तुमी आपला पत्र मा मूर्तीस्ले बलिदान करेल जेवण ना बारामा मले विचार, आमी सर्वास्ले ह्या विषय ना बारामा ज्ञान शे. पण ज्ञान आमना मा गर्व उत्पन्न करस, जव कि प्रेम आमले दुसरास्नी मदत कराले शिकाळस.
एनासाठे, मी मूर्ती ना समोर बलिदान करेल जेवण ले खावाना विषय मा विचारेल प्रश्न ना उत्तर देसू. आमले माहिती शे कि मूर्ती खरज कोणताच देव नई शे, आणि फक्त एकच जित्ता परमेश्वर शे.
तरी बी आमना साठे त एकच परमेश्वर शे. म्हणजे परमेश्वर जो सर्वा वस्तूस्ले बनावनार शे आणि आमी तेनाच साठे जगतस, आणि फक्त एकच प्रभु शे, म्हणजे प्रभु येशु ख्रिस्त, जेना द्वारे सर्वा वस्तू बनावामा उनात, आणि आमी तेनाच द्वारे जित्ता शेतस.
पण आमना काही विश्वासी भावूस्ले हय नई माहिती कि मूर्तीस्मा काहीच सामर्थ्य नई शे. कारण कि पहिले त्या त्या मूर्तीस्नी स्तुती कऱ्या करत होतात, पण जव आते त्या मूर्तीस्ले बलिदान करेल जेवण ले खातस, त त्या चुकी कण असा विचार करतस कि त्या आते त्या मूर्तीस्नी स्तुती करी ऱ्हायनात. बरोबर आणि चुकीना ले समजाना तेस्ना विवेक कमजोर हुई जायेल शे, आणि एनासाठे त्या विचार करतस कि त्या जेवण ले खाईसन अशुद्ध हुई जायेल शेतस.
कारण कि कदी कोणी माणुस जेना ह्या बारामा विवेक कमजोर शे, तुमी ज्ञानीस्ले मूर्ती ना मंदिर मा जेवण करतांना देखोत, त काय तेना विवेक मा मूर्ती ना समोर अर्पण करेल वस्तूस्ले खावानी हिम्मत नई होवाव?
एनासाठे, कदी मूर्तीस्ले चळावामा एयेल जेवण खावा कण कोणी विश्वासी भावू ना विश्वास ले ठेच पोहोचस, त मी त्या प्रकार ना जेवण कदीच नई खावाव, एनासाठे कि मी कोणी विश्वासी भावू ना विश्वास ले ठोकर खावाळा ना कारण नई बनू.