|
| 1 |
|
| พี่น้องทั้งหลาย ความปรารถนาในใจและคำอธิษฐานของข้าพเจ้าต่อพระเจ้าเพื่อชนชาติอิสราเอลคือ ขอให้พวกเขาได้รับความรอด |
|
| 2 |
|
| เพราะข้าพเจ้าเป็นพยานได้ว่าพวกเขาร้อนรนเพื่อพระเจ้า แต่ความร้อนรนนั้นกลับไม่ได้ตั้งอยู่บนความรู้ |
|
| 3 |
|
| เนื่องจากพวกเขาไม่รู้จักความชอบธรรมของพระเจ้า และพยายามตั้งความชอบธรรมของตนเองขึ้นมา พวกเขาไม่ยอมอยู่ภายใต้ความชอบธรรมของพระเจ้า |
|
| 4 |
|
| พระคริสต์เป็นจุดจบของกฎบัญญัติ เพื่อทุกคนที่เชื่อจะมีความชอบธรรม |
|
| 5 |
|
| โมเสสเขียนถึงความชอบธรรมโดยกฎบัญญัติว่า “คนที่ทำสิ่งเหล่านี้ก็จะมีชีวิตอยู่โดยสิ่งเหล่านี้” |
|
| 6 |
|
| แต่ความชอบธรรมโดยความเชื่อกล่าวว่า “อย่านึกในใจว่า ‘ใครจะขึ้นไปบนสวรรค์’ ” (คือเชิญพระคริสต์ลงมา) |
|
| 7 |
|
| “หรือ ‘ใครจะลงสู่เบื้องลึก’ ” (คือเชิญพระคริสต์ขึ้นจากความตาย) |
|
| 8 |
|
| ความชอบธรรมนี้ว่าอย่างไร “ถ้อยคำนี้อยู่ใกล้ตัวท่าน อยู่ในปาก และอยู่ในใจของท่าน” คือข่าวสารเกี่ยวกับความเชื่อที่เราประกาศอยู่ |
|
| 9 |
|
| ถ้าท่านกล่าวยอมรับด้วยปากว่า “พระเยซูเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า” และเชื่อด้วยใจว่าพระเจ้าได้ให้พระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย ท่านก็จะได้รับความรอด |
|
| 10 |
|
| เพราะท่านเชื่อด้วยใจจึงถูกนับว่าเป็นคนชอบธรรม และเพราะท่านกล่าวยืนยันความเชื่อด้วยปาก ท่านจึงได้รับความรอด |
|
| 11 |
|
| ตามที่พระคัมภีร์กล่าวไว้ว่า “คนที่เชื่อในพระองค์จะไม่อับอายเลย” |
|
| 12 |
|
| เพราะไม่แตกต่างกันเลยระหว่างคนยิวกับคนที่ไม่ใช่ยิว องค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวกันก็เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของคนทั้งปวง และอวยพรอย่างบริบูรณ์แก่ทุกคนที่ร้องเรียกพระองค์ |
|
| 13 |
|
| เพราะ “ทุกคนที่ร้องออกนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะได้รับความรอด” |
|
| 14 |
|
| แล้วพวกเขาจะร้องเรียกพระองค์ผู้ที่เขาไม่เชื่อได้อย่างไร และเขาจะเชื่อพระองค์โดยที่ไม่เคยได้ยินเรื่องของพระองค์ได้อย่างไร และถ้าไม่มีใครไปประกาศกับพวกเขา แล้วเขาจะได้ยินได้อย่างไร |
|
| 15 |
|
| และใครจะไปประกาศได้ หากไม่มีใครส่งเขาไป ตามที่มีเขียนไว้ว่า “เท้าของผู้นำข่าวดีมาช่างงดงามยิ่งนัก” |
|
| 16 |
|
| แต่ไม่ใช่ว่าคนอิสราเอลทั้งหมดจะยอมรับข่าวดีนั้น เพราะอิสยาห์กล่าวไว้ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใครเล่าที่เชื่อถ้อยคำของพวกเรา” |
|
| 17 |
|
| ดังนั้นความเชื่อเกิดขึ้นจากการได้ยินถ้อยคำนั้น และถ้อยคำที่ได้ยินนั้นเกี่ยวกับพระคริสต์ |
|
| 18 |
|
| แต่ข้าพเจ้าขอถามว่า “พวกเขาไม่ได้ยินหรือ” แน่นอนพวกเขาได้ยิน “เสียงของพวกเขาได้ออกไปทั่วโลก ถ้อยคำของพวกเขาไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลก” |
|
| 19 |
|
| ข้าพเจ้าถามอีกว่า คนอิสราเอลไม่เข้าใจหรือ โมเสสกล่าวในตอนแรกว่า “เราจะทำให้เจ้าอิจฉาโดยพวกที่ไม่ใช่ชนชาติ เราจะยั่วเจ้าให้โกรธด้วยชนชาติหนึ่งที่ไม่มีความเข้าใจ” |
|
| 20 |
|
| และอิสยาห์กล้ากล่าวว่า “คนทั้งหลายที่ไม่ได้แสวงหาเราก็พบเรา เราเปิดเผยตัวเองแก่ผู้ที่ไม่ได้ขอจากเรา” |
|
| 21 |
|
| แต่เขากล่าวถึงอิสราเอลว่า “ตลอดวันเราได้ยื่นมือ ให้แก่ชนชาติที่ไม่เชื่อฟังและดื้อรั้น” |
|
|
|
|