यिनीहरू इस्राएली हुन् र परमेश्वरले यिनीहरूलाई आफ्ना छोरा-छोरी बनाउनुभयो। उहाँले आफ्नो महिमा तिनीहरूलाई प्रकट गर्नुभयो। यिनीहरूसँग नै करार बाँध्नुभयो, व्यवस्था दिनुभयो, आफ्नो सेवा पनि गर्न सिकाउनुभयो, उहाँका प्रतिज्ञाहरू तिनीहरूले पाए।
इस्राएलीहरू आफ्ना प्रसिद्ध पुर्खाहरूका सन्तान हुन्, ख्रीष्ट आफैं पनि यही जातिमा जन्मनुभयो। उहाँ त सबैमाथि राज्य गर्ने परमेश्वर नै हुनुहुन्छ। उहाँको सधैँभरि प्रशंसा होइ रहोस्। आमेन।
के परमेश्वरले तिनीहरूलाई गर्नुभएका प्रतिज्ञाहरू नै विफल भए र? होइन, कारण इस्राएलमा जन्मिए भन्दैमा सबै जना पक्का इस्राएली नै हुन् भन्न सकिंदैन। अब्राहामका सबै सन्तानहरू नै परमेश्वरले प्रतिज्ञा गरेका सन्तान होइनन्
[11-13] तर जुम्ल्याहाहरू पेटमै हुँदा र तिनीहरूले राम्रो-नराम्रो कुनै काम गर्नुअघि नै परमेश्वरले जुम्ल्याहाहरूमा एक जनालाई चुनेर रिबेकालाई भन्नुभयो, “दाजुचाहिँले भाइको सेवा गर्नेछ।” परमेश्वरले भनेझैँ धर्मशास्त्रमा लेखिएको छ, “मैले याकूबलाई माया र एसावलाई घृणा गरें,।” यसरी परमेश्वरको छान्ने काम मानिसहरूको काम हेरेर होइन तर उहाँको आफ्नो इच्छाअनुसार हुन्छ भनी उहाँले पक्का गर्नुभयो।
धर्मशास्त्रले एक जना मिश्री राजा फारोको बारेमा पनि यस्तै भन्छ, “तिमीलाई बोलाएर मेरो शक्ति देखाउने अनि पूरा संसारभरि मेरो नाउँ चलाउने उद्देश्यले नै मैले तिमीलाई राजा बनाएँ,।”
कुमालेले आफूले मुछेको माटोबाट आफ्नो इच्छाअनुसार भाँडा बनाउँछ। एउटै माटोको डल्लाबाट कुनैलाई एकदमै राम्रो काम लाग्ने र कुनैलाई मामुली खालको भाँडा बनाउने कुमालेको आफ्नो इच्छाको कुरा हो।
त्यसै गरी परमेश्वरलाई पनि आफ्नो क्रोध र शक्ति देखाउने इच्छा छ तर उहाँले आफ्नो क्रोधको भाँडालाई जस्तै नाश गर्न सुहाउने मानिसलाई पनि धेरै सहेर बस्नुभयो।
अनि उहाँले हामीलाई धेरै ठूलो शक्ति र महिमाको सम्पत्ति देखाउन चाहनुभयो। हामी उहाँको दया गरिने भाँडा भयौं। उहाँले हामी दया पाउनेहरूलाई आफ्नै ठूलो आदरको लागि तयार गर्नुभएको छ
परमेश्वरले भन्नुभएको कुरा होशे भन्ने अगमवक्ताले यसरी लेख्छन्— “तिनीहरू मेरा मानिस नभए पनि म तिनीहरूलाई मेरो प्रजा भनी बोलाउनेछु, मैले माया नगरेकोलाई ‘मेरो मायालु’ भनी डाक्नेछु।”
अनि यशैया नाउँ गरेका अर्का अगमवक्ताले इस्राएलीहरूका बारेमा यसो भन्छन्, “इस्राएलका मानिस समुद्रका बालुवाजत्तिकै धेरै भए पनि तिनीहरूमा थोरै मात्र बचाइनेछन्
यो पनि यशैयाले पहिले नै भनेका छन्, “यदि सर्वशक्तिमान् परमप्रभुले हाम्रा लागि केही सन्तान बाँकी नराख्नुभएको भए हामी इस्राएलीहरू परमेश्वरको सजायले सदोम र गमोराका मानिसझैँ नाश हुनेथियौं,।”
किनभने तिनीहरूले विश्वास नगरीकनै धर्म-कर्म मात्र गरेर परमेश्वरसँग ठीक ठहरिन खोजेका थिए। यसरी धर्म-कर्म गर्न खोजेर तिनीहरूले ख्रीष्टबाट पाउने सित्तैको दानलाई विश्वास गर्नैसकेनन्। यसैकारण तिनीहरूका लागि ख्रीष्टचाहिँ ठेस लाग्ने ढुङ्गाझैँ हुनुभयो।
ख्रीष्टको बारेमा परमेश्वरले भनेझैँ धर्मशास्त्रमा पनि यस्तै लेखिएको छ— “हेर, म सियोनमा ठेस लाग्ने ढुङ्गा र बाधा दिने पहरा राख्नेछु र उहाँमा धेरै जना ठेस खाएर लड्नेछन्; तर उहाँमा विश्वास गर्ने मानिसचाहिँ निराश हुनेछैन,।”