Chuig an eaglais is le Dia atá i gCoraint, chuig an dream atá naomhaithe in Íosa Críost, a bhfuil gairm acu le bheith ina naoimh maraon leis na daoine uile san uile áit a bhíos ag glaoch ar ainm ár dTiarna Íosa Críost, atá ina Thiarna acu mar atá againne:
Impím oraibh, a bhráithre, trí ainm ár dTiarna Íosa Críost, bheith go léir ar aon fhocal, gan easaontais eadraibh, ach ag cur le chéile agus an intinn chéanna agus an breith-iúnas céanna agaibh.
Ní le baisteadh a chuir Críost uaidh mé ach leis an soiscéal a sheanmóireacht, agus sin gan clisteacht chainte, ar eagla go mbainfí an chumhacht de chrois Chríost.
Cá bhfuil an saoi? Cá bhfuil an scríobhaí? Cá bhfuil an té a bhíos ag díospóireacht san aois seo? Nach bhfuil amaidí déanta ag Dia dʼeagnaíocht an tsaoil?
Mar nuair nár lig eagnaíocht Dé don saol eolas Dé a fháil trí eagnaíocht, ba é ba thoil le Dia an dream a chreideas a shlánú trí amaidí ábhar ár seanmóireachta.
Smaoinígí mar sin ar bhur ngairm, a bhráithre; ní raibh mórán agaibh ina saoithe de réir chaighdeán an tsaoil seo, mar ní raibh cumhacht ag mórán agaibh, ní raibh mórán agaibh ina n-uaisle de réir folaíochta;
ach is é rud, thogh Dia a bhfuil ina ndaoithe i súile an tsaoil leis na saoithe a náiriú, thogh Dia a bhfuil lag cloíte i súile an tsaoil lena bhfuil láidir a náiriú,