|
| 1 |
|
| ชายคนหนึ่งชื่ออานาเนียกับภรรยาชื่อสัปฟีราได้ขายที่ดินผืนหนึ่ง |
|
| 2 |
|
| ภรรยารู้ดีว่าเขาเก็บเงินส่วนหนึ่งไว้เอง แล้วเอาเงินส่วนที่เหลือมาวางที่เท้าของอัครทูต |
|
| 3 |
|
| เปโตรจึงถามว่า “อานาเนีย ทำไมให้ซาตานครอบงำจิตใจจนโกหกต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ และเก็บเงินค่าที่ดินส่วนหนึ่งไว้เอง |
|
| 4 |
|
| ที่ดินนั้นก็เป็นของเจ้าก่อนขายไปไม่ใช่หรือ พอขายแล้ว เงินก็ยังอยู่ในอำนาจของเจ้าไม่ใช่หรือ อะไรทำให้เจ้าคิดทำอย่างนี้ เจ้าไม่ได้โกหกมนุษย์แต่โกหกพระเจ้า” |
|
| 5 |
|
| เมื่ออานาเนียได้ยินอย่างนั้น ก็ล้มลงและสิ้นใจ คนที่ได้ยินเรื่องนี้ต่างตกใจกลัว |
|
| 6 |
|
| พวกคนหนุ่มออกมาห่อศพเขา แล้วหามออกไปฝัง |
|
| 7 |
|
| หลังจากนั้นราวสามชั่วโมง ภรรยาของเขาก็เดินเข้ามาโดยที่ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น |
|
| 8 |
|
| เปโตรถามเธอว่า “บอกเราสิว่า เจ้ากับอานาเนียขายที่ดินได้เงินมาเท่านี้ใช่หรือไม่” เธอตอบว่า “ใช่ เจ้าค่ะ” |
|
| 9 |
|
| เปโตรจึงพูดกับเธอว่า “พวกเจ้ากล้าลองดีกับพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้อย่างไร ฟังนะ! เท้าของพวกคนฝังศพสามีเจ้าก็อยู่ที่ประตู และเขาจะหามเจ้าออกไปด้วย” |
|
| 10 |
|
| ทันใดนั้นเธอก็ล้มลงสิ้นใจแทบเท้าเปโตร พวกคนหนุ่มเข้ามา เมื่อเห็นว่าเธอตายแล้วก็หามศพออกไปฝังข้างสามี |
|
| 11 |
|
| ทั่วคริสตจักรและทุกคนที่ได้ยินเรื่องนี้พากันเกรงกลัวยิ่งนัก |
|
| 12 |
|
| อัครทูตทำหมายสำคัญและปาฏิหาริย์หลายอย่างท่ามกลางประชาชน และผู้เชื่อมักชุมนุมกันที่เฉลียงของโซโลมอน |
|
| 13 |
|
| คนอื่นๆ ไม่มีใครกล้าเข้ามาร่วมด้วย แม้ว่าจะเคารพพวกเขาอย่างยิ่ง |
|
| 14 |
|
| ถึงกระนั้น จำนวนคนที่มาเชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งชายหญิง |
|
| 15 |
|
| จึงมีผู้คนหามคนเจ็บป่วยมาที่ถนน ให้นอนบนที่นอนและเสื่อ เพื่อว่าอย่างน้อยเมื่อเปโตรเดินผ่านมา เงาของเขาอาจจะพาดลงบนคนป่วย |
|
| 16 |
|
| ฝูงชนจากเมืองรอบๆ เยรูซาเล็มมาชุมนุมกัน พาคนป่วยและคนที่ทรมานจากวิญญาณโสโครกมา และทุกคนก็ได้รับการรักษาให้หาย |
|
| 17 |
|
| มหาปุโรหิตกับพวกพ้องซึ่งอยู่ในกลุ่มสะดูสีก็อิจฉา |
|
| 18 |
|
| พวกเขาจับเหล่าอัครทูตไปขังคุกสาธารณะ |
|
| 19 |
|
| แต่ในตอนกลางคืน ทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าเปิดประตูคุก แล้วพาพวกอัครทูตออกไป |
|
| 20 |
|
| และบอกว่า “จงไปยืนในลานวิหาร และเล่าให้ประชาชนฟังเรื่องชีวิตใหม่ทั้งหมดนี้” |
|
| 21 |
|
| พอรุ่งเช้าพวกอัครทูตจึงไปที่ลานวิหารตามที่ได้ยินและเริ่มสอนประชาชน เมื่อมหาปุโรหิตกับพวกมาถึง ก็เรียกประชุมสภาแซนเฮดริน คือกลุ่มผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอล แล้วให้คนไปนำตัวอัครทูตมาจากคุก |
|
| 22 |
