Nag-upud si Simon Pedro, si Tomas nga gintawag Didimo, si Natanael nga taga-Cana sa Galilea, ang mga anak ni Zebedeo, kag duha pa sang iya mga gintoton-an.
Si Simon Pedro nagsiling sa ila, “Mangisda ako.” Nagsiling sila sa iya, “Kami man maupud sa imo.” Naglakat sila kag nagsakay sa sakayan; apang sa sadtong gab-i wala gid sila sing nakuha.
Nagsiling sia sa ila, “Iladlad ninyo ang pukut sa too sang sakayan, kag makakita kamo.” Gani ginladlad ini nila, kag karon indi na sila makasarang sa pagbatak sini, bangud sang kadamuon sang isda.
Yadtong gintoton-an nga ginhigugma ni Jesus nagsiling kay Pedro, “Ang Ginoo ini!” Sang pagkabati ni Simon Pedro nga ang Ginoo yadto, nagsuklub sia sang iya panapton, kay hubo sia, kag nagsugbo sa dagat.
Apang ang iban nga mga gintoton-an nagdungka sa sakayan, nga nagaguyud sang pukot nga puno sang isda, kay indi sila malayo sa duta, kondi mga isa ka gatus ka yarda.
Gani si Simon Pedro nagsakay kag nagbutong patakas sang pukot, nga puno sang dalagkung mga isda, isa ka gatus kag kalim-an kag tatlo; kag bisan tama kadamu, ang pukut wala magisi.
Si Jesus nagsiling sa ila, “Kari kamo kag magpamahaw.” Karon wala gid sang mga gintoton-an nga nangahas sa pagpamangkot sa iya, “Sin-o bala ikaw?” Nakilala nila nga yadto amo ang Ginoo.
Sang nakapamahaw na sila, si Jesus nagsiling kay Simon Pedro, “Simon, anak ni Juan, ginahigugma mo bala ako sing labi sini sa ila?” Nagsiling sia sa iya, “Hoo, Ginoo; ikaw nakahibalo nga ako nagahigugma sa imo.” Nagsiling sia sa iya, “Pahalba ang akon mga cordero.”
Nagsiling sia sa iya sa ikaduha, “Simon, anak ni Juan, ginahigugma mo bala ako?” Nagsiling sia sa iya, “Hoo, Ginoo; ikaw nakahibalo nga ako nagahigugma sa imo.” Nagsiling sia sa iya, “Tatapa ang akon mga carnero.”
Nagsiling sia sa iya sa ikatlo, “Simon, anak ni Juan, ginahigugma mo bala ako?” Si Pedro nagkasubu bangud nga nagsiling sia sa iya sa ikatlo, “Ginahigugma mo bala ako?” Kag nagsiling sia sa iya, “Ginoo, ikaw nakahibalo sang tanan nga butang; ikaw nakahibalo nga ako nagahigugma sa imo.” Si Jesus nagsiling sa iya, “Pahalba ang akon mga carnero.
Sa pagkamatuud, sa pagkamatuud, nagasiling ako sa imo, sang ikaw bataon, nagwagkus ka sang imo kaugalingon kag nagkadto sa bisan diin ang buut mo; apang kon magtigulang ka na, untayon mo ang imo mga kamut, kag iban ang magawagkus sa imo kag magadala sa imo diin indi mo buut.”
(Ginpamolong niya ini sa pagpakita kon sa ano nga kamatayon himayaon ni Pedro ang Dios.) Kag sang nakapamolong sia sini nagsiling sia sa iya, “Sonod ka sa akon.”
Si Pedro nagliso kag nakakita nga nagasonod sa ila ang gintoton-an nga ginhigugma ni Jesus, nga nag-idag man sa iya dughan sa panihapon kag nagsiling, “Ginoo, sin-o bala ang magatugyan sa imo?”
Ining polong naglapnag sa mga kauturan nga yadtong gintoton-an indi mapatay; apang si Jesus wala magsiling sa iya nga indi sia mapatay, kondi, “Kon buut ko nga magpabilin sia tubtub nga ako magkari, ano bala ina sa imo?”
Apang may madamu pa man nga iban nga mga butang nga ginhimo ni Jesus; kon isulat ang tagsatagsa sa ila, ginabanta ko nga bisan sa kalibutan indi makaigo ang mga tolon-an nga sulaton.