एक रात तेनी येशु जोळे ईसन तेले सांगणा, “ओ गुरु, आमले माहित शे, कि परमेश्वर नि तुले आमले शिकाळा साठे धाळेल शे, कारण कि कोणी चिन्हस्ले व चमत्कारस्ले जे तू दाखाळस, जर परमेश्वर तेना संगे नई ऱ्हावो तर नई दाखाळू सकस.”
मी तुले खरोखर सांगस, कि आमले माहित शे, ते सांगतस, कारण कि आमी स्वता तेले देखेल शे आणि तेनी साक्ष बी देतस, पण आमी जे सांगतस तुमी तेनावर विश्वास नई करतस.
जव मनी तुमले पृथ्वी वर हुईणारी गोष्टी सांगणा, तव तुमी मना विश्वास नई करणात. जर कदी मी तुमले स्वर्ग मा हुईणारी गोष्टी सांगसू, त मंग कसकाय विश्वास करश्यात?
कारण परमेश्वर नि जग ना लोकस्वर एवळा प्रेम करना कि तेनी आपला एकुलता पोऱ्या दि टाकना, कि जो कोणी तेनावर विश्वास करीन, तेना नाश नई होवाव, पण कायम ना जीवन भेटीन.
जो परमेश्वर ना पोऱ्या वर विश्वास करस, तेनावर दंड नि आज्ञा नई होस, पण जो तेनावर विश्वास नई करस, तो दोषी ठहरायेल शे, कारण कि तेनी परमेश्वर ना एकुलता पोऱ्या ना नाव वर विश्वास नई ठेव.
योहान ले आते लोंग जेल मा नई टाकेल होतात. तो शालेम ना जोळे एनोन गाव मा होता, जठे गैरा पाणी होता, आणि लोक योहान कळून बाप्तिस्मा लेवाना साठे तठे येत होतात.
योहान बाप्तिस्मा देणारा ना शिष्य योहान ना जोळे ईसन तेले सांगणात, “हे गुरु, जो व्यक्ती यार्देन नदी ना पूर्व बाजुमा तुना संगे होता, आणि जेना बारामा तुनी आमले सांग कि तो कोण होता, देख तो बाप्तिस्मा दीरायना, आणि सर्वा लोक तेना कळे ईऱ्हायनात.”
“जो स्वर्ग तून येस तो सर्वास्मा उत्तम शे. जो पृथ्वी वरून येस तो पृथ्वी ना शे आणि पृथ्वी नाच गोष्टी सांगस. जो स्वर्ग तून येस, तो सर्वास्ना वरे शे. तेनी जे काही देख आणि आयकेल शे, तेनीच साक्ष देस आणि कईक लोक तेनावर विश्वास ठेवतस.
जो परमेश्वर ना पोऱ्या वर विश्वास करस, कायम ना जीवन तेना शे. पण जो पोऱ्या ना नई आयकत, तो कायम ना जीवन ना अनुभव नई कराव. पण परमेश्वर ना दंड तेनावर ऱ्हायीन.”