Dá bhrí sin cibé a chuireas in aghaidh an údaráis cuireann sé in aghaidh ní a chuir Dia ar bun, agus tabharfar breith a ndaortha ar an lucht a chuireas iaróg ina suí.
Mar ní ábhar eagla iad an lucht ceannais don dea-iompai ach don drochiompar. Ar mhaith leat bheith neamheaglach roimh an té a mbíonn an ceannas aige? Déan an mhaith agus gheobhaidh tú moladh uaidh,
mar is seirbhíseach Dé é le do leas. Ach má dhéanann tú an t-olc, bíodh eagla ort, mar ní in aisce a iompraíonn sé an claíomh; is é seirbhíseach Dé é le dianíhearg Dé a imirt ar an gcoirpeach.
Íoc mar sin an méid is cóir le gach duine acu, cánacha dar cóir cánacha, mál dar cóir mál, urraim don té dar cóir urraim agus onóir don té dar cóir onóir.
Na haitheanta seo, “Ná déan adhaltranas, ná déan dúnmharú, ná déan goid, ná santaigh ní nach leat féin,” agus aithne ar bith eile atá ann, tá a suim agus a mbrí uile le fáil san abairt seo, “Bíodh grá agat do do chomharsa mar an grá a bhíos agat duit féin.”
Lena chois sin is feasach daoibh cad é an tráth atá ann, go bhfuil sé thar am agaibh dúiseacht as an suan. Mar is deise dúinn ár slánú ná nuair a chreideamar an chéad uair;
iompraímis sinn féin go cneasta cóir mar a dhéanaimid sa lá ní i ragairne agus i bpótaireacht, ní i ndrabhlás ná i stríopachas, ní in aighneas ná in éad.