Nagtener pa didto si Festo sa Jerusalem sing mga walo ukon napulo ka adlaw upod sa ila kag ugaling nagbalik sa Cesarea. Sang madason nga adlaw nagpungko sia sa hukmanan kag nagmando nga pagadalhon si Pablo sa iya.
Sang pag-abot ni Pablo, nagtilindog sa palibot niya ang mga Judio nga naghalin sa Jerusalem kag ginsumbong nila sia sa madamo kag mabug-at nga mga panumbongon nga indi nila mapamatud-an.
Pero ginpangapinan ni Pablo ang iya kaugalingon nga nagasiling: “Wala ako sing may nahimo nga malain batok sa Kasugoan sang mga Judio, sa Templo, ukon sa Emperador sang Roma.”
Pero luyag makuha ni Festo ang maayo nga kabubot-on sang mga Judio gani nagpamangkot sia kay Pablo, “Luyag mo bala magkadto sa Jerusalem kag didto bistahon ini nga mga panumbongon sa atubang ko?”
Nagsabat si Pablo, “Yari ako nagatindog sa atubangan sang hukmanan nga iya gid sang Emperador sa diin ako dapat pagahukman. Nakahibalo gid ikaw nga wala ako sing malain nga nahimo batok sa mga Judio.
Kon nakalapas gid man ako sang kasugoan kag nakahimo sang butang agod ako takos nga silutan sing kamatayon, indi ako magpalagyo sini. Pero kon wala sing kamatuoran ang mga panumbongon nila batok sa akon, wala sing bisan sin-o nga makatugyan sa akon sa ila. Madangop ako sa Emperador.”
Sang makatener sila didto sing pila ka adlaw, ginsaysay ni Festo sa hari ang kaso ni Pablo nga nagasiling: “May isa diri ka tawo nga binilanggo nga ginbilin ni Felix
kag sang pagkadto ko sa Jerusalem, ginpasakaan sia sang mga panumbongon sang pangulo nga mga pari kag sang mga katigulangan sang mga Judio. Ila ginpangayo sa akon nga kondenahon sia.
Pero nagsabat ako sa ila nga indi batasan sang mga Romanhon ang pagkondenar sang bisan sin-o nga tawo nga ginsumbong, nga wala pa niya maatubang ang mga nagsumbong sa iya, kag wala sia mahatagan sing kahigayunan sa pagpangapin sang iya kaugalingon batok sa mga panumbongon sa iya.
Gani sang pag-abot nila diri wala na ako mag-usik sang tion, kundi sang madason gid nga adlaw nagpungko ako sa hukmanan kag ginpatawag ko ini nga tawo.
Ang iya mga kasumpong nagtindog sa paghambal batok sa iya, pero wala man sila sing may ginsumbong nga bisan ano nga mga kasal-anan nga amo ang akon ginapaabot.
Nagbinaisay man lang sila nahanungod sang ila kaugalingon nga pagtuluohan kag nahanungod sang isa ka tawo nga ginahingalanan kay Jesus nga napatay, pero suno kay Pablo buhi sia.
Indi ako makapamat-od kon paano ang pag-usisa ko sini nga mga butang, gani ginpamangkot ko si Pablo kon luyag niya nga magkadto sa Jerusalem kag didto bistahon ini nga mga panumbongon.
Pero si Pablo nagpangayo nga bantayan sia tubtob makapamat-od ang Emperador sang iya nga kaso. Gani nagmando ako nga bantayan sia tubtob nga mapadala ko sia sa Emperador.”
Sang madason nga adlaw nag-abot si Agripa kag si Bernice sa daku nga pagpasidungog, kag nagsulod sa tilipunan upod ang mga opisyales sang mga soldado kag ang kinilala nga mga tawo sang siudad. Nagmando si Festo nga pasudlon si Pablo.
Nagsiling si Festo, “Haring Agripa, kag tanan kamo nga yari diri: Nakita ninyo ini nga tawo nga ginasumbong sa akon sang tanan nga mga Judio diri kag sa Jerusalem. Nagsinggitan sila nga indi sia dapat mabuhi.
Pero wala ako sing may nakita nga nahimo sini nga tawo nga dapat sia pamatbatan sing kamatayon. Kag tungod kay sia mismo ang nagdangop sa Emperador, nagpamat-od ako nga ipadala sia sa Emperador.
Ugaling wala ako sing pat-od nga masulat sa Emperador nahanungod sa iya. Gani gindala ko sia diri sa atubang ninyo, kag labi na gid sa atubang mo, O Haring Agripa, agod nga sa tapos nga mausisa naton ang iya kaso, may isulat ako.