“Bha mi ann am baile Iopa ag ùrnaigh, agus ann an neul chunnaic mi sealladh, rudeigin mar shiota mòr a' tighinn a‑nuas, air a leigeil sìos o nèamh le a cheithir oiseanan, agus thàinig e a‑nuas thugam.
A' geur‑amharc air, thug mi an aire do bheathaichean ceithir‑chasach na talmhainn is dha na h‑ainmhidhean fiadhaich is do shnàgairean is do dh'eòin an adhair.
Agus thuirt an Spiorad rium a dhol còmhla riutha, gun bhreith a thoirt. Thàinig an sianar bhràithrean seo cuideachd còmhla rium, agus chaidh sinn a‑steach do thaigh an duine.
Agus dh'innis e dhuinn mar a bha e air an t‑aingeal fhaicinn na sheasamh na thaigh agus ag ràdh, ‘Cuir daoine gu Iopa, agus cuir a dh'iarraidh Shìmoin, ris an canar Peadar;
Mar sin, ma thug Dia an t‑aon thiodhlac dhaibhsan 's a thug e dhuinne nuair a chreid sinne san Tighearna Ìosa Crìosd, cò mise gum b' urrainn dhomh bacadh a chur air Dia?”
Nuair a chuala iad na rudan seo bha iad sàmhach. Agus ghlòraich iad Dia, ag ràdh, “Mar sin, thug Dia dha na Cinnich cuideachd an t‑aithreachas a tha gu beatha.”
A‑nis shiubhail iadsan a chaidh a sgapadh, air sgàth a' gheur‑leanmhainn a dh'èirich co‑cheangailte ri Steaphan, cho fada ri Phenice is Cìopras is Antioch, gun am facal a bhruidhinn ri neach sam bith ach na h‑Iùdhaich.
Ach bha cuid dhiubh, fir o Chìopras is o Chirène, nuair a thàinig iad gu Antioch a bhruidhinn ri na Greugaich cuideachd, a' searmonachadh an Tighearna Ìosa.
agus nuair a bha e air fhaighinn thug e gu Antioch e. Airson fad bliadhna choinnich iad ris an eaglais is theagaisg iad sluagh mòr dhaoine. Agus chaidh Crìosdaidhean a ghabhail air na deisciobail an toiseach ann an Antioch.
Agus sheas aon dhiubh, dham b' ainm Agabus, suas agus rinn e aithnichte tron Spiorad gum biodh gort mhòr air feadh an t‑saoghail. (Ghabh seo àite ann an làithean Chlaudiuis.)