|
| 1 |
|
| “พ่อและพี่ชายทั้งหลาย โปรดฟังคำชี้แจงของข้าพเจ้า” |
|
| 2 |
|
| เมื่อพวกนั้นได้ยินเปาโลพูดเป็นภาษาอารเมคก็เงียบกริบ แล้วเปาโลจึงพูดว่า |
|
| 3 |
|
| “ข้าพเจ้าเป็นยิว เกิดที่เมืองทาร์ซัสในแคว้นซิลีเซีย แต่เติบโตขึ้นในเมืองนี้ ข้าพเจ้าเป็นศิษย์ของกามาลิเอล และได้รับการอบรมอย่างถี่ถ้วนในกฎบัญญัติของบรรพบุรุษของเรา ข้าพเจ้ามีใจกระตือรือร้นเพื่อพระเจ้าเช่นเดียวกับพวกท่านในวันนี้ |
|
| 4 |
|
| ข้าพเจ้าเคยข่มเหงพวกผู้ติดตาม ‘ทางนั้น’ จนตาย จับทั้งผู้ชายและผู้หญิงแล้วโยนเข้าคุก |
|
| 5 |
|
| มหาปุโรหิตกับสมาชิกสภาทั้งหมดเป็นพยานได้ ข้าพเจ้าถึงกับขอให้พวกเขาออกจดหมายไปถึงชาวยิวในเมืองดามัสกัส แล้วไปที่นั่นเพื่อจับคนพวกนี้เป็นนักโทษ ให้มารับโทษที่เยรูซาเล็ม |
|
| 6 |
|
| ประมาณเที่ยง ตอนเกือบจะถึงดามัสกัส ทันใดนั้นก็มีแสงเจิดจ้าจากฟ้าสว่างวาบรอบตัวข้าพเจ้า |
|
| 7 |
|
| ข้าพเจ้าล้มลงกับพื้นและได้ยินเสียงพูดว่า ‘เซาโล! เซาโล! เจ้าข่มเหงเราทำไม’ |
|
| 8 |
|
| ข้าพเจ้าถามว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นใคร’ พระองค์ตอบว่า ‘เราคือเยซูแห่งนาซาเร็ธผู้ที่เจ้ากำลังข่มเหง’ |
|
| 9 |
|
| คนที่ไปด้วยกันเห็นแสงสว่างนั้น แต่ไม่เข้าใจเสียงที่พูดกับข้าพเจ้า |
|
| 10 |
|
| ข้าพเจ้าถามว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าควรทำอย่างไร’ องค์พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า ‘จงลุกขึ้น เข้าไปในดามัสกัส ที่นั่นจะมีคนบอกสิ่งที่มอบหมายให้เจ้าทำ’ |
|
| 11 |
|
| คนที่ไปด้วยจูงมือข้าพเจ้าพาเข้าดามัสกัส เพราะแสงจ้านั้นทำให้ข้าพเจ้าตาบอด |
|
| 12 |
|
| มีชายคนหนึ่งชื่ออานาเนียมาหาข้าพเจ้า เขาเคร่งครัดในกฎบัญญัติ และเป็นที่นับถือของชาวยิวที่นั่นมาก |
|
| 13 |
|
| เขายืนข้างๆ ข้าพเจ้าและพูดว่า ‘พี่เซาโล มองเห็นได้อีกเถิด!’ วินาทีนั้นเอง ข้าพเจ้าก็มองเห็นเขา |
|
| 14 |
|
| แล้วเขาพูดว่า ‘พระเจ้าของบรรพบุรุษของเราได้เลือกท่านให้รู้ความประสงค์ของพระองค์ ให้ได้เห็นองค์ผู้ชอบธรรม และให้ได้ยินเสียงของพระองค์ |
|
| 15 |
|
| ท่านจะเป็นพยานของพระองค์กับทุกคนถึงสิ่งที่ท่านได้เห็นและได้ยิน |
|
| 16 |
|
