaw sa iyang agalon.’ Kon gilutos nila ako, lutoson usab kamo nila; kon tumanon nila ang akong gisulti, tumanon usab nila ang inyong isulti.
Dili unta sila makasala kon wala ko pa buhata ang mga milagro diha kanila nga sukad masukad wala pa gayoy nakahimo. Apan karon nakakita sila sa akong nabuhat ug nasilag sila kanako ug sa akong Amahan.
“Moanhi ang Magtatabang nga mao ang Espiritu nga nagpadayag sa kamatuoran nga gikan sa Amahan. Ipadala ko siya gikan sa Amahan ug magsaksi siya mahitungod kanako.