|
| แต่เมื่อพวกเจ้าหน้าที่ไปถึงคุกก็ไม่พบอัครทูต จึงกลับมารายงานว่า |
|
| 23 |
|
| “พวกเราเห็นคุกปิดไว้อย่างแน่นหนา ยามก็ยืนเฝ้าประตูกัน แต่พอเปิดดูก็ไม่พบใครเลย” |
|
| 24 |
|
| พอหัวหน้ายามเฝ้าวิหารกับหัวหน้าปุโรหิตได้ฟังก็งง สงสัยว่าเรื่องนี้จะเป็นอย่างไรต่อ |
|
| 25 |
|
| แล้วมีคนหนึ่งเข้ามาบอกว่า “ดูสิ! พวกนั้นที่ท่านขังไว้กำลังยืนสอนผู้คนอยู่ในลานวิหาร” |
|
| 26 |
|
| หัวหน้ายามกับเจ้าหน้าที่จึงไปนำตัวอัครทูตมา แต่ไม่กล้าใช้กำลัง เพราะกลัวถูกคนเอาหินขว้าง |
|
| 27 |
|
| อัครทูตถูกคุมตัวมายืนต่อหน้าสภาแซนเฮดริน มหาปุโรหิตพูดว่า |
|
| 28 |
|
| “เราสั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้พวกเจ้าสอนโดยพูดนามนี้ แต่เจ้าก็สอนไปทั่วเยรูซาเล็ม ตั้งใจโทษว่าเราผิดเรื่องความตายของชายคนนี้” |
|
| 29 |
|
| เปโตรกับอัครทูตคนอื่นๆ ตอบว่า “พวกเราต้องเชื่อฟังพระเจ้ามากกว่าเชื่อฟังมนุษย์ |
|
| 30 |
|
| พระเยซูผู้ซึ่งท่านฆ่าโดยตรึงบนไม้กางเขนนั้น พระเจ้าของบรรพบุรุษเรา ได้ทำให้ฟื้นขึ้นแล้ว |
|
| 31 |
|
| พระเจ้ายกพระเยซูขึ้นไปอยู่ทางด้านขวามือของพระเจ้า ในฐานะองค์เจ้าชายและพระผู้ช่วยให้รอด เพื่อจะให้อิสราเอลกลับใจใหม่ และได้รับการยกโทษบาป |
|
| 32 |
|
| พวกเราเป็นพยานในเรื่องนี้ และพระวิญญาณบริสุทธิ์ซึ่งพระเจ้าให้กับทุกคนที่เชื่อฟังพระองค์ ก็เป็นพยานด้วย” |
|
| 33 |
|
| เมื่อพวกสมาชิกสภาได้ยินก็โกรธจัด และต้องการฆ่าพวกอัครทูต |
|
| 34 |
|
| แต่ฟาริสีคนหนึ่งชื่อกามาลิเอล เป็นครูสอนกฎบัญญัติที่คนนับถือ ได้ยืนขึ้นในสภาแซนเฮดริน แล้วสั่งให้นำตัวพวกอัครทูตออกไปข้างนอกสักครู่ |
|
| 35 |
|
| จากนั้นจึงพูดกับสมาชิกสภาว่า “ชนชาวอิสราเอล พิจารณาสิ่งที่ท่านจะทำกับคนเหล่านี้ให้ดี |
|
| 36 |
|
| ก่อนหน้านี้ คนชื่อธุดาสอวดอ้างเป็นคนสำคัญ มีคนติดตามประมาณสี่ร้อยคน พอเขาถูกฆ่าพรรคพวกของเขาก็แยกย้ายกันไป และก็จบแค่นั้น |
|
| 37 |
|
| ต่อมาก็เป็นยูดาสชาวกาลิลีได้ขึ้นมานำคนก่อจลาจล ในช่วงที่มีการจดทะเบียนสำมะโนครัว เขาถูกฆ่าตายด้วยเช่นกัน และพวกพ้องทั้งหมดก็กระจัดกระจายไป |
|
| 38 |
|
| ฉะนั้น ข้าพเจ้าขอแนะนำว่าอย่าไปยุ่งกับคนพวกนี้เลย! ปล่อยเขาไปเถอะ! เพราะถ้าเป้าหมายหรือการงานของเขามาจากมนุษย์ ก็จะล้มเหลวไปเอง |
|
| 39 |
|
| แต่ถ้ามาจากพระเจ้า พวกท่านก็หยุดเขาไม่ได้ จะกลายเป็นว่าตัวท่านเองนั่นแหละ ที่ต่อสู้กับพระเจ้า” |
|
| 40 |
|
| เขาทั้งหลายฟังแล้วก็คล้อยตาม จึงเรียกตัวเหล่าอัครทูตเข้ามา โบยตีพวกเขา และสั่งห้ามพูดนามของพระเยซูอีก แล้วปล่อยตัวไป |
|
| 41 |
|
| พวกอัครทูตจึงออกจากสภาแซนเฮดรินด้วยใจยินดี เพราะถือว่าตนได้รับเกียรติ ให้ทนอับอายเพื่อนามนั้น |
|
| 42 |
|
| ทุกๆ วันในลานวิหารและตามบ้าน พวกเขาไม่เคยหยุดสอน และประกาศข่าวประเสริฐว่าพระเยซูคือพระเมสสิยาห์ |
|
|
|
|