| แต่ตอนนี้ท่านมัวรีรออะไร ลุกขึ้น รับบัพติศมา ล้างบาปของท่าน และร้องเรียกนามของพระองค์’ |
|
| 17 |
|
| เมื่อกลับมาเยรูซาเล็ม ขณะกำลังอธิษฐานอยู่ในวิหาร ข้าพเจ้าก็เข้าสู่ภวังค์ |
|
| 18 |
|
| และเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า ‘เร็วเข้า! ออกไปจากเยรูซาเล็มเดี๋ยวนี้ เพราะคนที่นี่จะไม่เชื่อคำพยานของเจ้าเกี่ยวกับเรา’ |
|
| 19 |
|
| ข้าพเจ้าตอบว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า คนเหล่านี้รู้อยู่ว่าข้าพเจ้าไปตามธรรมศาลา เพื่อจับคนที่เชื่อพระองค์ขังคุกและเฆี่ยนตี |
|
| 20 |
|
| เมื่อสเทเฟนผู้พลีชีพเพื่อความเชื่อ ถูกฆ่า ข้าพเจ้าก็ยืนอยู่ที่นั่น เห็นดีด้วย ทั้งยังเฝ้าเสื้อผ้าให้พวกที่ฆ่าเขา’ |
|
| 21 |
|
| แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงพูดกับข้าพเจ้าว่า ‘ไปเถิด เราจะส่งเจ้าไปไกล ไปหาคนที่ไม่ใช่ยิว’ ” |
|
| 22 |
|
| ฝูงชนฟังเปาโลถึงตอนนี้ก็ร้องตะโกนว่า “กำจัดเขาจากแผ่นดิน! เขาสมควรตาย!” |
|
| 23 |
|
| ขณะที่พวกเขากำลังร้องตะโกน เหวี่ยงเสื้อคลุมออกและซัดฝุ่นขึ้นไปในอากาศ |
|
| 24 |
|
| นายพันสั่งให้นำเปาโลไปในค่ายทหาร ให้เฆี่ยนและไต่สวนว่า ทำไมผู้คนจึงตะโกนใส่เขาอย่างนั้น |
|
| 25 |
|
| เมื่อพวกเขาจับเปาโลมัดกับเสาเพื่อจะเฆี่ยน เปาโลก็พูดกับนายร้อยที่ยืนอยู่ตรงนั้นว่า “การเฆี่ยนพลเมืองโรมันที่ยังไม่ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิด นี่ถูกต้องตามกฎหมายหรือ” |
|
| 26 |
|
| เมื่อนายร้อยได้ยินอย่างนั้นก็ไปรายงานนายพัน และถามว่า “ท่านกำลังจะทำอะไร ชายคนนี้เป็นพลเมืองโรมัน” |
|
| 27 |
|
| นายพันไปหาเปาโลและถามว่า “จงบอกเรา เจ้าเป็นพลเมืองโรมันหรือ” เปาโลตอบว่า “ใช่” |
|
| 28 |
|
| นายพันจึงว่า “เราต้องจ่ายเงินมากทีเดียวกว่าจะได้สัญชาติโรมัน” เปาโลตอบว่า “แต่ข้าพเจ้าเป็นพลเมืองโรมันโดยกำเนิด” |
|
| 29 |
|
| พวกที่กำลังจะไต่สวนเปาโลจึงถอยไปทันที นายพันเองก็ตกใจ เมื่อรู้ว่าได้ล่ามโซ่เปาโลซึ่งเป็นพลเมืองโรมัน |
|
| 30 |
|
| นายพันอยากรู้ให้แน่ชัดว่าทำไมพวกยิวกล่าวหาเปาโล วันรุ่งขึ้นจึงสั่งปล่อยตัวเขา และเรียกประชุมพวกหัวหน้าปุโรหิตกับทั้งสภาแซนเฮดริน จากนั้นก็นำเปาโลมายืนอยู่ต่อหน้าพวกเขา |
|
|
|
|