मे याफा सहर मां भगवान धड़े दुवा करने बाजी रवलु, ती मे चुखली जीव-आत्माम हय गुयु ने मारी चेत नी रयु ने मे जागतो-सपनो देख्यु, ने तत्यारुत सरग उघड़ी गुयो, ने चादरान तसों लांबो-चवड़ो काहनीक चीज काजे सरगे सी आथराय्न उतरीन मार भीणी आयो, ने तेरा च्यारु खुणा धरती पर मेकाय गुया।
जी वात सामळीन चे खुड़ काडण्या माणसे धीरा पड़ गुया, ने चे भगवानेन बड़ाय करने बाजी गुया, “ती ते भगवान नी-यहुदी काजे बी अमर जीवाय आपणे करीन तीनुक पाप भीणी सी मन फेरवीन भगवान भीणी वळनेन वाटु आप्लु छे।”
स्तीफनुसेन बाहने माणसे यरुसलेम मां जबरान ईसुन माणसेक वेला पाड़नु सुरु कर देदा। ने ईसुन माणसे रावण्या-तीवण्या हय्न एराय गुया, फीरता-फीरता चे फीनीके ने कुपरुस ने अन्ताकीया, सहर मां पुग्या; बाकुन चे ईसुन माणसे ईसुन खुस-खबर यहुदी माणसेक अतरात सामळावतेला।
काहाकी बरनाबास एक वारलु माणुस हतलु; ने चुखली-आत्मा तेरेमां उगेळ्तु भरायलु हतलु ने ईसु पर तेरु भुरसु बी पक्कु हतलु। ने असा बेसका माणसे मालीकेन चेला बणीन तींद्रे पुठ्ये भेसकाय गुया।
ने चु तीना सावुल काजे हेरीन अन्ताकीया सहर मां ली आयु, ने चे एक साल लग ईसुन मंडळी काजे भेळा हवता रया, ने बेसका माणसेक सीकाड़ता रया, ने अन्ताकीया मां माणसे आखान पेहले ईसुन चेला काजे मसी कवणे बाजी गुया।