उसले भन्यो, “येशू नाउँ गरेका मानिसले माटो मुछेर मेरा आँखामा लगाइदिनुभयो र सिलोआमको पोखरीमा गएर धोऊ भन्नुभयो। त्यहाँ गएर धुनेबित्तिकै म देख्ने भइहालें।”
त्यति बेला फरिसीहरूले पनि कसरी आँखा देख्ने भयौ भनेर सोधे। उसले भन्यो, “उहाँले माटो मुछेर मेरा आँखामा लगाइदिनुभयो अनि मैले माटो पखालेपछि देख्ने भएँ।”
कुनै-कुनै फरिसीहरूले भने, “यो निको पार्ने मानिस परमेश्वरतर्फबाट आएको हुन सक्दैन किनभने त्यसले त पवित्र विश्रामको दिनमा काम नगर्नू भन्ने नियमलाई मान्दैन।” तर अरूहरूले भने, “पापी मान्छेले पनि यस्ता अचम्मका कामहरू गर्न सक्छ र?” यसरी उनीहरूको आपसमा मतभेद भयो।
फरिसीहरूले उसलाई फेरि एकपल्ट सोधे, “त्यस मान्छेले तिम्रा आँखालाई निको पारिदियो। अब तिम्रो विचारमा त्यो को हो त?” उसले भन्यो, “उहाँ त अगमवक्ता हुनुहुन्छ।”
तर यसले कसरी देख्न सक्ने भयो र कसले यसको आँखा निको पारिदियो, त्यो त हामीलाई थाहा छैन। तपाईंहरूले नै त्यसलाई सोध्नुहोस्, यसको उमेर पुगेको छ र यसले आफैं पनि भन्न सक्छ।”
यहूदीहरूको डरले गर्दा तिनीहरूले यस्तो जवाफ दिए किनभने येशूलाई मुक्ति दिने राजा ख्रीष्ट ज-जसले भन्छन्, तिनीहरूलाई सभाघरबाट निकाल्ने मतो यहूदी अगुवाहरूले अघि नै गरिसकेका थिए।
उसले भन्यो, “मैले हजुरहरूलाई अघि नै भनिसकें, तर हजुरहरूले सुन्नुभएन। फेरि किन त्यही कुरा सोधिरहनुहुन्छ? के हजुरहरूको पनि उहाँका चेला हुने विचार छ कि कसो?”